892

چطوری میشه انقدر جوون و حتی بچه باشم و انقدر همزمان استرس همه‌چیز رو‌ داشته باشم، این چه کشور لعنتی‌ای بود.

زندگی کوتاهه اما خداروشکر زبون من نه 💅🏻

تو از آن آدمهایی نیستی که فقط گاهی به یادت می افتم ؛ تو میان آغاز و پایان روزهایم جا گرفته ای .صبح پیش از آنکه دنیا را ببینم ، فکر تو از ذهنم عبور می کند؛و شب ، درست پیش از آنکه چشم هایم را ببندم باز هم تو آخرین تصویری هستی که با خودم به خواب میبرم. شاید دوست داشتن همین باشد؛ اینکه کسی بی آنکه بداند، در فاصله میان بیداری و خواب تو زندگی کند . و چه عجیب است که یک نفر میتواند هم اولین فکر صبح باشد و هم آخرین خیال شب؛ انگار تمام روز را از میان یک دلتنگی آغاز می کنی و با همان دلتنگی به پایان میرسانی.

“I can’t think of any greater happiness than to be with you all the time, without interruption, endlessly, even though I feel that here in this world there’s no undisturbed place for our love, neither in the village nor anywhere else; and I dream of a grave, deep and narrow, where we could clasp each other in our arms as with clamps, and I would hide my face in you and you would hide your face in me, and nobody would ever see us any more.”

Franz Kafka, Franz Kafka's The Castle

-📸

کلا اینطوریم که تو اوج صمیمیت بازم به آدما شک دارم، همیشه حس می‌کنم آدما کاملا اون چیزی که می‌گن یا نشون می‌دن نیستن بلکه اون چیزی هستن که هیچوقت راجع بهش حرف نمی‌زنن.

روز تنها پسری که انگل نیست هم مبارک🤍

انگل های نا‌به‌کار روزتون مبارک❤️

‏بابا تو شبا که سرتو میذاری روی بالش فکر نمیکنی این چه رفتارایی بود من با این آدمی که انقدر دوستم داشت و انقدر پیور و لطیف، صادقانه و کودکانه دوستم داشت کردم؟

قبل نظر دادن سعی کنید حتما سگ کسی باشید، چون قطعا من می‌پرسم بعد ناراحت میشید.

تو برای من یک عشق ساده نبودی تو سوی چشمانم بودی توان بازوهایم،قوت زانوهایم،و نوری در دیده هایم آن قدر که با تو می دیدم با تو می ایستادم و با تو زندگی را تاب می آوردم.