𝙇𝙞𝙩𝙩𝙡𝙚 𝙒𝙝𝙖𝙡𝙚

روزها از گلوی ما رد میشن، شب‌ها از روی استخونامون. سهممون از دنیا، کف دستای زخم‌خورده و چشماییه که خواب رو یادشون رفته. زندگی مثل یه سگ ولگرد افتاده به جونمون؛ نه اون‌قدر گاز می‌گیره که بمیری، نه اون‌قدر ولت می‌کنه که نفس بکشی. فقط هر روز یه تیکه از آدم رو با خودش می‌بره. انگار قرار بوده آخرش چیزی از ما نمونه، جز ردِ پاهایی که هیچ‌وقت به خونه نرسیدن. مقصد؛ همون نقطه‌ایه که ازش فرار کردیم. ۱۴۰۵/۰۴/۰۴ -طه