Pantea’s Dump🧺🐇

بعضی شب‌ها آدم واقعا فکر می‌کنه دیگه نمی‌تونه ادامه بده. انگار دنیا داره به آخر می‌رسه و هیچ کاری هم از دستش برنمیاد. اما بعد دوباره صبح می‌شه. نور تازه‌ای از پنجره می‌تابه. با اینکه شاید هیچ‌چیز عوض نشده، دستت رو روی زانوت می‌ذاری، بلند می‌شی و یه بار دیگه تلاش می‌کنی. یه‌دفعه دنیا هم یه ذره قابل‌تحمل‌تر، حتی قشنگ‌تر، به نظر می‌رسه. فکر می‌کنم تا وقتی هنوز امید داری که می‌تونی یه بار دیگه از جات بلند شی و دوباره تلاش کنی، یعنی هنوز زنده‌ای.