ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
رفتن به کانال در Telegram
💖Ishq haloldir. Ikki qalbning bir - birini deb urishi , yuraklarning sevgi ila jo'sh urib, ishq daryosida oqishi Allohning rahmatini jilvasidir. 💖 Reklama uchun👉👉 @reklamala_arzon Talab taklif shikoyat uchun👉👉 @Neiba_bot
نمایش بیشتر📈 تحلیل کانال تلگرام ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
کانال ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ (@ibratli_nomalar) در بخش زبانی ازبکی بازیگری فعال است. در حال حاضر جامعه شامل 43 297 مشترک است و جایگاه 1 367 را در دسته دین و مذهبی و رتبه 1 765 را در منطقه أوزبكستان دارد.
📊 شاخص‌های مخاطب و پویایی
از زمان ایجاد در невідомо، پروژه رشد سریعی داشته و 43 297 مشترک جذب کرده است.
بر اساس آخرین داده‌ها در تاریخ 11 اکتبر, 2026، کانال فعالیت پایداری دارد. در ۳۰ روز گذشته تغییر اعضا برابر 4 933 و در ۲۴ ساعت گذشته برابر 0 بوده و همچنان دسترسی گسترده‌ای حفظ شده است.
- وضعیت تأیید: تأیید نشده
- نرخ تعامل (ER): میانگین تعامل مخاطب 16.86% است و در ۲۴ ساعت نخست پس از انتشار، محتوا معمولاً 12.08% واکنش نسبت به کل مشترکان کسب می‌کند.
- دسترسی پست‌ها: هر پست به طور میانگین 7 365 بازدید دریافت می‌کند. در اولین روز معمولاً 5 274 بازدید جمع‌آوری می‌شود.
- واکنش‌ها و تعامل: مخاطبان به‌طور فعال حمایت می‌کنند؛ میانگین واکنش به هر پست 117 است.
📝 توضیح و سیاست محتوایی
نویسنده این فضا را محل بیان دیدگاه‌های شخصی توصیف می‌کند:
“💖Ishq haloldir. Ikki qalbning bir - birini deb urishi , yuraklarning sevgi ila jo'sh urib, ishq daryosida oqishi Allohning rahmatini jilvasidir. 💖
Reklama uchun👉👉 @reklamala_arzon
Talab taklif shikoyat uchun👉👉 @Neiba_bot”
به لطف به‌روزرسانی‌های پرتکرار (آخرین داده در تاریخ 12 اکتبر, 2026)، کانال همواره به‌روز و دارای دسترسی بالاست. تحلیل‌ها نشان می‌دهد مخاطبان به‌طور فعال با محتوا تعامل دارند و آن را به نقطه اثرگذاری مهم در دسته دین و مذهبی تبدیل کرده‌اند.
43 297
مشترکین
اطلاعاتی وجود ندارد24 ساعت
-1557 روز
+4 93330 روز
آرشیو پست ها
43 327
❤️❤️❤️❤️❤️
❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️
✨ Dorilarsiz
✨ Parxizlarsiz
✨ Hamma narsani me’yorda yeb ham sog‘lom ozasiz!
━━━━━━━━━━━━━━━━━━
⚠️1 OYDA — 8 KG dan 15 KG gacha
⚠️2 OYDA — 10 KG dan 18 KG gacha
📌 Sog‘lom va chiroyli vazn tashlaysiz!
━━━━━━━━━━━━━━━━━━
🔥 Programma hamma uchun mos:
💛 1 OY — 45 000 so‘m
💛 2 OY — 80 000 so‘m
━━━━━━━━━━━━━━━━━━
🚀 TEZ GURUHGA QO‘SHILING!
⚠️ Bunday arzon marafon boshqa bo‘lmaydi!
😎 @Soglom_Joziba
😎 @Soglom_Joziba
😎@Soglom_Joziba
📞 +99890 229 94 70
43 327
қилаётганди. Бу авжланиб кетмасин, дейишдими, ёши катта бир хотин уларни койиб ташлади:
-Бўлди, э! Уят борми сенларда. Бу бечорада нима айб? Ўйлаб гапиряпсизларми ўзи?
-Ўйламай нима, -туйқус олов олди Мавлуда,-шу келдию онажонимиз кетди. Шу гўрсўхта келинчак пойқадами билан кетди онамиз шўрлик.
Баҳора жойида тошдек қотди. Қулоқлари алдамади. Қайнопалари айнан ўзини маломат қилишаётганини, айбсиз айбдорга чиқариб қўйишганини тушуниб етганди у. Шўрлик келинчакнинг кўзёшлари шувиллаб юзларидан оқди. У бадбўй, туҳмат тўлиб тошган сўзларни эшитишга ортиқ бардоши етмай келганига уч кун тўлган хонаси - гўшангаси томон югуриб кетди.
Ортидан яна шум овозлар келди.
-Қаёққа югуриб кетди бу шумқадам, олиб келинглар уни.
Шукур амаки хонадони.
Кўнгилга келган нотинчликдан ўз вақтида қутилмасанг, у иккинчисини эргаштириб келаркан. Қўрқувдан қўрқув туғлади, кўнгилсизлик кўнгилсизликни келтириб чиқаради.
