Written by M

اگه الان کلمه‌ای بودم، یک مُعلقِ مضطربِ آشفته‌ی مبهوتِ پوچ، یک حیرونِ تنهایِ دلتنگِ خسته‌ی مغموم، یک صبورِ ناامیدِ سرگردون.

همه چیز مضحکه، ولی خنده‌دار نیست.

زندگی‌ام را می‌کنم و ظاهراً سفت و محکم ایستاده‌ام و بی‌ سر و صدا به کارهایم می‌رسم، اما اگر کسی مرا در آغوش بکشد، سخت خواهم گریست‌.

زندگی‌ام را می‌کنم و ظاهراً سفت و محکم ایستاده‌ام و بی‌ سر و صدا به کارهایم می‌رسم، اما اگر کسی مرا در آغوش بکشد، سخت خواهم گریست‌.

قراره خیلی چیزها بینمون ناگفته بمونه؛ نه چون نمی‌تونیم بگیم، نه چون نمی‌خوایم، فقط چون خوب می‌دونیم گفتن‌شون دیگه چیزی رو عوض نمی‌کنه. نه زمان به عقب برمی‌گرده، نه چیزهایی که تجربه کردیم از یادمون می‌ره.

‏ زن‌ها همیشه غصه‌ی زیاد رو به خوشگلی زیاد تبدیل می‌کنن.

گاهی نشدن‌ها، بیشتر از شدن‌ها برایمان ساخته‌اند. شاید اگر همه چیز می‌شد، من هیچ وقت نمی‌فهمیدم کی هستم.

وقتی نمیتونی کسی رو داشته باشی، نذار اون تورو داشته باشه.

حق بود.امتحان کنید :)

مهربون بودن دل بزرگ میخواد، ‏مهربونی رو فهمیدن شعور و لیاقت.

پذیرش، نقطه‌ی شروع تغییره.وقتی چیزی رو انکار می‌کنی، بهش قدرت می‌دی که پنهانی رشد کنه.

سیگارو میشه ترک کرد ولی دختر آبانیو هرگز.

Maybe in another life, you would have stayed.

تا حالا با کسی بودی که انگار میخواست دوستت داشته باشه ولی نمیتونست بمونه؟ اسم این مشکل سرد بودن نیست، اسمش ترس از صمیمی شدنه، وقتی توی کودکی نزدیک بودن به کسی براش درد بوده، مغز یاد میگیره اگه کسی زیاد نزدیک شد فرار کن یا نابودش کن، برای همین بعضی‌ها عاشق میشن اما تو رابطه نمیمونن.