ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ

СУВ ИЧАМИЗ ВА ОЗАМИЗ ❗️ДИЕТАГА ЎТМАНГ, биз хоҳлаганимизни истеъмол қиламиз ва жадвалга мувофиқ сув ичамиз: 08:50 - 250 мл 09:30 - BATAFSIL O’qing 👇👇👇 11 КG ozing!!! bunaqasi hali bo’lmagan Batafsil 👇👇👇 @suvbilanozish @suvbilanozish @suvbilanozish

🚀 Magfi endi O‘zbekistonda! Telegram kanalingiz orqali reklama olishni boshlang! 📣 Magfi ilovasini yuklab oling, kanalingizni ulang va brendlar bilan daromad toping. 💰 🔗 Ilovani yuklab oling → #reklama · Magfi Ads

Сотилган тилла тишлар😱 Онасининг ўлимидан кейин онасининг оғзидаги тилла тишларини олиб катта пулган сотган қиз, пулларни кўриб ўзида йўқ хурсанд бўлиб кетади🤬 Аммо ташқарида уни нима кутиб турганини билмасди. Бир неча сониядан кейин бўлган ҳолат, қизни даҳшатга солиб қўйди😰 Қиз ташқарига чиққан вақт..... 😱 Давоми👇

💥УМРНИНГ УЧ ФАСЛИ. (Қисса) 8-қисм Гр:🔥Ҳикоя ва қиссалар 🔥 Ойбарчиннинг қишлоққа келмаганига анча бўлган эди, онасининг бир келиб кет, отангнинг соғлиғи яхши эмас, деган сўзлари йўлга чиқишини тезлаштирди. У онаси сӯраган дориларни топиб, йўлга тайёргарлик кўра бошлади. – Дадаси, янги ишга ўтгунча уйимга бориб келай, отамнинг соғлиги яхши эмас эмиш, – деди нонушта пайтида эрига. – Майли, ҳозир отпускадаман-у, борсанг бориб кела қол. – Энам куёв билан болаларингни олиб келинглар дебди. Бироқ отам касал бўлса, уйда аҳвол қандай, билмайман. Ўзим бора қолганим тузук. – Яхши. Қачон кетмоқчисан? – Иложи бўлса, бугун. Ишдан чиқиб, уйга бирров кираман. Бугунги овқатни ҳам пишириб кетаман. У иш пайтида темир йўллар кассасига қўнғироқ қилиб кечқурунги тезюрар поездга билет буюриб қўйди... ...Бир купега чиққан икки йигит юқори ётаржойларга чиқиб бирпасда ухлаб қолишди. Ойбарчиннинг рўпарасида ўтирган ёшгина қиз эса журналистика соҳасида ўқиркан, иккаласининг гапи қовуша қолди. – Опа, газеталарингизга мақола олиб борсам, чоп этилишига ёрдам берасизми? – Мен яқинда соғлиқни сақлаш вазирлигининг “Шифокор” газетасига масъул котиб бўлиб ишга ўтаяпман. Қизиқарли мавзуларни кўтариб чиқсангиз, чоп этилишига ёрдам бераман. Лекин сиз битта мақола ёзиб, босиб чиқаришларини кутиб ўтирмасдан, кўпроқ ёзишга ҳаракат қилинг. Шунда қаламингиз чархланади. – Опа, Зирабулоққа яқин қолдик. Автобуслар юришига ҳали анча вақт бор. Ҳозир мени дадам кутиб оладилар. Мен билан юринг, бироз дам олиб, тонг отгач кетасиз. – Раҳмат синглим, кутиш залида ўтириб тураман, тонг ҳам бирпасда ёришади. – Э, ана келиб ҳам қолдик. Олдинда қиз, орқароқда