Ҳалима ая кеча Аҳмадбой билан телефонда гапириб тинчини йўқотганди. Бу ҳақида эрига етказгач эса унинг ҳолини танглаштириб юборди. Яхшиям, зумда етиб келган "Тез ёрдам" чора кўрди. Кейин беморни олиб кетди. Ҳалима ая эргашди. Машинадаёқ ўғли Шарофга сим қоқиб, хабар берди.
Кеча кечга қадар қолиб кетишди она-бола. Шукур амакини шаҳар марказий шифохонасининг кардиология бўлимига олишди. Ташхис қўйишди: Инфарктнинг дастлабки босқичи эмиш. Вазият у қадар оғир эмас, дейишди-ю, аммо бепарво қаралса, бундан ҳам баттар бўлиши мумкин-да. Ҳалима ая мана шундан алағда. У Шарофжонни қолдириб, ўзи уйга қайтди. Даҳлизга кира солиб, соатга қаради: тўққиздан ўтаётганди. Худди унинг келишини кутиб тургандек бурчакдаги телефон тағин жирингласа-я. Ҳалима опа гўшакни кўтариб, "Алло" деган эди, яна ўша таниш овоз келди:
Ҳалима ая бу инсон билан ҳазиллашиш охир-оқибат яхшиликка олиб келмаслигини эшитган бўлса-да, айни дамдаги вазиятда устун бўлгани учун кескин гапириб юборди:
-Ҳазилни қилиб бўлдингиз. Дадаси ҳозир шаҳар марказий шифохонасида кардиология бўлимида ётибди. Инфаркт...-шундай дея гўшакни шарт қўйиб қўйди. Шу-шу, Аҳмадбой кечадан бери бошқа телефон қилмади.
Ҳалима ая қудасининг худойисига борганда, қизи Баҳорага рўпара келганда ҳам эридан оғиз очиб ўтирмади. Фақат "бугун эртароқ борсам бўлмайди, зарил ишларим бор" деб пича туриб кетди. У қизига отасидан гапириб дилини сиёҳ қилишни истамаганди. Бир-икки кун ўтсин, мана бу қора кунларнинг ҳовури тинсин, кейин айтаман. Ўшанда отаси ҳам яна-да соғайиб, қўрқулик ҳоли қолмайди деб ўйлаганди ўзича. У асрдан сўнг эрига енгилроқ таом тайёрлаб бориш ниятида, қозонга масаллиқларни сола бошлаган эди, овсини Сабоҳат янга келиб қолди.
Сабоҳат янга аслида Ҳалима аянинг овсини. Унинг эри бундан уч йил бурун автоҳалокатда ўлган эди. Бир қизи Туркияда, ўғли Россияда ризқ тергани кетишган, келини, неваралари билан тўрт девор уйда қолган. Ҳар замонда сиқилса, зерикса, овсини олдига келиб, чақ-чақлашиб, дарду ҳасратини ёзиб кетади. Мана ҳозир ҳам ҳасратлашиш учун келганди. У овсини билан салом-алик қилгач, ундан ўпка-гина қилган бўлди.
-Сизга тушунолмай қолдим, янга. Ё биз сизга бегонамизми, а? Муллакам балинсага тушиб қолганини нимага телефон қилиб етказмайсиз. Анави уйдаги компьютер ишламай қолди. Шуни Шарофжондан сўрай, тузата олармикан деб, сизни, муллакамнинг аҳволини сўрагандим, "дадам балинсада" демайдими? Ҳушим учибди. Ўзи нима гап бўлди янга.
Ҳалима ая сал дамдузроқ. Сабоҳат янганинг ичида гап турмаслигини била туриб ҳам ҳақиқатни айтишга тили бормади. Эрининг касалхонага Аҳмадбой сабаб тушиб қолганини айтиб ўтирмади. Фақат бирдан чап кўксини чангаллаб қолганини айтди.
-Нимадан сиқилди экан муллаакам, а?-кейин нимадир миясида ярқ этди чоғи, оғзига келганини валдирайверди,-шу Баҳорахонни ўйлаяптилар-да. Бечора ёш, қайнона кўрмай келин бўлди бояқиш. Бу ёқда куёв ҳам аза билан бўлиб юргандир. Энди қийин-да. Ота ўйлайди-да. Турмушда оғир бор, енгил бор. Сиз айтинг, ҳамма нарсани юракка яқин олавермасинлар. Ҳаёт шу-да? Гоҳ енгил, гоҳ мушкул.
-Шукр, Аниса ҳам, Акрамжон ҳам яхши, телефон қилиб туришибди. Кунда уч-тўрт маҳал. Бири ота, бири она, болаларини ўйлайди-да. Ишқилиб келгунларича ётиб нетиб кетиб қолмай
43 327
43 327
🔥ШУБХА🔥 asari siz azizlar uchun
Hikoya narxi 15.000 soʻm.
Toʻliq tugallangan holatda yopiq kanalda oʻqishingiz mumkin! HIKOYA 224 qismdan iborat. Har bir hikoya uchun alohida karta qoʼyilgan.
