روزگار سبز🍃

آنی شرلی گفت: آه ماريلا! نصف لذت هرچيز، انتظاری است كه برايش میكشی. ممكن است خيلی چيزها را به دست نياوری. امّا می‌توانی از انتظار كشيدن برايشان، لذت ببری. خانم ليند می‌گويد كه آدم خوشبخت كسی است كه انتظارِ هيچ چيز را نمی‌كشد؛ چون در اين صورت هرگز نااميد نمی‌شود. امّا به نظر من انتظار نكشيدن بدتر از نااميد شدن است.

#آن

من عاشق پنجره‌ها هستم. بهترین پنجره‌ها، پنجره‌های قدیمی با تورهای سفید هستند که درست وسطشان را بسته‌اند. فکرش را بکن با آن چارچوب‌های چوبی قدیمی به بیرون نگاه کنی و هربار یک شگفتی از آن سوی پنحره منتظرت باشد. گاه تکه‌ای از آسمان با ابرهایش، گاه پرواز پرندگان، گاه پیچ و تاب خوردن برگ‌های درخت، گاه عبور یک عابر، گاه انعکاش رد نور بر پشت پلک‌هایم... هر بار جهان در مقابلم قطعه‌قطعه می‌شود. هنر فقط دیدن نیست، بلکه باید همه چیز را به خوبی لمس کنم. همیشه در مواجهه‌ی با لحظات می‌گویم: مبادا قطعه‌های زیبای جهان را جا بگذاری و یا فراموش کنی. #سهیلا_واله

اگه من شخصیت کارتونی بودم قطعا آنه‌شرلی میشدم.

🤍✨

شاید روزگاری دور هنگامی که مه صبحگاهی را در زمهریر خانه‌ات نوشیدیم، زیر درخت نارنگی تو را عمیقا به آغوش بکشم. آن‌وقت حس خواهی کرد که تنِ من چگونه از غمِ تو، بسان زمینی خشک تَرَک برداشته... #سهیلا_واله

این دو دقیقه و چهل و هفت ثانیه مراقب دریچه‌های قلبتان باشید.

پشت خط داشت حرف میزد. نشستم روبروی پنجره و از داخل به آسمون نگاه کردم. راجع به شکل و شمایل ابرها میگفتیم وقتی مدل‌های ابرها رو یکی یکی گفت یاد اون جمله‌ی مشهور ولادیمیر افتادم که میگه:«به تو احتياح دارم؛ زيرا تو تنها كسی هستى كه می‌توانم درمورد رنگ يک ابر با او صحبت كنم.»

نشسته بودم روی مبل و از داخل به بیرون پنجره آسمون رو تماشا میکردم.پشت خط راجع به ابرها و مدل‌هاشون صبحت کردیم و من یاد اون جمله‌ی زیبا افتادم: به تو احتياج دارم؛ زيرا تو تنها كسی هستى كه می‌توانم درمورد رنگ يک ابر با او صحبت كنم.

وطن امروز رو دوش آسمونه🫠

امروز آسمون شگفت انگیزه. کافیه بری لب پنجره وایسی آسمون رو ببینی، هر لحظه‌ش تازه‌ست و یه جور قشنگه.