آزفَنداک

شنيدم مصرعی شيوا، كه شيرين بود مضمونش «منم مجنون آن ليلا كه صد ليلاست مجنونش‌» به خود گفتم تو هم مجنون يک ليلای زيبایی كه جان داروی عمر توست در لبهای ميگونش بر آر از سينه‌ی جان شعر شورانگيز دلخواهی مگر آن ماه را سازی بدين افسان افسونش! نوايي تازه از ساز محبت، در جهان سركن، كزين آوا بياسايی ز گردش‌های گردونش به مهر آهنگ او روز و شبت را رنگ ديگر زن كه خود آگاهی از نيرنگ دوران و شبيخونش ز عشق آغاز كن، تا نقش گردون را بگردانی، كه تنها عشق سازد نقش گردون را دگرگونش به مهر آويز و جان را روشنایی ده كه اين آيين همه شادی است فرمانش، همه ياری است قانونش غم عشق تو را نازم، چنان در سينه رخت افكند كه غم‌های دگر را كرد از اين خانه بيرونش! غرور حسنش از ره می‌برد، ای دل صبوری كن! به خود باز آورد بار دگر شعر فريدونش -فریدون مشیری

☹️☹️☹️

:)

وای منم

ماشالا هزارماشالا

اسفند دود کنم برات 💋

الله اکبر