Ойбарчин сумкаларини кўтариб, йўлакдан чиқиш эшиги томон юриб кетдилар. – Вой, ана дадам, – деди ҳали пастга тушиб улгурмаган қиз, ассалому алайкум дадажон! – Кел, қизим, яхши етиб келдингми? – Дада, бу опам Хатирчиданлар. Бизникига юринг, тонг отгач кетасиз десам, унамаяптилар. – Юринг синглим, уйимиз бу ердан узоқ эмас. Бир кўча нарида турамиз. Бир пас ўтириб, бир пиёла чой ичгунингизча тонг ёришади. Ойбарчин ота-болаларга эргашди. Бироқ бироз юргач негадир ҳаяжонлана бошлади. Кўча бошидаги баҳайбат тут дарахти ва кўк дарвоза жуда таниш туюлди. Гўё бу кўчага олдин ҳам келгандай ҳис қилди ўзини. Фақат қачон? Уйидан тўғри вокзалга келади, Тошкентга кетади, Тошкентдан келади, поезддан тушиб уйига кетади... Йўқ, бу кўчани олдин кўрмаганман. Менга шундай туюляпти холос. Аммо тасаввурида яна бир манзара пайдо бўлди: озгина юриб, чапга қайрилишда кўча деворга ёпишиб наъматак ўсиб ётибди. Уйнинг шиферланган томи ўртасига хўрозча, тўрт бурчагида эса темир кўзачаларга қип-қизил лолалар солинган... У кўз олдига келтирган манзарага кўзи тушгач, юраги янада тез ура бошлади. Ўзи буларнинг барини олдин кўрган. Фақат қачон? Ё тушига кирганми? Дарвозани талаба қизнинг онаси очди. Унга аёлнинг қиёфаси ҳам жуда таниш туюлди. – Киринг синглим... Бирпасда хонтахтага дастурхон ёзилиб, ўртага ширинликлар қўйилди. Қизининг келишига қайнатма шўрва тайёрлаб турган аёл косаларни дастурхонга бир-бир олиб келгач, Ойбарчиннинг рўпарасига ўтирди. – Синглим, кўзимга жуда таниш туюляпсиз. – Мен ҳам боядан буён ўйлайман, сизни жуда яхши биладигандекман. – Хатирчининг қаеридансиз? – “Қизил юлдуз” колхозидан. – Ҳа, унда янглишяпман шекилли... –Кимгадир ўхшатдингиз-а, опа? – Сиз Зирабулоққа кўп келасизми? – Шу бекатдан Тошкентга жўнайман, яна шу ердан Хатирчига кетаман. Зирабулоқ ичкарисида ҳеч қандай қариндошимиз йўқ. – Йўқ. Эсладим. Сиз Зирабулоққа жуда кўп келгансиз. Исмингиз Ой... Ой... – Ойбарчин! – Сиз Ҳадичабону опамнинг синглисисиз! Ойбарчин кўча бошида бошланган ҳаяжонининг сабабини энди тушунди: – Вой, энди эсладим, Хурсаной опа! Сиз опамнинг қўшниси эдингиз! Ойбарчиннинг бирдан ўпкаси тўлди. Дувв этиб кўзларига ёш келди. Шошилиб сумкасидан рўмолча қидирар экан: – Опам ҳали кўп яшардилар. Поччам яхши одам эмас экан, – деди. – Ҳа, яхши одам эмаслигини кейин билдик. Бону опамнинг дугонаси билан дон олишиб юрар экан. Ҳадичабону опам дунёдан ўтганидан кейин ўшанга уйланди. – Хурсаной опа, опамнинг уйи ҳали ҳам ўша-ўшами? – Ҳа, ҳеч нарс

