Let's Answer

■ ဒေါသရှေ့ထားမှားတတ်သည်။ ■ ဓမ္မာသောက အင်းဝရာဇာ။ ■ နဂိုရှိမှ နကိုင်းထွက်။ ■ နေနှင့်လရွှေနှင့်မြ။ ■ နေမြင့်လေ အရူးရင့်လေ။ ■ နေ့မြင်ညပျောက်။ ■ နတ်နှင့်နဂါး မလှည့်စားနှင့်။ ■ နောင်ခါလာ၊ နောင်ခါဈေး။ ■ ပါးစပ်က ဘုရား၊ လက်က ကားယား။ ■ ပုဆိုးခြုံထဲက လက်သီးပြ။ ■ ပေးကမ်းနိုင်က ရန်ရှားသည်။ ■ ပေးစရာမရှိ လျော်စရာရှိ။ ■ ပညာရဲရင့် ပွဲလယ်တင့်။ ■ ပညာရှိ သတိဖြစ်ခဲ။ ■ ပညာရှိလျက် ဒေါသဖျက်။ ■ ပညာရွှေအိုး လူမခိုး။ ■ ပညာသယ်၊ ကြီးငယ်မဆိုသာ။ ■ ပတ္တမြားရောင်ထက်၊ ပညာရောင်လက်။ ■ ပုပ်မှပေါ်၊ ဟုတ်မှကျော်။ ■ ပျော်ပျော်နေသေခဲ။ ■ ပျောက်သောသူ ရှာလျှင်တွေ့၊ သေသောသူ ကြာလျှင်မေ့။ ■ ပြဒါးတစ်လမ်း၊ သံတစ်လမ်း။ ■ ပြင်လွန်းလျှင် ဖင်ချွန်း။ ■ ပြည်တင်း မင်းမခံနိုင်။ ■ ပွဲမဝင်ခင် အပြင်ကကျင်းပ။ ■ ပွဲသွားကြော့ကြော့၊ ပွဲပြန်မော့မော့။ ■ ဖုတ်လေတဲ့ငါးပိ၊ ရှိလေမှန်းမသိ။ ■ ဖွဲကိုထောင်း၍ ဆံကောင်းမရ။ ■ ဗိုလ်နေမြဲ၊ ကျားနေမြဲ။ ■ ဘုမသိ၊ ဘမသိ။ ■ ဘယ်သူမပြု၊ မိမိမှု။ ■ ဘယ်သူသေသေ၊ ငတေမာ ပြီးရော။ ■ ဘုန်းကြီးစာချ။ ■ ဘုန်းကြီးအမှု ရွာပတ်။ ■ မကောင်းကျောင်းပို့။ ■ မခေါ်ချင်နေရ၊ မတော်ချင်မနေရ။ ■ မစားရတပူပူ၊ စားရတဆူဆူ။ ■ မစားရတဲ့အမဲသဲနှင့်ပက်။ ■ မစားရ အညှော်ခံ။ ■ မတူလျှင်မတုနှ၍့်။ ■ မပို့ဘဲနှင့်မဲဇာရောက်။ ■ မပြည့်သည့်အိုး ဘောင်ဘင်ခတ်။ ■ မယားနေစ၊ ကြောင်သေမှ။ ■ မရှိတာထက် မသိတာခက်။ ■ မရှိလို့မလှူ၊ မလှူလို့မရှိ။ ■ မသာတစ်ခေါက်၊ ကျောင်းဆယ်ခေါက်။ ■ မသိသူကျော်သွား၊ သိသူဖော်စား။ ■ မိကျောင်းမင်း ရေခင်းပြ။ ■ မိအေးနှစ်ခါနာ။ ■ မီးကြီးမီးနိုင်၊ ရေကြီးရေနိုင်။ ■ မီစဉ်ကြည့်၍က။ ■ မီးမရှိဘဲ မီးခိုးမထွက်နိုင်။ ■ မုသားမပါ လင်္ကာမချော။ ■ မိုးလွန်မှ ထွန်ချ။ ■ ခင်းမယောက်ျား၊ ကမ်းနားသစ်ပင်။ ■ မင်းမှာသစ္စာလူမှာကတိ။ ■ မိန်းမမာယာ သဲကိုးဖျာ။ ■ မုတ်ဆိတ်ပျားစွဲ။ ■ မျက်နှာကြီးရာ ဟင်းဖတ်ပါ။ ■ မျက်နှာလွှဲ၊ ခဲပစ်။ credit: :original uploader #crd #မြန်မာဆိုရိုးစကားများ(၂၀၀) #Forward_Only #Ruby

