آنائل

رهایم کن، مگر نشنیدی؟ اسب درحال مرگ تنها یک چیز میخواهد تیر خلاص نه نوازش

افسارِ دلم دستِ خدا بود، چنین شد ای وای اگر دستِ خودم بود، چه می شد؟ مقصود دِلم مهر و وفا بود ، چنین گشت گر مقصود دلم جور و جفا بود، چه می شد؟

جایی دورتر از خودم ایستاده ام به تماشای کسی که به جای من زندگی میکند چه بی رحمانه تنهاست و چه به ناچار قوی :)

مانده ام خیره به راه نه مرا پای گریز، نه مرا تاب نگاه

یک زن احساساتش را با موهایش نشان میدهد! عاشق که باشد موهایش را رها میکند غمگین که باشد با کش دارش میزند با حوصله باشد می بافد و می آراید عصبانی که باشد جمعش میکند و دلش که بشکند ... اولین چیزی که اضافیست ، موهایش هستند ...

«می‌گویند: برایت خواب‌های خوشی را آرزومندیم." ‏خواب زیبا به چه کارمان می‌آید، وقتی ما گرفتار بیداری دردناکی هستیم.» ‏ - محمود درویش

ز جمع آشنایان می‌گریزم به کنجی می‌خزم آرام و خاموش نگاهم غوطه ور در تیرگی‌ها به بیمار دل خود می‌دهم گوش

آنقدر در مغزم با خودم حرف زده‌ام که اگر آنها را می‌نوشتم، کتابی میشد به نام: تمایل به خاموشی در پسِ ذهنی نا آرام.

یه روزی، یه جایی، با یه متنی، با یه عکسی، با یه خاطره ای با هرچیزی که فکرشم ممکنه نکنی، میریزی، میریزی پایین، اصلا هم مهم نیست چقدر زور زده بودی خودتو نگه داری، اینجاست که غرق میشی.

همه چیز را در دلش ریخت یک‌روز دید برای همه جا هست غیر از خودش. - محمد همایون

من تو را آن‌گونه می‌پنداشتم که انگار خودِ من بودی.

شاید، چاره‌ در دچار شدن بود

‌دست های تو حق من است حقم را کف دستم بگذار

چطور مقصد اشک من میان کاسه‌ی صبرت نیست؟ - حمیدرضا ظرافت

ما خود شکسته‌ایم چه باشد شکست ما؟!