TOʻLOV QILISHDAN AVVAL QAYSI KARTA DEB SOʻRANG!!!
Murojaat uchun @A_lixan
43 327
#Шубҳа
126-қисм
Туйғулар тўлқин кабидир. Унинг қачон қирғоққа урилишини киши билмас ва қайси томонга сузиш мумкинлигини англолмас. Сўз билан ифода эта олмайдиган ҳислар қуршовида қолгандим. Бироз аввалги руҳий ҳолатимни эсласам, бир ёним маҳзун, бошқа ёним эса ҳузурга тўлгандек.
Ойбек мен учун шунча йўл босиб келганди. Орамизда бўлаётган суҳбатлардан оз -моз бўлсада бир нималар сезгандекман. Бироқ жасорат қилиб тан олишдан қўрқяпман. Келган хабарларга нима деб жавоб беришни ўйлаб қолдим.
Бораман, десам унинг кўзига бошқача кўриниб қолмас эканманми? Мен ўсган муҳит билан уники фарқ қилса. Бормайман десам, яна аразласа. Телефон қўлимда, хона ичида айланардим. Аввал интернет саҳифасидан чипта нархларини кўрдим.
Бостон-Париж ораси қариб 8 соатлик йўл экан. Яқин кунлардаги чипталар қимматроқ. Кечагина Ўзбекистондан қайтган бир қиз учун бироз қимматроқ эди. Муддатли тўловга олсам бўларди. Телефонимга яна бир смс келди.
"Париж сенсиз татимаяпти, адвокатим. Қанот чиқар, уч- кел", -деб ёзилганди.
Ойбекнинг бошқа юзини- ғамхўрлигини кўрмаган бўлганимда балкида ҳозир уни боплаб сўккан бўлардим.
"Вақтим йўқ, ишдаман", -деб ёздим.
Экранда, ёзяпти, деган ёзув чиқди. Сўнг тўхтади. Овозли хабар ёзяпти, деб кўринди. У ҳам тўхтади. Энди видеоқўнғироқ қилаётган эди.
Жавоб бермай, банд тугмасини босдим. Ойбекнинг олдида ақлсиз эркаликлар қилиш менга ёқа бошлади.
Уч марта кетма -кет қўнғироқ қилди. Ҳаммасини рад этдим. Сўнг ёзди. Келган хабарда фақат битта ?(сўроқ) белгиси бор эди.
"Ишдаман", -деб ёздим.
"Бу вақтдами?"
"Ишли одамман."
Ёзди, ўчирди, яна ёзди, яна ўчирди. Юзимда пайдо бўлган табассум билан, ажаб бўлди, дердим.
"Ойда неча марта иш сафарига чиқасиз?", -деб сўради.
"Ҳар хил. Ишга ва мижозга қараб", -деб жиддий ва ортиқча сўзларсиз расмий шаклда жавоблар бердим.
"Мен ҳам сизнинг бир мижозингизман”, -деган жумла ёзилганда, бироз кутиб, мен ҳам фақат сўроқ белгиси жўнатдим.
"!!!"
Уч ундов жавоб бўлиб келди. Худди нега сўроқ қўйдинг, дегандек. Мен ҳам бўш келмадим.
" (....) ?" -деб ёздим.
Бунинг маъноси -нима демоқчисан, эди. Буни мендан бошқа ҳеч ким билмайди. Чунки уни мен ҳозир ўйлаб топгандим.
"Ишдаман, деб мен билан бемалол ёзишиб турибсан. Бу мени жиғимга тегиш учунми ёки келмаслигингни айтиш усулими?", -деб ёзди.
Юзимдаги табассум энди анча кенгайди.
43 327
#Шубҳа
125-қисм
Мактуб шу ергача ёзилиб давом эттирилмаган. Акам бу гапларни мени юзимга ҳам айтмоқчи бўлгани ёдимда. Онамиздан гап очиши билан унинг оғзини ёпиб берган эдим.
Демак ўша вақтда унинг шол бўлганини айтмоқчи бўлган экан. Эҳ, акам онамизга рахминг келибдида, ўзинг ундан олдин кетишингни билмабсан, деб кўз ёшларимни артдим.
Ўчирилган хабарлар ичида яна бир манзилсиз мактубни очдим. Унда қоғоз ўртасидан бир логотипга ўхшаган расм бор эди. Одатда бундай логолар бирор бир янги марка учун ишлатиларди. Думалоқ ичида Н ҳарфи. Бу нима экан деб кўп ўйладим. Кейин Интернетда синтетик модданинг бир тури Н ҳарфи билан бошланганини кўрдим.
Демак акам ўзига бир патент олмоқчи бўлган. Ҳар ташкилот ўзига бир ташриф қоғозидек эмблема танларди. Буни бирор бир ташкилотга жўнатмоқчи бўлиб воз кечган кўринади. Ўз ихтироларини патентламоқчи эканини айтгани ёдимга тушди.
Икки соат еримдан қимирламай электрон почтанинг ҳар ерини текширдим. Бир нечта расм ва видеолардан ташқари қўлга илинадиган ҳеч вақо топмадим.