■ ဒေါသရှေ့ထားမှားတတ်သည်။ ■ ဓမ္မာသောက အင်းဝရာဇာ။ ■ နဂိုရှိမှ နကိုင်းထွက်။ ■ နေနှင့်လရွှေနှင့်မြ။ ■ နေမြင့်လေ အရူးရင့်လေ။ ■ နေ့မြင်ညပျောက်။ ■ နတ်နှင့်နဂါး မလှည့်စားနှင့်။ ■ နောင်ခါလာ၊ နောင်ခါဈေး။ ■ ပါးစပ်က ဘုရား၊ လက်က ကားယား။ ■ ပုဆိုးခြုံထဲက လက်သီးပြ။ ■ ပေးကမ်းနိုင်က ရန်ရှားသည်။ ■ ပေးစရာမရှိ လျော်စရာရှိ။ ■ ပညာရဲရင့် ပွဲလယ်တင့်။ ■ ပညာရှိ သတိဖြစ်ခဲ။ ■ ပညာရှိလျက် ဒေါသဖျက်။ ■ ပညာရွှေအိုး လူမခိုး။ ■ ပညာသယ်၊ ကြီးငယ်မဆိုသာ။ ■ ပတ္တမြားရောင်ထက်၊ ပညာရောင်လက်။ ■ ပုပ်မှပေါ်၊ ဟုတ်မှကျော်။ ■ ပျော်ပျော်နေသေခဲ။ ■ ပျောက်သောသူ ရှာလျှင်တွေ့၊ သေသောသူ ကြာလျှင်မေ့။ ■ ပြဒါးတစ်လမ်း၊ သံတစ်လမ်း။ ■ ပြင်လွန်းလျှင် ဖင်ချွန်း။ ■ ပြည်တင်း မင်းမခံနိုင်။ ■ ပွဲမဝင်ခင် အပြင်ကကျင်းပ။ ■ ပွဲသွားကြော့ကြော့၊ ပွဲပြန်မော့မော့။ ■ ဖုတ်လေတဲ့ငါးပိ၊ ရှိလေမှန်းမသိ။ ■ ဖွဲကိုထောင်း၍ ဆံကောင်းမရ။ ■ ဗိုလ်နေမြဲ၊ ကျားနေမြဲ။ ■ ဘုမသိ၊ ဘမသိ။ ■ ဘယ်သူမပြု၊ မိမိမှု။ ■ ဘယ်သူသေသေ၊ ငတေမာ ပြီးရော။ ■ ဘုန်းကြီးစာချ။ ■ ဘုန်းကြီးအမှု ရွာပတ်။ ■ မကောင်းကျောင်းပို့။ ■ မခေါ်ချင်နေရ၊ မတော်ချင်မနေရ။ ■ မစားရတပူပူ၊ စားရတဆူဆူ။ ■ မစားရတဲ့အမဲသဲနှင့်ပက်။ ■ မစားရ အညှော်ခံ။ ■ မတူလျှင်မတုနှ၍့်။ ■ မပို့ဘဲနှင့်မဲဇာရောက်။ ■ မပြည့်သည့်အိုး ဘောင်ဘင်ခတ်။ ■ မယားနေစ၊ ကြောင်သေမှ။ ■ မရှိတာထက် မသိတာခက်။ ■ မရှိလို့မလှူ၊ မလှူလို့မရှိ။ ■ မသာတစ်ခေါက်၊ ကျောင်းဆယ်ခေါက်။ ■ မသိသူကျော်သွား၊ သိသူဖော်စား။ ■ မိကျောင်းမင်း ရေခင်းပြ။ ■ မိအေးနှစ်ခါနာ။ ■ မီးကြီးမီးနိုင်၊ ရေကြီးရေနိုင်။ ■ မီစဉ်ကြည့်၍က။ ■ မီးမရှိဘဲ မီးခိုးမထွက်နိုင်။ ■ မုသားမပါ လင်္ကာမချော။ ■ မိုးလွန်မှ ထွန်ချ။ ■ ခင်းမယောက်ျား၊ ကမ်းနားသစ်ပင်။ ■ မင်းမှာသစ္စာလူမှာကတိ။ ■ မိန်းမမာယာ သဲကိုးဖျာ။ ■ မုတ်ဆိတ်ပျားစွဲ။ ■ မျက်နှာကြီးရာ ဟင်းဖတ်ပါ။ ■ မျက်နှာလွှဲ၊ ခဲပစ်။ credit: :original uploader #crd #မြန်မာဆိုရိုးစကားများ(၂၀၀) #Forward_Only #Ruby