​​рна мол-ҳолга ўт-ўлан териб келаман. – Борсанг, борақол. – Хай, отаси, мен кетдим. Фармонбек папирос тутунини бир-икки тортгач, кўзига беихтиёр уйқу инганини сезмай қолди. Бармоқлари бўшашиб, папирос устига ёпилган кўрпа устига тушди... Дўстларга хам улашинг 👇👇 https://t.me/joinchat/AAAAAFXIt8kKd1Gj_3twXA

а хабар юборамиз. Аҳли рўзғори билан келсин. Тўй рисоладагидек ўтди. Турдимурод тўёнага бир бош қорамол туҳфа қилди. Нурмурод муаллим ўғиллари билан тўй масаллиқларини кўтардилар. Норбўтанинг оиласи ҳам ўз ҳиссасини қўшди. Уйнинг тўрига чимилдиқ ясатилиб, келин-куёвнинг никоҳини Нурмурод Ҳамдам ўқиди. Ота-онанинг, яқин қариндошларнинг дуосини олган ёшлар Тошкент шаҳрига жўнаб кетдилар. Кўп ўтмай Шодмонбек ўзи билан олиб кетган укаси Муҳаммадюсуфни уйлантирди. Темир йўл қуриш соҳасида муҳандис бўлиб ишлаётган Муҳаммадғолиб Навоий шаҳрида оиласи билан истиқомат қила бошлади. Ойбарчин ўзи билан олиб кетган Муҳаммадризо метростанциялардан бирига ишга кирди. У ҳам кўп ўтмай опаси билан бир таҳририятда ишлайдиган журналист қизга уйланди. Фақат Олимжон ота-онасининг ёнида қолиб, деҳқончилик қилишни давом эттирди. Гўё оиланинг барча орзулари амалга ошган, Шодмонбек башорат қилган байрам бу оила аъзоларининг ҳаётида муқим ўрнашгандай эди. Аммо Райҳонбибининг ҳали амалга ошмаган орзуси бор эди, фақат унинггина байрами ҳали тугал эмас эди. У ўша ўттиз тўққизинчи йилда армияга кетган акаси ҳаёт эканлигига ишонар, у бир куни кириб келишига ҳам имони комил эди. Ахир ўшанда олашақшақ Тоштурди ҳам аканг ўшоқларда қолиб кетади деган. Ўлиб кетади дегани йўқ. Демак, қолиб кетган одам келади ҳам. Кейин Худо раҳматли кундоши ҳам тилига олган сўз бўлгувчи эди, демак акаси бор, акаси тирик. Райҳонбиби“Эй, Худо, шу акамни бир кўриб ўлсам армоним қолмасди” деди-да, чуқур хўрсинди. Ўрнидан туриб бир варақ қоғоз олди-да, қизига хат ёзишга тутинди: “Соғинч тўла салом хат! Эсон-омонмисан, қизим? Невараларим ва куёв ҳам соғ-саломат юришибдими? Исталинград, Гирмонияга ёзган хатларингга жавоб келдими? Сен суриштиришдан тўхтама, қизим. Худо хоҳласа, бир кун келиб тоғангнинг дарагини топамиз. Кейин, Ойбарчинжон, болаларингни олиб, куёв билан бир келиб кет. Отангнинг соғлиги яхши эмас. Сенга