#Шубҳа
188-қисм
Йўл чарчоғини чиқаришимга бир неча куним кетди. Ҳаво алмаштирганимга бўлса керак, бошимда кучли оғриқ ва кўнгил айниши бор эди. Холам бир нималар қайнатиб берди. Ойбек қўнғироқ қилиб учрашйлик десада, оёқда турадиган аҳволда эмас эдим.
"Хола, Нигора билан гаплашишим керак",-дедим зўрға чиққан овозим билан.
"Бироз ўзинга келиб ол. Кейин гаплашаверасан ",-деб қарши чиқди.
"Вақтимиз кам. Акамнинг қотилларига жуда яқин келдик. Касал бўлишга вақтим йўқ",-деб ўрнимдан турдим.
"Маржона бу аҳволда кимдан гап сўрамоқчисан. Сен бироз яхши бўл мен ўзим... ",-деб нимадир айтмоқчи бўлган гапидан воз кечди.
Сўнг ўрнидан туриб эшикка қараб келди.
"Бу келин қурғурни қулоғи лакатор",-деб ўрнига яқин келди.
"Хола, онам билан синглимни у золимни қўлидан қутариш учун уни айбини тезроқ исботлашимиз керак ",-деганимда кўзида қўрқув пайдо бўлди.
"Қизим... у одамни йўқ қилиш учун жуда кучли бўлиш керак. Миршодни қара, ўзича иш қилган. Нима бўлди? Ўзи ўлдирилди, онанг билан синглинг у ёқда аҳволи маълум. Сен ҳам бошинга бир балони олма қизим.",-деб қўлимни ушлади.
“Хола, акамнинг хатоси, курашиш учун нотўғри йўлни танлагани. Мен қонундан ташқарига чиқмайман. Онам ва синглимдан хавотир олманг уларни давлат қаттиқ назоратга олди. Сиз ҳеч бўлмаса менга билганларингизни айтинг илтимос.",-деб менинг кўзим ёшланганда ўйланиб сўз бошлади.
"Онанг Миршод ўлмасидан аввал қўнғироқ қилди. Ёмон туш кўрдим шу қизга уйланмасачи деб туриб олди. Боласи бўлиб қолмаганда ҳам гўрга эди. Нигоранинг уйдагилари шундай қўяр эдими? Кейин онанг майли уйлансин деб қолди. Боласини уволи тутмасин дедими? Нигора билан телефонда гаплашиб олган экан. Хуллас билмадим.
Аканг эса онанга ҳеч нима демай Рухсора билан ўзи орасида қандайдир тест қилган экан. Натижаси чиққандан кейин онанга айтган. Ўшанда билдим деди ўзи ҳам. Шунча йил қизини Нажжидан деб ўйлаган экан",-деб жим бўлди.
"Онам аёл бўлиб билмаган лекин Нажжи эркак бўлиб сезганми-ки, қизни бунчалик эзган?",-деб
"У шайтоннинг қандай одам эканини биз билиб келяпмиз. Бир марта булар Ўзбекистонга келди. Опам биз билан қолсин деб поччамиз деб унга ялинибмиз. Кўзимизча хўп деди. Лекин эртаси куни опамни шунчалик калтаклаганги ўрнидан туришга ҳоли йўқ эди. Рухсорани олиб ўзи кетди Америкасига. Опамга шунча ялиндик кетма йўқолсин. Боланг ёш қарай олмайди қайтариб беради дедик. Лекин гапга қулоқ осмай кетганди. Одамларга муомаласи юмшоқ кўрингани билан ичида бир иблис яшайди уни",-деб куюниб гапирганди.
#Шубҳа
189-қисм
"Ҳозир гапларингизни эшитиб, онам ўзига- ўзи қилди дейишдан бошқа гап топа олмаяпман"
Холам бошини эгди. Бироз ўйланди. Уни тушунсамда билдирмадим. Чунки қондош биродари нима хато қилмасин, ундан воз кечиш осон эмас. Худди мен акамнинг танлаган қасос йўли нотўғри эканини билсамда, янада қотили топилиши учун шунча йўл босиб келганимдек. У ҳам ўз жигарини ўйларди.
"Одамлар хато қилади. Баъзан ортга қайтадиган йўл топиша олмайди. Ҳар кўрган уни кўкрагидан итса, унда у қаерга борсин? Онанг қилган ишларидан пушаймон бўлганига йиллар бўлди. Бироқ у золимнинг қўлидан қутила олмади",-деб оғриниб гапирди.
"Аканг ниманидир гувоҳи бўлгандир, деган эдингиз? Нимани назарда тутгандингиз?",-деб ўзининг гапини эслатдим.
"Онанг, Миршод бизнинг танамиздаги яра изларини кўрди. Расм видеога олди. Ҳатто Нажжи билан тортишди , деганди. Мен сенга у пайт ўгай отангни қўли бўлиши мумкин десам, сен ҳам бориб ўзингни ўтга отсанг... биз нима қилар эдик?",-деб кўзидаги ёшни артди.
"Онам ўғлини ким ўлдирганини билади ва буни яшириб юрибди шундайми?",-деб холамнинг гапидан тушунганларимга хулоса қилгандим.
"Бошида билмаган. Сени бу ишга аралаштириб қўйганидан кейин билиб қолган ва пушаймон бўлди. Нажжининг эътиборига тушмасин деб, кўп йиғлади. У ёқда Рухсорадан хавотирда эди" ,-деганида холамнинг нега бунчалик ўзини бошқача тутганини энди тушундим.
Холам билан суҳбатимизни қора қуттиси келиб бўлди. Шу билан хонада ёлғиз қолдим. Бир амаллаб оёққа туриб Моҳигул опанинг олдига боришим керак эди.
🔦
"Қўлимиздаги далиллар ҳозирча мана шулар"