Ўрнимдан туриб ноутбукимни ёпдим. Телефонга қараганимда эса ниҳоят қочоқ Ойбекдан хабар бор эди. Ярим соатлар аввал жўнатган экан. Мени бугун ўйнагани учун хабарини очишга шошилмадим.
Кайфиятим ҳам йўқ эди. Акамнинг мактубларини ўқиб, уни қанчалик соғинганимни билдим. Акамнинг ёмон одатлари бўлиши мумкин лекин ўзи ёмон одам эмас эди. Буни биргина ташлаб кетагн онасини ҳеч нимага қарамай кечирганидан билса бўларди.
Бир амаллаб яна ярим соат бошқа нарсаларга чалғидим. Кейин Ойбек жўнатган хабарга кирдим. Смслар видео шаклида экан.
"Салом, севимли адвокатим. Вақтида Ширин Фарҳодга нозланиб тоғларни тешдирган экан. Лайлини-ку, гапирмаса ҳам бўлади. Туппа-тузук Қайсни Мажнунга айлантирган. Мендан бир Фарҳод ёки Мажнун чиқмас...аммо орадаги масофани қисқартиришгагина қурбим етди.",-деб камерани ўзидан бошқа ёққа бурган.
Унда Ойбекнинг Парижда юрганини кўриб юзимда табассум пайдо бўлди. Кейинги хабарни ҳам очдим.
"Сизникилар менга виза бермади. Европага мултивизам бор эди. Сени кўришим керак. Менга бир видолашув қарзинг бор унутма. Сени шу Эйфел минораси остида кутаман ",-деган эди.
43 327
#Шубҳа
124-қисм
Ғарб давлатларининг ҳар бирида расмий но расмий хабарлашув воситалари ва асосан энг маъқул кўрилган алоқа усули бу email эди. Қўлимда акамнинг барча ёзишмаларига тегишли бир почта манзили бор эди.
Ишдан рухсат сўраб уйга бордим. Менга тинч муҳит ва соғлом ирода лозим эди. Ноутбукимни очиб айтилган манзилни ёздим. Пароль билан кириб олдимда чиққан қуттиларни бир-бир кўра бошладим. 2016 йилда очилган бу эмаил почтада жуда кўп маълумотлар бор эди.
Ҳар бирини эринмай очиб ўқиб чиқишим керак. Ёнимга бир дафтар қалам олдим. Кимлар билан алоқа қилган ҳаммасини бир-бир ёздим. Банклардан, турли ташкилотлар ва юридик корхоналардан келган ҳар бир хатни текшириб ўқидим.
Ҳеч бир ерида Ўзбекистон билан алоқадор бир нарса чиқмади. Ҳатто Америкада ҳам синтетик моддаларга тегишли бир жумла чиқмади. Жўнатилган мактублар, қабул қилинганалар ҳеч бирида қўлга илинадиган бир из йўқ.
Сўнги умид ўчирилган хабарларга кирдим. У ерда акамнинг менга ва бир бўш манзилга жўнатилмай чала қолган мактубларини кўрдим. Аввал ўзимга ёзилиб лекин жўнатилмай қолган. Кейинчалик эса ўчирилганлар қуттисига тушган мактубни очдим.
Санаси бундан уч йил олдин.
Кўзимдан оқаётган ёшларни назорат қила олмадим. Акам у билан тортишиб гаплашмай қўйган кунимизда менга мактуб ёзган экан. Бор кучимни йиғиб ўқишни бошладим. Қизиғи мактуб инглиз тилида ёзиганди. Бу мактублардан бир нечтаси менга келганди. Аммо буниси етиб келмаганди.
"Қадрли Мижем ( Маржонани эркалаб шундай ёзган) бугун ҳаётимдаги энг ёмон кун бўлди. Бугун мен синглимдан айрилдим. Унга айтиб берадиган кўп гапларим ва режаларим бор эди. Аммо у мени эшитишни истамади ва ҳаётимдан йўқол деб мени қувди. Мен аслида унга онамизнинг аҳволини тушунтирмоқчи эдим. Ҳар қанча хатолар қилган бўлмасин онамиз бизга муҳтож ва бетоблигини тушунтириб беролмадим. Ҳар ким ўз ҳаётидан маъсул. Онаммиз ҳам бизни ва отамизни ташлаб кетганини жазосини ортиғи билан тўлаб кеалётганини кўрдим. Синглим мен сенга лойиқ ака бўла олмадим. Онамга ҳам ўғил бўлолмадим. Унинг бир оиласи бор қабул. Лекин бизнинг ҳам ўрнимиз борлигини билдим. Бу мактубим сенга қандай таъсир қилади билмадим аммо мен онамизни кечирдим. Ва унга ёрдам беришимиз кераклигини англаб етдим. Унга яхши бир шифокор ва ғамхўрлик керак. Рухсора кичик. Сен ва мен отамиз каби юмшоқ қалби бўлишимиз керак. Мен.."
43 327
ШУБХА
Муаллиф: Sulhida Davron
Огоҳлантириш бурчим⚠️
❗️Муаллиф рухсатисиз кўчириб олиш ва тарқатиш қонун олдида жавобгарликка олиб боради.❗️
Ёқимли мутолаа
43 327
— Мен барибир турмушга чиқаман! Настарин сизни бутунлай унутади, ҳали кўрасиз! — у телефонни зўрға ўчириб, йиғидан ўзини тўхтатолмай қолди.
🍃🍃🍃
Ойимнинг янги эри — Раҳм амаки ёнимга келганда, хонага оғир сукунат чўкди. У сочларимни силаркан, қарашларидаги совуқликдан танам титраб кетди. Мени ҳар доим "қизим" деб чақирадиган бу инсоннинг ҳозирги нигоҳлари мутлақо бошқа нарсани сўзларди...
— Намунча қўрқмасанг? Сени хафа қилмайман-ку... — у яқинлашиб, қўлларини елкамга қўйганида, қаршимда мутлақо бегона ва қўрқинчли кимса турганини англадим...
КАТТАЛАР ХАТОЛАРИ ДЕБ ҲАЁТИ БАРБОД БЎЛГАН ҚИЗ ТАҚДИРИ ҲАҚИДА СЎЗЛОВЧИ АСАР.
43 327
😁😆😁
𝗬𝗼𝘇𝗴𝗶 𝗮𝘀𝗮𝗹 𝗸𝗼ʻ𝘆𝗹𝗮𝗸 𝟵𝟵.𝟬𝟬𝟬😍💖
𝗬𝗼𝘇𝗴𝗶 𝗮𝘀𝗮𝗹 𝗸𝗼ʻ𝘆𝗹𝗮𝗸 𝟵𝟵.𝟬𝟬𝟬😍💖
𝗬𝗼𝘇𝗴𝗶 𝗮𝘀𝗮𝗹 𝗸𝗼ʻ𝘆𝗹𝗮𝗸 𝟵𝟵.𝟬𝟬𝟬😍💖
𝗬𝗼𝘇𝗴𝗶 𝗮𝘀𝗮𝗹 𝗸𝗼ʻ𝘆𝗹𝗮𝗸 𝟵𝟵.𝟬𝟬𝟬😍💖
𝗬𝗼𝘇𝗴𝗶 𝗮𝘀𝗮𝗹 𝗸𝗼ʻ𝘆𝗹𝗮𝗸 𝟵𝟵.𝟬𝟬𝟬😍💖
𝗬𝗼𝘇𝗴𝗶 𝗮𝘀𝗮𝗹 𝗸𝗼ʻ𝘆𝗹𝗮𝗸 𝟵𝟵.𝟬𝟬𝟬😍💖
𝗬𝗼𝘇𝗴𝗶 𝗮𝘀𝗮𝗹 𝗸𝗼ʻ𝘆𝗹𝗮𝗸 𝟵𝟵.𝟬𝟬𝟬😍💖
𝗬𝗼𝘇𝗴𝗶 𝗮𝘀𝗮𝗹 𝗸𝗼ʻ𝘆𝗹𝗮𝗸 𝟵𝟵.𝟬𝟬𝟬😍💖
𝗬𝗼𝘇𝗴𝗶 𝗮𝘀𝗮𝗹 𝗸𝗼ʻ𝘆𝗹𝗮𝗸 𝟵𝟵.𝟬𝟬𝟬😍💖
𝗬𝗼𝘇𝗴𝗶 𝗮𝘀𝗮𝗹 𝗸𝗼ʻ𝘆𝗹𝗮𝗸 𝟵𝟵.𝟬𝟬𝟬😍💖
𝗬𝗼𝘇𝗴𝗶 𝗮𝘀𝗮𝗹 𝗸𝗼ʻ𝘆𝗹𝗮𝗸 𝟵𝟵.𝟬𝟬𝟬😍💖
𝗬𝗼𝘇𝗴𝗶 𝗮𝘀𝗮𝗹 𝗸𝗼ʻ𝘆𝗹𝗮𝗸 𝟵𝟵.𝟬𝟬𝟬😍💖
𝗬𝗼𝘇𝗴𝗶 𝗮𝘀𝗮𝗹 𝗸𝗼ʻ𝘆𝗹𝗮𝗸 𝟵𝟵.𝟬𝟬𝟬😍💖
𝗬𝗼𝘇𝗴𝗶 𝗮𝘀𝗮𝗹 𝗸𝗼ʻ𝘆𝗹𝗮𝗸 𝟵𝟵.𝟬𝟬𝟬😍💖
𝗬𝗼𝘇𝗴𝗶 𝗮𝘀𝗮𝗹 𝗸𝗼ʻ𝘆𝗹𝗮𝗸 𝟵𝟵.𝟬𝟬𝟬😍💖
𝗬𝗼𝘇𝗴𝗶 𝗮𝘀𝗮𝗹 𝗸𝗼ʻ𝘆𝗹𝗮𝗸 𝟵𝟵.𝟬𝟬𝟬😍💖
𝗬𝗼𝘇𝗴𝗶 𝗮𝘀𝗮𝗹 𝗸𝗼ʻ𝘆𝗹𝗮𝗸 𝟵𝟵.𝟬𝟬𝟬😍💖
𝗬𝗼𝘇𝗴𝗶 𝗮𝘀𝗮𝗹 𝗸𝗼ʻ𝘆𝗹𝗮𝗸 𝟵𝟵.𝟬𝟬𝟬😍💖
𝗬𝗼𝘇𝗴𝗶 𝗮𝘀𝗮𝗹 𝗸𝗼ʻ𝘆𝗹𝗮𝗸 𝟵𝟵.𝟬𝟬𝟬😍💖
𝗬𝗼𝘇𝗴𝗶 𝗮𝘀𝗮𝗹 𝗸𝗼ʻ𝘆𝗹𝗮𝗸 𝟵𝟵.𝟬𝟬𝟬😍💖
𝗬𝗼𝘇𝗴𝗶 𝗮𝘀𝗮𝗹 𝗸𝗼ʻ𝘆𝗹𝗮𝗸 𝟵𝟵.𝟬𝟬𝟬😍💖
𝗬𝗼𝘇𝗴𝗶 𝗮𝘀𝗮𝗹 𝗸𝗼ʻ𝘆𝗹𝗮𝗸 𝟵𝟵.𝟬𝟬𝟬😍💖
𝗬𝗼𝘇𝗴𝗶 𝗮𝘀𝗮𝗹 𝗸𝗼ʻ𝘆𝗹𝗮𝗸 𝟵𝟵.𝟬𝟬𝟬😍💖
ЭНГ АРЗОН ВА ИШОНЧЛИ ШОП КАНАЛ !!🥰
43 327
Repost from N/a
🚀 Magfi endi O‘zbekistonda!
