منِ درحال تکامل

کاش زندگی اِنقدر اذیتم نکنه، من هنوزم شبا عروسکمو بغل میکنم میخوابم.

کاش امروز زودتر بگذره تموم شه بره.

نیاز به یه گردنبند دارم که هیچ وقت از گردنم درش نیارم.

آره والا ابوطالب راست میگفت، بخدا دلم برای دلار ۷۸ تومن تنگ شده.

دارم احساسات جدیدی رو تجربه میکنم و راستش این قسمت ماجرا رو دوست دارم. اونم اینکه زندگی هنوز هم میتونه احساساتی رو درونت بیدار کنه که قبلا از وجودشون خبر نداشتی.

من واقعاً عاشق داستان‌هایی‌ام که تهش زن‌ها نمی‌بخشن. کنار میذارن و رشد می‌کنن و قوی می‌شن و به اوج می‌رن.

یعنی چی که چون مریضی نباید پیتزا بخوری ): غصه بخورم خوبه؟

بهونه که همیشه پیدا میشه و مشکل اصلی‌ام خیلی وقتا نداشتن فرصت یا نبودن شرایط نیست. چیزی که تفاوت ایجاد میکنه اون خواستن و اراده‌‌ی آدماست. وقتی کسی واقعا چیزی رو بخواد یه راهی واسش پیدا میکنه وقتی هم که نخواد بهونه‌ها پررنگ‌تر از راه‌حل‌ها میشن.

حسم بهم میگه بیست و دو سالگی قراره بانمک باشه و خوش بگذره. جدی عاشق زندگی‌‌ام.

جدی تحصیل؟ حتی اونم جرم!؟

نوشته بود بزرگسالی دقیقاً اونجاست که می‌فهمی برای ادامه دادن، خیلی بیشتر از بچگی به جایزه نیاز داری.