မြန်မာဆိိုရိုးစကားများ　(၂၀၀) ■ ကုသိုလ်လည်းရဝမ်းလည်းဝ။ ■ ကံဆိုးမသွားလေရာ မိုးလိုက်လို့ရွာ။ ■ ကံမကောင်းအကြောင်းမလှ။ ■ ကံရှိမှထင်ပေါ်၊ ဉာဏ်ရှိမှကျော်။ ■ ကိုယ်ကကျူး၊ ကိုယ့်ဒူးမှမယုံရ။ ■ ကိုယ်ကောင်းခေါင်းဘယ်မရွေ့။ ■ ကိုယ်ထင် ခုတင်ရွှေနန်း။ ■ ကိုယ်မွေးသည့်မျောက် ကိုယ့်ကိုယ်ခြောက်။ ■ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ဖော် သူတော်ခုနှစ်ပါး။ ■ ကိုယ့်ငါးချဉ်ကိုယ်ချဉ်။ ■ ကိုယ့်ပေါင်ကိုယ်လှန်ထောင်း။ ■ ကိုယ့်အတတ်ကိုယ်စူး။ ■ ကမ္ဘာမီးလောင်၊ သားကောင်ချနင်း။ ■ ကောက်ညှင်းကမစေး၊ ဆန်ကြမ်းကစေး။ ■ ကောက်ပင်ရိတ်လှီး၊ ရေစီးဖောင်ဆန်။ ■ ကောင်းလျှင်စံ၊ ဆိုးလျှင်ခံ။ ■ ကိုက်မနိုင်၊ ခဲမရ။ ■ ကိုင်းကျွန်းမှီ၊ ကျွန်းကိုင်းမှီ။ ■ ကျမြေကြီး၊ တက်ရွှေထီး။ ■ ကျားကြီး၊ ခြေရာကြီး။ ■ ကျားကြောက်လို့ရှင်ကြီးကိုး၊ ရှင်ကြီးကျားထက်ဆိုး။ ■ ကျီစားသန် ရန်ဖြစ်။ ■ ကျီးကန်းတောင်းမှောက်။ ■ ကျူပင်ခုတ်၊ ကျူငုတ်မျှမကျန်စေနှင့်။ ■ ကျောချမှ ဓားပြမှန်းသိ။ ■ ကျော်တော့ လှေထိုးသား၊ ညားတော့လှေသူကြီး။ ■ ကျောင်းနေကြာလို့ စာမတတ်။ ■ ကြာကြာဝါးမှခါးမှန်းသိ။ ■ ကြီးနိုင်ငယ်ညှင်း။ ■ ကြီးလျှင်မှီ၊ ငယ်လျှင်ချီ။ ■ ကြိုးစားကဘုရားဖြစ်။ ■ ကြက်ကန်းဆန်အိုးတိုး။ ■ ကြက်ချည်သောကြိုးနှင့် ဆင်ချည်သော်ပြတ်။ ■ ကြက်မတွန်၍ မိုးမလင်း။ ■ ကြက်မှာအရိုး လူမှာအမျိုး။ ■ ကြောက်တတ်ရန်ကင်း။ ■ ကြောင်အို၊ ကြွက်မလေး။ ■ ကျွဲပါးစောင်းတီး။ ■ ကြွက်သေတစ်ခု အရင်းပြု။ ■ ခရီးလိုလျှင် လမ်းအိုလိုက်။ ■ ခလုတ်ထိမှ အမိတ။ ■ ခုစာကလေးကြော်၊ ခုဆီထမင်း။ ■ ခုရေတွင်းတူး၊ ခုရေကြည်သောက်။ ■ ခုရှုပ်မှနောင်ရှင်း။ ■ ခဲလေသမျှ၊ သဲရေကျ။ ■ ခေါ်တိုင်းလည်းမသွားနှင့်၊ တော်တိုင်းလည်းမကြွားနှင့်။ ■ ခင်ရာဆွေမျိုး၊ မြိန်ရာဟင်းကောင်း။ ■ ခုတ်ရာတခြား၊ ရှရာတလွဲ။ ■ ချီးမွမ်းခုနှစ်ရက်၊ ကဲ့ရဲ့ခုနှစ်ရက်။ ■ ချော်လဲ ရောထိုင်။ ■ ချက်ဆို နားခွက်ကမီးတောက်။ ■ ချင်းစိမ်းနှင့်မိဿလင်၊ သူကြင်မှ ကိုယ်ကြင်။ ■ ချစ်တီးခေါင်းသန်းရှာ။ ■ ချစ်တုန်းခင်တုန်း၊ တပြုံးပြုံး။ ■ ချိတ် ချိတ်ချင်းမှ ချိတ်မိသည်။ ■ ချိန်းလွန်းလျှင်မလာ။ ■ ချုန်းလွန်းသည့်မိုးမရွာ။ ■ ခြွေမှရံသည်။ ■ ဂျပိုးလိပ်ဖြစ်။ ■ ငါးကြင်းဆီနှင့် ငါးကြင်းကြော်။ ■ ငါးခုံးမတစ်ကောင်ကြောင့် တစ်လှေလုံးပုပ်။ ■ ငါးစိမ်းမြင်၊ ငါးကင်ပစ်။ ■ ငါးပြေမဆားပက်သလို။ ■ ငါးမြင်တော့ တံငါဆွေမျိုးမှန်းမသိ။ ■ ငိုချင်လျက်လက်တို့။ ■ ငိုအားထက် ရယ်အားသန်။ ■ ငယ်ကချစ် အနှစ်တစ်ရာမမေ့သာ။ ■ ငုတ်မိသဲတိုက်၊ တက်နိုင်ဖျားရောက်။ ■ ငွေများတရားနိုင်။ ■ စကားကျွံသော်နှုတ်မရ၊ ခြေကျွသော်နှုတ်ရ။ ■ စကားချိုစေသူလိုစေ။ ■ စကား စကားပြောပါများ၊ စကားထဲက ဇာတိပြ။ ■ စကားဆို၊ တောင်လိုမမောက်နှင့်။ ■ စကားဆိုသော် မတင်းနှင့်၊ တရားလိုသော် မငြင်းနှ၍့်။ ■ စကားနောက် တရားပါ။ ■ စကားလွန် ကျွန်ဖြစ်။ ■ စပယ်ကောင်းလျှင် ပန်ချင်သူများသည်။ ■ စာမတတ်လမ်းမှာဖတ်။ ■ စားပြီး ခွက်မှောက်။ ■ စားရကံကြုံတော့ မုတ်ဆိတ်ပျားစွဲ။ ■ စားရမည့်အမဲ၊ သဲတရှပ်ရှပ်။ ■ စုတတ်မှ အဖတ်တင်။ ■ စိုသည့်လက်မခြောက်စေနှင့်။ ■ စင်လိုလျှင်ဆေး၊ သိလိုလျှင်မေး။ ■ စစ်မရောက်ခင်မြှားကုန်။ ■ စစ်ရောက်မှ မြားချွန်၊ မိုးလွန်မှထွန်ချ။ ■ စိတ်ပျိုကိုယ်နု။ ■ စိန်နားကပ်ကြောင့်ပါးပြောင်။ ■ စောင်ခြုံထဲကလက်သီးပြ။ ■ စိုင်ကော်လို့ ခြုံပေါ်ရောက်။ ■ ဆရာချင်းတူ၊ နည်းချင်းမတူ။ ■ ဆရာထက်တပည့်လက်ဆောင်းထက်။ ■ ဆရာမပြနည်းမကျ။ ■ ဆရာများ၊ သားသေ။ ■ ဆရာမှန် အလံစိုက်စရာမလို။ ■ ဆရာလည်းဝေး၊ ဆေးလည်းပြယ်။ ■ ဆုတောင်းတိုင်းပြည့်လျှင် လူပြည်လူပင်မရှိ။ ■ ဆူးကျဖက်ပေါက်၊ ဖက်ကျဖက်ပေါက်။ ■ ဆူးကမစူး၊ မဝါးကစူး။ ■ ဆေးစက်ကျရာ အရုပ်ဖြစ်။ ■ ဆေးလည်းအစာ၊ အစာလည်းဆေး။ ■ ဆိုးတူကောင်းဖက်။ ■ ဆင်ကျီစားရာ ဆိတ်မခံသာ။ ■ ဆင်ပိန်ကြွဲလောက် ■ ဆန္ဒကြီးလျှင် ကြံသမျှပြီး။ ■ ဆင်ပြာသည် လင်ပျောက်သလို။ ■ ဆုပ်လဲစူး၊ စားလဲရူး။ ■ ဆောက်ဖြစ်မှ ကျောင်းတကာ။ ■ ညီညာမှပြည်သာသည်။ ■ ညားတော့ဈေးသည်၊ ရွယ်တော့မင်းမျိုး။ ■ ညောင်ပင်လောက်လှူ၊ ညောင်စေ့လောက်ရ။ ■ တစ်ကျမ်းတစ်ဂါထာ၊ တစ်ရွာတစ်ပုဒ်ဆန်း။ ■ တစ်ချက်ခုတ်နှစ်ချက်ပြတ်။ ■ တစ်ခါသေဖူး၊ ပျဉ်ဖိုးနားလည်။ ■ တစ်နေ့တစ်လံ၊ ပုဂံဘယ်ပြေးမလဲ။ ■ တပည့်မကောင်း ဆရာ့ခေါင်း။ ■ တပည့်လိမ္မာဆရာအာပတ်လွတ်။ ■ တပေါင်းတန်ခူး ဝမ်းမနူးနှင့်။ ■ တစ်ရပ်တည်းနေ တစ်ရေတည်းသောက်။ ■ တစ်ရွာ တစ်ကျီဆောက်။ ■ တစ်ရွာမပြောင်း သူကောင်းမဖြစ်။ ■ တစ်လှေထဲစီး တစ်ခရီးထဲသွား။ ■ တစ်သားမွေး တစ်သွေးလှ။ ■ တံငါနားနီး တံငါ၊ မုဆိုးနားနီး မုဆိုး။ ■ တန်ခိုးထက်၊ လက်ခကြီး။ ■ တန်လျှင်ဆေး လွန်လျှင်ဘေး။ ■ တိတ်တိတ်နေသော် ထောင်တန်။ ■ တုံးလဲ ထင်းဖြစ်။ ■ တုံးဆိုတိုက်၊ ကျားဆိုကိုက်။ ■ တောင်စဉ်ရေမရ။ ■ တွေ့ကြုံဆုံကွဲ၊ မမြဲဓမ္မတာ။ ■ ထမင်းကိုအကုန်စား စကားကိုအကုန်မပြောနှင့်။ ■ ထမင်းကြမ်းက အငွေ့ထွက်။ ■ ထူးမှမြတ်သည်၊ ရူးမှတတ်မည်။ ■ ထင်ပေါ်လျှင်စင်တော်ကကောက်။ ■ ထိုင်နေအကောင်းသား၊ ထသွားမှကျိုးမှန်းသိ။ ■ ထွေးပြီးသားတံတွေး၊ မျိုမြဲမရှိ။ ■ ဒါနသီလမပါ၊ ေ+သခါမှသိ။ ■ ဒူးနေရာဒူး၊ တော်နေရာတော်။ ■ ဒူးလောက်တင်မှ ရင်လောက်ကျ။

#𝐑ᴏɴɴɪᴇ

ထန်းလျက် Jaggeryသည် ထန်းရည်ချိုကိုချက်၍ရသောခဲဖွယ်တစ်မျိုးဖြစ်သည်။ထန်းပင်မှရသောသန့်စင်ထားသည့်ထန်းရည်အချိုကိုဒယ်အိုးထဲသို့ထည့်ကာမီးပြင်းပြင်းဖြင့်ပျစ်လာသည်အထိတစ်နာရီခန့်ဆူပွက်‌ေအာင်ကျိုချက်‌ေပး၍သမ‌ေအာင်‌ေမွပေးရသည်။အရည်ပျစ်၍ထန်းလျက်သားတက်လာသည့်အခါမီးဖိုပေါ်မှချပြီးမိမိလိုအပ်သည့်အတုံးများတုံးကာအခြောက်ခံပါကထန်းလျက်ခဲကိုရရှိမည်ဖြစ်သည်။အချိုးမှာဇီးမှုန့်၊အုန်းသီး၊နှမ်း၊မြေပဲစသည့်မိမိအလိုရှိရာကိုထည့်၍ပြုလုပ်ကြသည်။သဘာ၀ပစ္စည်းစစ်မှထုတ်လုပ်ထားသည့်အပြင်ဆေးဘက်၀င်သောကြောင့်မြန်မာ့ထမင်းဝိုင်းတွင်အချိုတည်းစရာတစ်ခုအဖြစ်ရှေးယခင်ကတည်းကတည်ရှိခဲ့တာကာလက်ရှိအချိန်အထိလူကြီးလူငယ်မရွေးအထူးကြိုက်နှစ်သက်စွာစားသုံးလျက်ရှိသည့်အစားအစာတစ်ခုဖြစ်သည်။ထန်းလျက်များကိုပြည်တွင်းတွင်သာမကပြည်ပနိုင်ငံများမှလည်းကြိုက်နှစ်သက်ကြသည်။ #knowledge #Venn #Crd