дўхтир ёзиб берган қоғозларни ҳам жўнатаяпман. Бу дорилар Хатирчидан топилмади. Шаҳар дорихоналаридан сўраб кўр. Майли, хайр. Сени соғиниб энанг...” Райҳонбиби эрта тонгда туриб, ҳовлидаги ёввойи ўт босиб кетган картошка, пиёз жўякларини тозалашга киришди. Бир-икки жўякни тозалаб, ўт-ўланни йиғиб, сигир ва бузоқнинг олдига энди ташлаган эди, пахса девор ортида ҳисобчи бола кўринди. – Райҳонмомо, ҳо Райҳонмомо, қаердасиз? – Ҳа, болам кел. Каллаи саҳардан нима хабар билан юрибсан? Олим акангни сўраб келган бўлсанг, аллақачон далага чиқиб кетувди. Шошиб турмаган бӯлсанг, ичкарига кир, ширчой ичиб кетасан. – Раҳмат момо, вақтим йўқ. Бугун пахта ниҳолларининг ўсишини текширишга комиссия келармиш. Бизда тозаланганига уч кун бўлган далаларни ҳам ичига бир ой кирилмагандек ўт босган. Раис “қимирлаган жон борки, ҳамма далага чиқсин”,- деб буйруқ берди. Момо, жўяк ичига кирмасангиз ҳам, йўл ёқаларини тозалашга чиқинг. – Болам, мен далага чиқолмайман. Бобонг юролмай ётиб қолган. Чой нонига қараб, аҳволидан хабардор бўлиб турмасам бўлмайди. – Чиқмасангиз бўлмайди, момо. Комиссия келиб ёш-у қари даладалигини бир кўрса бўлди, кейин дарров қайтиб келасиз. Ойша хола, Зулайҳо момолар ҳам ҳозир чиқишади. Дугоналарингиз билан гурунг қилиб, бирпас ишлайсиз-да! – Бўлмаса, шу атрофга чиқаман. Узоққа бормайман. – Хўп, момо сизга ишондим- а? Ҳисобчи бола кетгач, Райҳонбиби эри ётган хонага кирди. – Шодмонжоннинг отаси, ширчой пишди, тамадди қилиб олинг. – Майли обкел. Райҳонбиби эрининг орқасига яна бир ёстиқ қўйиб, суяб ўтирғизди-да, овқатлантира бошлади. Бўшаган косани олиб чиқиб кетди, чойнак пиёла кўтариб қайтиб киргач, курси устига қўяр экан, сўради: – Чой сузиб қўйсам, ўзингиз олиб ичасизми? – Ичгим келса, ўзим қуйиб ичаман, сен яхшиси менга битта папирос тутатиб бер. – Дўхтир бобойингиз папирос чекмасин, деб тайинлаб кетувди-да, отаси... – Э, мен эллик йилдан буён чекаман, энди ташлай олармидим. Тутатиб бера қол. Райҳонбиби папирос қутисидан бир донасини олиб, тутатиб, эрининг титраб турган бармоқларига тутқазгач, курси устида турган кулдонни яқинроқ сурди. – Отаси, ҳисобчи бола келиб, далани бегона ўтлардан тозалашга чиқинг, деб тайинлаб кетди. Бирор икки соатга чиқай, ҳа