Telegram kanalingiz orqali reklama olishni boshlang! 📣 Magfi ilovasini yuklab oling, kanalingizni ulang va brendlar bilan daromad toping. 💰
🔗 Ilovani yuklab oling →
#reklama · Magfi Ads
43 327
Бугун омадлилар тонги! Ким омадли? Сизда!
Хамиша омадни кутиб яшаб булмайди! Омадлиман десак хаёт бирдан ўзгаради!
Туғилиш омад, яшаш омад, муҳаббат омад, турмуш қуриш ҳам, фарзандли бўлиш ҳам омад аслида!
Фақат биз майда нарсаларга эътибор бермаймиз. Омад зув этиб олдимиздан ўтиб кетса ҳам сезмаймизда!
Бугун шу омаддан жичча керак.😂 Ҳаммамизга! Қани ҳаммамизга омад ёр бўлсин, азизлар!
Хайрли тонг!
43 327
—Ўн олти ёшимда ота онам оламдан ўтди. Кейин амаким мени ўз қарамоғига олди, амаким яхши одам эмас экан. Кунда хар хил одамлар қарзини сўраб келарди.
Бир куни, мен қўрқган нарса содир бўлди.
—Мариям, тез кийиниб чиқ.
Амакимни гапига хайрон бўлдим.
—Нега?
—Бир жойга бориб келамиз.
Амаким шошиб гапирди. Кўчага чиқсак бизни икки эркак кутиб турарди
—Қарзингни, эвазига зўр нарса эканми?
Икки эркак бир бирига қараб тиржайди.
—Манабу сизларга, сизлар билан рачотмиз.
Амакимни гапидан музлаб қолдим.
—Йўқ, амаки жон амаки мени қутқаринг.
Мен тинмай чинқирардим.
Икки эркак мени судраб машинага солиб кетди.
Ташландиқ жойга олиб боришиб мени...
43 327
Баъзида дардлар даво бўлиши мумкин. Сен билмайсан Аллоҳ эса билгувчидир...
Кўзлар ухлади, юлдузлар ботди, сен эса ҳамон тирик ва қойимсан ! Шукр қил дилга яқиним. Ер тескари айланмайди, сувлар ортига оқмайди, шундай экан сен ҳам ўтмишингни ўйлашни бас қил!
Сўзлари асрга, фикрлари эса асрларга татийдиган замондошим, хайрли ва файзли тун тиладим сизга!
Хайрли Тун
43 327
Bu qizni boshqa ozish guruhlardan farqi hammasi bepul sovgʼalarga boy. Sinalgan chunki Moychechak kamdan kam tavsiya qilaman bilasizlar!!!
Oʼzimni yaqin dugonam ham qatnashib ancha Ves tashlab goʼzallashdi. Shu sabab bemalol tavsiya qilyapman
43 327
🅰🅰🅰🅰🅰 🟠🔴
🔴 Minglab ayollar ozishni boshlagan usullarni siz ham bepul o'rganing. Guruhga qo'shiling!
🔴 Joylar cheklangan! Hozir qo'shilganlarga bepul bonus kurs beriladi.
🔴🔴🔴🔴🔴🔴🔴🔴🔴🔴
https://t.me/+EKOfgOqgbiczYzEy
https://t.me/+EKOfgOqgbiczYzEy
https://t.me/+EKOfgOqgbiczYzEy
🔴🔴🔴🔴🔴🔴🔴🔴🔴🔴
43 327
йғота бошлади.
– Тур, Шодмонжон, супургиларни бозоргача кўтаришиб юбор.
