𝙫𝙖𝙧𝙞𝙖𝙗𝙡𝙚

منو ببخش عزیزم؛ چیزی از امید در من باقی نمونده که بخوام حتی ذره‌ای ازش رو به تو هدیه بدم.اما می‌تونم بغلت کنم. در سرزمینی زندگی میکنیم که شادی همیشه دیر میرسه.در راهی که قدم می‌زاریم، هیچ‌کس همراه‌مون نیست. گم می‌شیم، بارها و بارها. کسی نیست که پیدامون کنه.فقط تلاش می‌کنیم یک روزِ دیگه زنده بمونیم؛ درحالی‌که هر روز پیچ‌وخم‌های مسیرمون بیشتر میشه، و این راه، تاریک‌تر و مه‌آلودتر. خورشیدی نیستم که بخوام مسیرت رو روشن کنم اما می‌تونم دستت رو بگیرم. پس درون من به دنبال امید نگرد.شاید نتونم نور رو بهت برگردونم،اما می‌تونم از دل سختی‌هامون برات جوک بسازم؛ شاید تحملشون کمی آسون‌تر بشه.فصل از اون فانتزی‌ها و خیال پردازی ها گذشته.منو ببخش عزیزم اما بدون که تمام تلاشم رو کردم.

خیلی ناراحتم، پاشو دوباره بمیر لطفا‌.

غصه نخورید، صدسال اولش سخته.

حقیقت، پاک شدنی نیست.

اکثر کسایی که حال حاضر رو پیش‌بینی کرده بودن با غمی فراوان از دنیا رفتن..

عرق به پرچم شیروخورشید به قدری زیاد شده که در دانشگاه دو نفر از کمر دو نفر دیگه رو بلند می‌کنن که این پرچم ملی کمی بالاتر قرار بگیره. عجب صحنه‌ای.

در تاریخ بنویسید که عاشقان شهادت با یه سنگ شاششون در اومد.

آبدانان، ۲ اسفند.

اینکه یکی از بزرگترین دانشگاه‌های ایران، شعار جاوید شاه و مرگ بر سه فاسد داد، باعث شد چپی دانشجو‌ها و دانشگاه رو از دست بده، پوستم رو روشن کرد.

پندار نیک ۲۰ ‏کردار نیک ۲۰ ‏گفتار نیک ۰

آمریکا داره آماده می‌شه اوایل این هفته حمله کنه. وقتی حمله کرد یهو استرس نگیریم یادمون بره هر اتفاقی توی جنگ بیافته هر کدوم کشته شیم همچنان جمهوری‌اسلامی قاتل ماست. یادمون نره جمهوری‌اسلامی کاری کرد ما به کشورهای دیگه التماس کنیم حمله کنن. یادمون نره اگر در جنگ کشته شیم «شهید» نیستیم و فرقی نداریم با «فرزند ایران و جان‌فدای میهن‌»ها. کلن یادمون نره که آخوند اولین و آخرین مقصره؛ نه شاهزاده نه ترامپ نه مسیح علی‌نژاد نه ما که روی گور عزیزان‌مون رقصیدیم و اشک ریختیم و گفتیم جنگ، آخوند مقصره. یادمون نره و بک‌آف نکنیم.

استغفرالله