#JAXOLATNING СÔНГИ ҚУРБОНИ МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА 2-қисм Дилёра қадамларини базōр судраб бешинчи қаватга кōтарилди. Лифтда чиқса ҳам бōларди лекин у онаси уҳлаб қолиши учун атай вақтни чōзарди. Чунки билади онаси уйғоғ холда уйга кирса аниқ яна эски мавзу кōтарилади. Дилёранинг турмушга чиқиш масаласи! - Келдингми қизим? Дилёра эшикдан кириши билан қаршисига чиқан онасига қараб кōзларини оғир юмиб очди - Келдим... -Овқатланасанми? -Она уҳламоқчиман. Дилёра онасининг жавобини кутмай ōз хонаси томон юрди. Она эса мунғайиб унга эргашди ва доимий айтадиган гапини яна айта бошлади - Қачонгача шундай юрасан қизим? -Юришимга нима бōпти ойи... -Умрингни ōтказаяпсанда болам! Гапирсам гапни бурасан ёки қочиб қоласан. Ахир мени ёлғиз орзу хавасим сенсан...Сен тенгилар... Дилёра онасига ялт этиб қаради. Кōзларида аянчли мунг бор эди. Аммо онасига оғир гапиролмади. Чуқур хōрсиниб қōйди - Мен тенгилар ҳали ōйнаб юрганда...*план* ни бажарганманку ойи?! Салтанат опанинг кōзлари ёшга тōлди, Дилёра эса индамай хонасига кирди. Чунки унда айни пайтда хатто онасини овутиш учун ҳам куч йōқ эди. Салтанат опа эрталабгача тōлғаниб чиқди. Чунки қизига айтиши керак бōлган яна бир мухим гапи бор эди... - Ойи мен кетдим ишга. Салтанат опа эшик олдидан овоз берган қизини тōхтатди - Шошма гапим бор... - Нима гап ойи, кечикяпман. -Ҳалиги...ҳалиги...-Салтанат опа гапини тополмай каловланиб қолди - Нима ойи?! -Ҳалиги...даданг...қамоқдан чиқибди! Дилёра онасига дахшат тōла кōзлари билан қаради - Нима?!... Дилёра онасига яна бир он шундай олайиб қарадию бир ёнга қийшайиб йиқилиб қолди.

Ақл даражаси юқори бўлганлар учун мантиқий бошқотирма! Ушбу расмда қайси тўтиқуш ҳақиқий! Жавоби:👇🏼

🎁Oppoq kelin koylaklar💒❤️💍 🎁Oppoq kelin koylaklar💒❤️💍 🎁Oppoq kelin koylaklar💒❤️💍 🎁Oppoq kelin koylaklar💒❤️💍 🎁Oppoq kelin koylaklar💒❤️💍 🎁Oppoq kelin koylaklar💒❤️💍 🎁Oppoq kelin koylaklar💒❤️💍 🎁Oppoq kelin koylaklar💒❤️💍 🎁Oppoq kelin koylaklar💒❤️💍 🎁Oppoq kelin koylaklar💒❤️💍 🎁Oppoq kelin koylaklar💒❤️💍 🎁Oppoq kelin koylaklar💒❤️💍 🎁Oppoq kelin koylaklar💒❤️💍 5 ta asal qiz tezzz kirsin 👆🎁🎁

Овсиним доим чиройли фасонлардан топиб тиктиради👗 Энди ман хам бу канални биламан☺️ Сизга хам ёкиб колиши аник 👠 Чотки вечерни фасонлар 👠 Миллий фасонлар 👠 Келинчаклар учун фасонлар Янги ва чиройли фасонларни излаяпсизми ❓ Унда каналга қўшилиб олинг 💞Ҳозир қўшилиш имкониятиз бор Шошилинг   👇 https://t.me/+BjZbAST8sHRkM2Zi

#JAXOLATNING СÔНГИ ҚУРБОНИ МУАЛЛИФ НУРФАРИЗ ҚУРБОНОВА 1-қисм Дилёра бугун уйига кетишга у қадар шошилмади. Таксида кетса 15 дақиқада етиб борадиган уйига катта кōча бōйлаб пиёда кета бошлади. У айни дамда бугунги воқиаларни унитиб ōзига келиб олишни истарди. Дилёра беихтиёр қōлини юраги устига қōйди. Оғрияпти! Бечорагина юрак яна оғрияпти. 12 икки йил деганда аммалаб унитган дардларини бугун эслагани учун, эслатишгани учун оғрияпти. Дилёра ōзи ва муштифар онаси яшайдиган дом қаршисига келиб ҳам уйга киришга шошилмади. Аста болалар майдончаси томон ōтиб шу ердаги ōриндиқлардан бирига ōтирди. Аллақачон кеч бōлиб кетгани учун майдончада шумтака болалар кōринмасди. Дилёра кōзларини юмди -Ҳаа юрагим, бу ер ҳам худди сендек хувиллаб ётибди. Эндигина йигирма беш ёшга тōлган бу гōзал қизнинг дардлари хатто шу кенг осмонга ҳам сиғмаслигини ҳеч ким билмайди. Дилёра олисдан йилтираётган ойга термулди - Эхх бу дунёда на сени ва на мени тенгим топилмайди оймоможон. Чунки сен қанчалар қоронғу тунни ёритсанг ҳам одамлар сенинг гōзалигингни эмас, юзингдаги доғларингни кōришади. Сени юзингда ōчмас қора доғлар бор, мени эса...ҳаётимда...

