منِ درحال تکامل

چجوری تمرکز می‌کنید فیلم و سریال می‌بینید؟ من این قابلیتو از دست دادم دوماهه نمی‌تونم بشینم یه اپيزود از سایلو رو ببینم. سختمه.

خیلی دوس داشتم این روزا بابابزرگم کنارم بود. خیلی حرفا برای گفتن بهش داشتم، خیلی دلم میخواست یه سری اتفاقای خوبی که برام افتاده رو ببینه و منم خوشحالیشو ببینم ولی خب حیف که دیگه پیشم نیست. عجیب دلتنگشم.

دلم برای کمپ و طبیعت‌گردی تنگ شده. برای چند روز که هیچ کاری جز نفس کشیدن و نگاه کردن به آسمون و طبیعت نداشته باشم.

عاشق خرید کردن از این آنلاین‌ شاپ‌های کوچولو موچولو‌ام. انقدر قشنگ و با ذوق بسته‌بندی میکنن که موقع باز کردنشون اکلیلی میشم.((:

شنبه بدی‌ام نبود. همین که امروز بالاخره یه روز تقریبا نرمال داشتم و از کار‌کردن زیاد و خستگی نمردم خداروشکر.

یه چیزی که این اواخر بهش دقت کردم اینه که بعضی وقتا فکر میکنم حالم بده، ولی واقعا این‌طور نیست و فقط زیادی همه‌چی شبیه هم شده. همون مسیرها، همون افکار، همون کارها هرروز تکرار میشن و حس میکنم توو یه لوپ گیر کردم. حالا اینجور مواقع حتی یه تغییر کوچیک و ساده یا تغییر دادن ذهنیتم نسبت به وضع فعلی میتونه حالمو عوض کنه. فقط لازم دارم یه چیزی از این لوپ تکراری خارج بشه تا دوباره با ذوق و اشتیاق به زندگی نگاه کنم.

چه روز جالبی! امروز باگام خود‌ به خود دارن دیباگ میشن.

پول بی‌نهایت برای خرید لباس و کفش می‌خوام.

نمی‌خوام شنبه باشه.

دلم می‌خواد عکس داداشمو به عنوان آگهی واگذاری بذارم اینجا.

برای این زندگی و دووم آوردناش زیادی لطیفم.

کاش یه ماشین داشتم و اون آویز هلوکیتی خوشگله‌ای که دیده بودم رو میخریدم و میزدم به سوییچش.