Ўғли ўрнидан тургач, қизини ҳам уйғотди:
– Қизим, сен ҳам турақол, отангга чой дамлаб, нонушта тайёрла. Сўнг укангга кўз-қулоқ бўлиб ўтир. Мен бозорга кетяпман.
Супурги сотувчи хотинлар бироз сиқилишиб, Райҳонбибига ҳам жой беришди. У бир нечта супурги сотиб, анча хурсанд бўлиб турган эди, яна бир харидор келиб қолди.
– Хола, супурги неча пул?
– Каттаси бир сўм эллик тийин, ўртачароқлари бир сўмдан, кичкинаси саксон тийин.
– Хола, супургиларингиз хом, арзонроқ беринг. Булар бир ойга чидамай тўзғиб кетади.
– Йўқ, айланай, супургилар яхши етилган, ана қип-қизил-ку!
– Хола, супургиларингиз бўялган, қўлларингиз бўёқдан қизариб кетибди-ю, яна молингизни мақтайсиз. Харидорни алдаб топган пулингиз билан қандай уялмай бола-чақа боқасиз?!
Райҳонбиби қўлларига қаради. Иккала қўли ҳам тирсагигача қип-қизил эди. У бирдан қўлларини орқасига яширди. Кўзларига дувв этиб ёш тўлиб келди. Харидор супурги олмай кетди.
– Хола, уялиб кетяпман. Тонг отгунча супурги бўядим. Қўлимга қараш эсимга келмабди.
– Э, уялманг ҳамсояжон, ким нима деса десин. Уйда болаларингиз ейман, ичаман, деб қараб турган бўлса!
Райҳонбиби бозор ҳаётига кўника бошлади.
Бироқ узоқ чиқа олмади. У яна ҳомиладор эди...
Ширинбонуни қизининг ӯлими эзиб ташлади. Хадичабону тупроққа топширилган кунлари қулоғига узуқ-юлуқ гаплар чалинди: “Онаси тош экан, кўзидан бир томчи ёш чиқмади-я...” Ширинбону ўшанда йиғлай олмади. У содир бўлган воқеани идрок қилолмай сиртидан қотиб қолган-у, ичи ўпирилиб кетган эди.
Шу кунларда эри ҳам тез- тез тушига кираётган эди:
Соғлиги ёмонмикан, ё рўзғорини тебратолмай қийналдимикан?
Хадичабону шифохонада ётганида бир марта кўз-кўзга тушди. Бироқ ўшанда эрига разм соладиган аҳволда эмасди. Кейин жаноза куни яна бир кўрди. Узоқдан. Анча қартайиб қолган эди шекилли...
“Бону, Бонугинам... Тирноғингга арзимайдиган нокасни деб ўзингга ўзинг ўт қўйдинг-а, аслида йўқ деганингга қарамай ажратиб олсам бўларкан. Ўзим мажбур қилиб бериб юборган нокасга шунча меҳр қўйдингми-а, қизим...”
...Ўшанда қизи қўярда қўймай олиб кетди.
“Юринг, онажон, дўконларни айлантираман, хоҳлаган нарсангизни олиб бераман. Поезд йўлларини кўрсатаман”, деди. Ўзи ҳар куни куёв билан бирга ишга кетар, тушлик пайти қайтиб келиб қоларди. Сўнг иккаласи шаҳар айланишар, қизи ваъдаларини ошиғи билан амалга оширарди.
“Қизим, қизгинам, Худо битта тирноқ берганида яшаб юрардинг-а...”
Аммо қизининг рўзғори қанчалик омонатлигини Ширинбону тасодифан билиб қолди.
– Онажон зерикмай ўтиринг. Патефонни қўйиб Маъмуржон Узоқовни, Берта Давидовани қўшиқларини эшитинг.
Ширинбону бир-иккита ашула эшитгач, зерикди. Қизининг кўрпа-тўшакларини офтобга ёйиб, йиғиб ҳам олди. Яна юмуш қидириб ҳовлига чиқди. Ҳаммаёқ рипта-чинда. Айланиб бориб ҳовли бурчагидаги омборчага қаради. Бир челак керосин, канистрда куёвининг машинага қуядиган бензини турибди. Хонани керосиннинг ҳиди тутиб кетган. Бир парча фанер бўлагини топиб, челак устини ёпди. Хонанинг кичкина деразачасини очиб юборди. Ичкарига гуп этиб тоза ҳаво кирди. Хизматчи аёлларга уни қил, буни қил деб ўрганган бегойим ўзи ҳам сезмасдан ишга киришиб кетди. Хона деразасини, ичидаги буюмларни бир қур чангдан тозалади. Омборчанинг ғирчиллаб очиладиган оғир эшигини ғуборлардан тозалаётиб, кўзи тахтачалар орасидан бир учи чиқиб турган қоғозчага тушди. Қоғозни секин авайлаб тортди – юз сўмлик яп-янги пул. Аввалига ҳайрон бўлди. Сўнг уриб-уриб пул чиқиб турган тирқишни кенгайтирди. Кўрсаки, эшикнинг пастки қисми икки қават қилиб ясалган бўлиб, ўртаси бамисоли сандиқча. Ичида юз сўмлик, эллик сўмлик пуллар даста-даста қилиб терилган. Фақат битта боғлам бузилган, сочилиброқ турибди. Олаётган одам бирор нарсадан чўчиган бўлса керак, шошилиб ёпган, битта юз сӯмликнинг чеккаси тирқишдан салгина чиқиб қолганини кўрмаган. Ширинбону “сандиқча”ни ўзидай қилиб бекитди. Ҳали фарзанд кўрмаган қизининг шундоқ ҳам омонат рўзғорида совуқлик чуқурлашмасин деб бу “янгилик” ҳақида қизига оғиз очмади...