🔠🔠🔠🔠🔠🔠🔠🔠🔠🔠🔠 🔠🔠🔠🔠🔠 🔠🔠🔠🔠🔠🔠🔠 Muallif: Nurfariz Qurbonova

Латифани додаси 🤣 Бир эркакнинг иккита хотини бор экан. Аммо иккала хотини ҳам бу ҳақда мутлақо бехабар экан. Бир куни ўша одам иккала хотинини ҳам бирга, битта жойга дам олишга юборибди. Дам олишга борган аёллар ҳеч нарсадан бехабар, бир-бирлари билан яқин дугона бўлиб қолишибди, бирга суратларга тушибди. Дам олишдан қайтгач, эри биринчи хотинини олдига бориб:⠀ — Хўш, қандай дам олдинг, кимлар билан танишдинг, — деб сўрабди.⠀ Шунда хотини: — Маза қилиб дам олдим. Бир аёл билан танишдим, — деб эрининг иккинчи хотинини расмини кўрсатибди. — Лекин, жудаям енгилтак аёл экан, ҳар куни ҳар хил эркаклар билан юрди-я, — дебди биринчи хотини. Бу гаплардан ғазабланган эр эртаси куни иккинчи хотинининг олдига борган у аёлдан ҳам гапириб беришини сўраса иккинчи хотини шундай дебди: — Дадаси.. батафсил ўқиш... 👈

​​тларини кутиб ўтирган мижозлар эди. Фариданинг иштиёқ билан рақсга тушаётганини, қаҳ-қаҳ уриб кулибю "Муҳаббат. Васл" деб бонг ураётганини кўрган одамлар бир нафас жим кузатишди-да, сўнг унинг ақлдан озганига ишонч ҳосил қилишди. Кимдир "Тез ёрдам"га телефон қилди. Фаридани таниган бошқа биров унинг аясига дарак бериш учун кетди. Шу чоқ аллаким мана бу гапни овоза қилиб юборди: -Тарқалинглар, жинни бўлиб қолмай десаларинг дарҳол тарқалинглар... бир бечора фолбиннинг касрига қолди. Ақлдан озиб қолди. Тарқалинглар... 💥Хуршиднинг Туркиядаги ижара уйи. Инсон ҳаёти қизиқ экан. Хаёлга келмаган ишлар бўлади. Бўлмаса, Баҳора Туркияга келиб Бахтиёр билан учрашаман, ўзим энагалик қилётган уйда, бир хонада у билан яшайман, тағин чилла тутаман деган гап кўнглининг бирор кўчасидан ўтмаган эди. У аввалига эри гарчанд кечирим сўраб, бош эгаиб турса ҳам унинг узрини қабул қилмайман, ярашмайман деган хаёлга борган эди. Аммо кутилмаганда Бахтиёрнинг жодулангани маълум бўлгач, фикридан қайтди. У Бахтиёрда айб йўқлигини, ҳаммасига уни иссиқ-совуқ қилган номаълум малъун одам сабабчи эканини англаб етганди. Аммо на у, на Бахтиёр бу нобакор одам кимлигини била олмай доғда эдилар. Бу улар жоду ҳақида билишгандан қирқ кун ўтгач, бугун эрталаб Истамбулда бир ҳафта туриб кетган аяси Ҳалима ая телефон қилиб, ҳол-аҳволлашгандан сўнг, у ҳеч ҳам хаёлига келтирмаган янгиликни айтгач, маълум бўлди. Ҳалима ая "дугонангни "тез ёрдам" Қиммат фолбиннинг уйидан олиб кетибди. Тавба-тавба, ақлдан озганмиш. Яна у ердан сенинг Бахтиёржон билан келин-куёв бўлиб тушган расминг ҳам топилибди..." деганида қулоқларига ишонмади. Сўнг бирдан бир неча ой аввал кўрган тушлари ёдига келди. Тушда Бахтиёрни даст кўтариб аллақерга кетган қуюн ҳам бор эди. Кейин бу қуюн уни олдига олиб келиб қўйганди. -Демак, қуюн бу - жоду. Жодуни эса Фарида қилган. Энг қадрдон дугонанг, сирдошинг кўзингга чўп солиб ўтирса-я, -деди ҳазин товушда ўз-ўзига. -Ўша Фарида дугонанг билан лицейда бирга ўқиганмиз. Унинг бу қадар палидлигини билмаган эканман. -сўнг қўшиб қўйди.-Бу дунёда ҳали ҳеч ким ёвуз ниятига эришган эмас. Бир ҳафтадан сўнг Баҳора ва Бахтиёр янги ижара уйга кўчиб ўтишди. Хушнуд Баҳорага "Султон" меҳмонхонасидан иш топди. Энагаликка эса Анисанинг ўзини ёллади. Унинг хўжайини Меҳметбей уч кун бурун оиласи билан Германияга кўчиб кетишган эди. Шу куни кечқурун Ҳалима ая Баҳорага сим қоқди: -Қизим, омонмисан, жўнатган 2 минг дўллурингни олдик. Шукр, қарз ўлгурдан ҳам қутулдик энди. Аҳмад калонидан ҳам қутулдик. Даданг хурсанд болам. Бу ёқда сен, у ёқда аканг, амал-тақал қилиб, ишқилиб ёрдам бердиларинг. Ҳа, куёвим яхши юрибдими? Бугун қайнотанг, қайнопаларинг келиб-кетишди. Шукр, ҳаммаси сени сўрашди, қизим. Телефон тинди. Баҳора не қиларини билмай бир пас ўйланиб турди-да, сўнг ошхонага ўтди. Секин юриб келиб овқатга уннаётган эрининг ортидан қучоқлаб олди. ТАМОМ #ШумқадамХикоя Дўстларга хам улашинг 👇👇 https://t.me/joinchat/AAAAAFXIt8kKd1Gj_3twXA

