روزگار سبز🍃

دیا زنگ زد حالم رو بپرسه. دیشب خوابم رو دیده بود که آشفته‌م سر صبحی زنگ زد ببینه که روبراه هستم یا نه. وقتی که حالم رو پرسید با رخوت و کش‌دار گفتم: هــی... خودش ماجرا رو فهمید که بازم روزگارم زهر ماریه. ازم خواست توضیح بدم. اما من بهش گفتم ببین دیا راستشو بخوای حال ندارم و نمیدونم حتی چطور برای خودم توضیح بدم چه برسه بخوام به کسی بگم. انگار یه قندم که توی چای ذوب شده. بهم گفت: تو چطور میتونی اینطوری قشنگ از حال بدت حرف بزنی که انگار نابودی قشنگه و آدم ذهنش سمت عمق فاجعه نمیره! گفتم: ایرادش همینه رفیق. مشکل همین جاست که همیشه انقدر همه چیز رو خوب مطلق دیدم که انگار بدی مطلقی وجود نداره. بعدش گفت: به نظرم همه چیز رو انقدر قشنگ دیدن هم یه جور اشتباهه. بالاخره نابودی و قوی نبودن انقدر هم زیبا نیست. پشت خط سکوت کردم. حرف حسابه دیگه... همینطوره انقدر عادت کردم زخما رو قشنگ ببینم که یادم میره گاهی باید کم آورد، زانو زد و به سوگ نشست. #سهیلا_واله

با مرگ هر خواننده مورد علاقه ام ، انگار بخشی از خاطرات من هم از بین میره که هیچ وقت جایگزین نمیش...

دیروز متوجه شدم کریس ریا اسطوره‌ی راک از دنیا رفت. برای منی که با آهنگ‌هاش لحظه‌هایی از روزهایی رو زندگی کردم که هنوز وقتی یادم میاد از یک حال بدِ درونی چطور منو در چند دقیقه متحول میکرد خیلی غم‌انگیزه. دلم گرفت، نه از نبودنش، از این‌که چقدر موسیقی می‌تونه ما رو بترسونه به از دست دادنِ چیزهایی که دوسشون داریم. کریس ریا نیست دیگه و تکه‌ای از گذشته‌م برای همیشه از دستم میره. بعضی صداها فقط صدا نیستند؛ یه بخشی از ما هستن… و نبودنشون، مثل گم شدن توی غباریه که تا ابد برنمی‌گردی. #سهیلا_واله

برای آخرین ساعات پاییز و تموم شدنش غمگینم.

اگه تو هم مث من از شب یلدا متنفری و فقط حافظ خونیش پسندته سلام🙋🏻‍♀️

آقای نسبتا مسنی میوه‌ها رو روی هم میذاشت. مث همه‌ی کاسبای تره‌بار بنظر میرسید داره رِند بازی در میاره! البته این تصور من بود چون میوه‌های خوب رو جلو و میوه‌های پلاسیده‌تر رو کمی عقب‌تر صف میداد. یه مرد جوون از تاکسی پیاده شد، به راننده‌ی تاکسی گفت: حاجی برام صبر کن پولِ معطلیت رو میدم. راننده‌ که یه پیرمرد بود با خوشرویی گفت: پسرم نیاز نیست صبر کردن توی هر اتفاقی یه خیریت پشتشه و هیچوقت ضرر نداره حالام برو و با خیال راحت خرید کن منتظرت میمونم. مرد جوون دوتا کیسه از لبو و نارنگی، حساب کرد و رفت. من موندم که رفتار اون راننده چقدر میتونه با یه مکث به آدم درس بزرگی بده. یک لحظه فکر کردم. به چی؟ به تمام معطلی‌های زندگیم. به نشدن‌ها، به دیر کردن‌ها، برای اصرارهام. همه و همه جلوی چشمم رد شد. لبخندی زدم و گفتم: "عجب حرف قشنگی" یعنی حاجیِ ما اینو از کجا خونده بود؟! اینها رو بلند گفتم. میوه فروش درحالی که نارنگی تو دستش بود گفت: شاید مث شما جوونا تو فیلم یا از خط‌های یه کتاب نخونده. ماها دوتا پیرهن بیشتر پاره کردیم اینو هیچ‌وقت یادت نره. بعد فهمیدم که خدا هیچوقت بی‌دلیل تو رو یه جا قرار نمیده. قرار بود برم شیرینی شب یلدا بخرم اما حاجی اینطوری کامم رو شیرین کرد.

دستانت را رها نمی‌کنم؛ حتی در جهانی دیگر. من معتقدم هرچیزی که چشم نتواند بگوید و لب نتواند لمس کند، دست بیان می‌کند. میانِ تمام فکرهای پراکنده و جمله‌های ناتمامِ ذهنم، دست تو تنها چیزِ واضح بود. لمسش مرا به اکنون برگرداند؛ جایی که زندگی واقعاً اتفاق می‌افتد...

شفای روح.

امروز گل لاله عباسی توی باغچه‌ خونه مامانم هستم.

یکی از قشنگ‌ترین صداهای طبیعت، صدای رعد و برقه🌩

آسمان خاکستری رنگ بغض باران در نگاهش

دلم میخواد بار بعدی که نگام به پنجره میفته، قطره‌های بارون رو ببینم که دارن روی شیشه سُر میخورن.