Баҳорани. Бу сеҳр-жоду, иссиқ-совуқдан қутулганингизнинг шарфати. Мен кўп эшитганман бундай одамлар ҳақида. -Мен ҳам,-Хушнудни қувватлаган бўлди Сабоҳат янга ҳам, сўнг ўзи эшит­ган бир воқеани ҳикоя қилиб берди. Унинг эшитишича, тўйи бўлётган бир қиз кутилмаганда ҳаммадан айниб, уй ичкарисига кириб биқиниб оларкан, одамларни кўришга тоқати йўқ экан. Бунинг сабабини билиш учун уйдагилари бир фолбинга борса, қиз жоду қилинганини, унинг бахтига кимдир тўғаноқ бўлганини атибди. Кейин муллага ўқиттириб, дам солиб юборишибди. Шу кўйи қиз енгил тортиб, балодан қутилган экан. -У уйланмасдан аввал танишган, суҳбат қуриб юрган қизлардан бирортаси бўлиши мумкин?-деди Хушнуд. -Холажон, энди бундай қиламиз,-деди шу ерга келганда Хушнудбек.-Бахтиёр ҳамма гапни менга айтиб берганди. Мен уни ўзимнинг укамдек биламан. Тўй бўлибдию аммо чилла ирим-жиримлари адо бўлмай қолибди. Шуни мана шу уйда ўтказсак. Бир хонани келин-куёвнинг ихтиёрига берамиз. Кейинроқ ижара уй топиб чиқариб юборамиз. Бундай олиб қараганда яхши таклиф эди. Аммо ҳеч кимдан садо чиқмаётганди. -Нега истамас эканмиз, ахир мана шу қизини деб янгамнинг юраги қон бўлгандику? Ёшлар тотув-аҳил яшашини истаймиз, ўзларидан кўпайсин. Ували-жували бўлсин. Баҳора ўртада нималар содир бўлганини англаб етган, айни дам ушбу жумбоқни ечишга уриниб, ўйлаб ўйига етолмас, Бахтиёр эса ҳам хижолатдан, ҳам уятдан, ҳам севинчдан қизаринган, жим ўтирганча ич-ичидан Хушнудга миннатдорчилик билдирарди. 💥Қиммат хола ҳужраси. Ғира-шира хона. Уйнинг деворларига михга илиғлиқ қора қарға патлари, дастланган исириқ, ипга тортилган қалампир, соч толаларию яна алламбалоларга шоҳид бўлиш мумкин. Чамаси олтмиш-олтмиш беш ёшлар атрофидаги қаримсиқ аёл пичирлаб аллақайси дуони ўқияпти. Хонтахта устида қоп-қора мато билан ёпиб қўйилган тоғорача турибди. Фарида унинг қаршисида, хонтахтанинг нариги томонида Қиммат холадан кўз узмай жим ўтирибди. У Бахтиёрнинг Туркияда эканидан хабар топган он ажабланган, унинг нима мақсадда бу бегона юртга кетгани сабабини излашга киришган эди. Бироқ Ҳалима аядан Баҳоранинг ҳам Туркияга кетганини эшитгач, ичига олов тушган, бу юрагини жизғанак қила бошлаган эди. "Баҳора нега мени бундан огоҳ қилмади. Ахир сирининг ипидан игнасигача мени хабардор қилардику? Иккови гапни битта жойга қўйган. Демак, ярашиб олишган. Энди Туркияда яшашга қарор қилишган. Ҳу, айёрлар-эй..." Фарида ҳасад оловида қоврила бошлади. Унинг тинчини бузган, аламу изтиробларга йўлиқишига сабаб бўлган омил ҳам шу бўлди - дугонасининг лом-мим демай жўнаб кетиши... У бир неча кун ўзига кела олмай қийналиб юрди. Охир фолбин Қиммат хола олдига боришга қарор қилди. Мана бугунга насиб қилган экан. Айни дам Қиммат хола уйида, тезроқ ҳақиқатнинг тагига етиш учун бетоқат бўлиб ўтирибди. Фолбин кампир Баҳора ва Бахтиёр келин-куёв бўлиб тушган расмни ушлаган кўйи узундан-узун дуоларни пичирлаб ўқиб, охир тоғора устидаги матони тортиб юборди. Ундаги сузиб юрган икки-уч хас ва бирлашиб, бир-бирига сингаётган қўш кўпикларни кўриб, ҳушёр тортди, сўнг изоҳлай бошлади. - Қара қизим,-деди Фаридага лойқа сувдаги хасларни кўрсатиб,-манави сузиб юрган иккита алоҳида чўпчалар йигитнинг жодудан қутулганини билдиради. Биринчиси нафрат бўлса, иккинчиси бегоналик. Йигтича энди ўзи ёмон кўриб қолган қизга нафрат кўзи билан қарамаяпти. Шу билан бирга қизга нисбатан бегоналик туйғуси ҳам йўқ. Манави қўш кўпиклар эса бир-бирига тобора яқин бўлётганининг аломати. Тўхта, яхшилаб қарайчи... Ҳмм. Ҳа, улар васлга ҳам эришишга улгуришибди. Бир хонада ётишаркан. -Муҳаббат. Васл. Ҳа-ҳа-ҳа...-Фарида туйқус ўрнидан дик этиб туриб, ҳе йўқ, бе йўқ муқом қилиб рақсга тушиб кетди.-Муҳаббат. Васл... Фолбин кампир ёқаси ичига тупуриб, ўрнидан турди. Фаридани тинчлантиришга уринди. Аммо Фарида унинг гапларига парво қилмас, худди шўх мусиқага рақс тушаётган раққосадек қўлларини муқом қилиб, хона ичида гир-гир айланиб, ўйин тушарди. -Э худойим-эй, эсидан оғдими нима бало, а? Ҳой ким бор, бу ёққа келинглар!-овоз солди эшик томонга Қиммат хола. Унинг илтижога тўла овозини эшитган чоқ, бирдан ўн чоқли одам эшикни очиб, шошиб киришди. Улар ташқарида ўз навба

килиб турди-да, сўнг ошхонадан шошиб чиқиб кетди. Ана шу бир муддатлик назарда Бахтиёр нафрату аламни, ғазабни ҳис этди. Баҳора кўзларида нафрат акс этганди. -Бахтиёрбек, нима бўлди?-орага ёйилган сукунатни бузди Хушнуд. -Ҳаммаси жойида,-деди Бахтиёр ош зирваги устидан зира сепаркан. Аммо юрагида тўфон кўтарилган эди. У ҳозир Баҳоранинг пойига йиқилиб, ундан кечиришини, дилини ранжитгани учун хоҳлаган жазога мустаҳиқ этишига ҳам рози эди. Сўнг тақдирнинг кутилмаган бу совғасидан қувониб ҳам кетди. "Тақдир. Худо хоҳламаганида учрашмас эдик. Тақдир бу...",-деди севинчини сездирмай. Ош пишди. Бахтиёр икки товоққа чиройли қилиб ош сузди. -Ошни ичкарига олиб киринг, шу баҳона меҳмонлар билан танишасиз,-деди Хушнуд. Бахтиёр айни шуни хоҳламаётганди. Бирор баҳона излаб кетишга ошиқаётганди. Бахтига Малак келиб қолди. -Меҳмонларни интиқ қилмайлик, ошни олиб кираверайлик,-деди эрига. Хушнуд тағин Бахтиёрга қаради. Бахтиёр ош солинган икки товоқни икки кафтига олиб, меҳмонлар ўтирган хонага оёқ илди. У қия очилган эшикни ланг очиб, остонадан ичкари ўтаркан, гурунглашаётган хотин-халаж бир дам тиниб, унга юзланишди ва гўё мўъжиза рўй бергандек, ҳамма бу мўъжиза устидан чиқиб қолгандек бир зум карахт бўлиб қолди. Бахтиёр салом бериб, товоқларни дастурхонга қўйди, сўнг Ҳалима аяга юзланди. -Мен нодонлик қилиб қўйдим, ая... мен... -Ўтиринг, ўғлим.-Ҳалима аяга тилга кирди.-Ўтиринг. Бахтиёр Аниса ёнидаги бўш стулга чўкди. Кўзларини дастурхонга тикди. -Хонасида бўлса керак, мен ҳозир.-Малак хоним дик этиб ўрнидан туриб, эшикка оёқ илди ва ҳаял ўтмай Баҳорани эргаштириб кириб келди.-Қани ўтиринг. Овқат пайтида бундай қилиш яхши эмас. Баҳора аллақачон нима рўй берганини сезган, бундан ташқари аясининг оқкўнгиллилиги, шафқатлилигини билгани учун ҳам куёвини кечириб, ёнидан ўтирғизганини ҳам пайқаганди. Аммо чеҳраси ёришмади. Аяси ёнига келиб чўкдию, кўзларини қуйига қадаб жим ўтираверди. -Паловхонтўрани Бахтиёрбек қилдилар. Уч кун аввал қизимизнинг туғилган кунига ҳам ош қилиб беришларини сўрагандик. Меҳнаткаш йигит. Ҳозир биз билан "Султон" меҳмонхонасида ишлаяптилар,-батафсил сўзлай кетди Хуршид. Баҳорадан бошқа ҳамма иштаҳа билан ош ейишётганди. Қошиқларнинг товоққа урилиши, уларнинг ҳар замонда эшитиладиган жаранг-журунги тинмасди. Меҳмонлар ҳам ош мазали бўлганини, ошпазнинг қўли дард кўрмаслигини писанда қилиб ўтишди. -Сиз нега емаяпсиз, Баҳорхон,-кутилмаганда кўзи Баҳорага тушиб, ажабланди Хуршид.-Ё ош яхши бўлмабдими? -Йўқ-эй, яхши. Фақат қорним тўқ эди. Боя аямлар билан чой ичгандим.-деди шошиб. -Ошнинг ўрни бошқа. Қани иримига бир-икки қошиқ олинг, бўлмаса Бахтиёр хафа бўладилар. Шундайми, Бахтиёр. Баҳора ноилож қўлига қошиқ олиб, бир-икки чўқинган бўлди. Қимтинди. Товоқлар ошдан бўшаб, йиғиштирилгач, чойхўрликка ўтишди. Ҳалима ая сўз бошлади. -Сизга катта раҳмат, иним. Қизимга жой, иш бердингиз. Миннатдормиз. Мана бизни меҳмонга чорладингиз. Кам бўлманг. -Хола, бир ернинг одамларимиз. Масалан, менинг ўрнимда бошқа одам бўлганда ҳам шу ишни қилган бўларди. Дейлик, Бахтиёр ҳам менинг ўрнимда бўлганида шу ишни қиларди. Тўғрими, Бахтиёр?-Хушнуд шундай деб уятдан қизариниб ўтирган йигитга юзланди. У тўғри дея бош силкиди, холос. Бахтиёр дув қизариб кетди. Хушнуд тушунмадим дегандек, Ҳалима аядан изоҳ кутди. -Ўз ўғлим Шарофжон, кейин куёвим Бахтиёржон. -Куёвингизнинг исми ҳам Бахтиёр экан-да, яхши. Буни қаранг-а...-қувончини яшира олмади Хушнуд. -Ҳа,-деди Ҳалима ая ва энди ҳақиқатни ортиқ яширишни истамай аён қилди қўйди.-Мана ёнингизда ўтирибдилар. -Ҳамма айб менда. Мен... мени кечиринглар. Аяжон, мен нодонлик қилдим.-кўзларини дастурхондан узмай узрхоҳлик қилди Бахтиёр. Ҳалима ая индамади. -Менимча, бу ерда ҳеч кимнинг айби йўқ. Эсингизда бўлса, бу ерга келган кунингиз бирдан бошингиз оғриб қолганини ва кўзингизга бир қиз кўринаётганини айтгандингиз, Бахтиёр. У ҳақиқатдан ҳам Баҳора бўлган, биз билан бирга битта самолётда учиб келган, буни ўзи айтди. -шундай деб Хушнуд у самолётда мўйсафид берган сувни ичгандан кейин бошланган ҳодисаларни сўзлади. Сўнг ўз хулосасини айтди.-Сизнинг кўзингизга кўринмаган, балки кўзингиз кўрган