Эшикни ғийқиллатиб ичкарига мўралаган Ўғилой онасининг хаёлларини бўлиб юборди.
– Онажон, юринг, чой ичамиз. Но
43 327
олиб тураман, – деди.
Фармонбек йигитларга яхши муомала қилиб, суҳбатлашиб ўтирди.
– Ўқинглар, албатта катта ўқишларда ўқинглар, – деди.
– Майли, тоға биз борайлик, бир фотиҳа қилиб беринг, – деди Муродилла мезбонга қараб.
Фармонбек очиқ юз билан фотиҳа қилиб, меҳмон йигитларни кузатиш учун ўрнидан қўзғолди. Райҳонбиби боласининг дийдорига тўймай ўтинди:
– Бир кечагина ётиб кет, Муродиллажон...
– Эна, энди келиб тураман. Ҳозир боришим керак.
Акам... яна битта акам бор... Бу янгиликдан қувонибми, ҳаяжонланибми, Ойбарчин бир неча кун аллатовур бўлиб юрди...
Эрта тонгдан ғир-ғир, тақ-тақини бошлаган Фармонбек бир зум тўхтаб хотинига қаради.
– Онаси, нимагадир мазам йўқ. Бир чойнак чой дамлаб бер. Бир пас дам олай.
У устахонаси ёнидаги кичкина ёғоч каравотга омонатгина ўтирди. Шу пайт очиқ қолган дарвозадан Болиқул бошчилигида уч-тўрт киши берухсат кириб келди.
– Хўш, бу Карл Маркс кўчаси, ўн еттинчи уй, Фармонқул (у қул сўзига урғу бериб талаффуз қилди) Ҳамроевнинг ҳовлисими?
Сўнг кўзи ёғоч каравотда ўтирган Фармонбекка тушди.
– Бу уйнинг эгаси сизмисиз?
– Ҳа, танимай қолдинг, кўзингни ёғ босдими, Болиқул?
– Гражданин Фармон Ҳамроев... Давлатимизнинг шаҳар ичкарисидаги турар жойлар майдони олти сотихдан ошмаслиги кераклиги ҳақидаги қарорини қўпол равишда бузиб, ўн икки ярим сотих ерда қўрғон қуриб олгансиз. Мазкур қарорни бузганингиз учун йигирма беш сўм жарима тўлайсиз. Шунингдек ҳовлининг иморат қурилмаган қисми қонун асосида сиздан тортиб олинади.
– Мен ҳеч қандай қонунни қўпол равишда бузганим йўқ. Менга уй-жой қуриш учун ер ажратилиши ҳақида район ижроия қўмитасининг қарори бор.
– Қадим замоннинг қарорини гапирманг менга. Мана, давлатимизнинг янги қарорини ўқинг.
– Мен устингдан шикоят қиламан, Болиқул. Ҳақ жойида қарор топади. Бу атрофда ҳамманинг ҳовлиси ўн икки ярим сотихдан. Ҳаммани норизо қилиб, ҳовлисини иккига бўласанми? Қарғиш уради сени, Болиқул.
– Боринг, қаерга шикоят қилсангиз, қилинг! Сизга бир ҳафта муҳлат. Кейин келиб ҳовлининг иморатсиз қисмини тортиб оламиз!
Шу куни Фармонбекнинг бошига қаттиқ оғриқ кириб, юролмай ётиб қолди. Бирор ташкилотга бориб, адолат талаб қилишга ҳоли келмади.
Бир ҳафтадан кейин Болиқул бошчилигидаги ҳалиги одамлар келиб ҳовлининг ярмидан ҳам кўпроғини ўлчаб, Файзулло исмли ҳолвапазга беришди. У ҳам кўп ўтмай иморат бошлаб юборди. Икки ҳовлини ажратиб турган девор шундоқ қудуқнинг орқасидан тушди. Ҳолвапаз деворнинг нариги ёғидан, қудуққа яқин ердан ҳожатхона қурди...
...Қўшни Солиҳа хола бир коса овқат кўтариб, бетоб ётган Фармонбекни йўқлаб чиқди:
– Райҳонбиби хўжайинингиз бетоб деб эшитиб бир хабар олай, деб келувдим.
– Келинг, холажон, хуш келибсиз.
Райҳонбиби косани эрининг ёнига киргизиб, қайтиб чиқди. Икки аёл устахона ёнидаги ёғоч каравотга ўтирдилар.
– Холажон, ҳали ҳам бозорга чиқаяпсизми?
– Ҳа, айланай, чиқаяпман. Чиқмасам тирикчилигимиз ўтмайди.
– Болаларнинг отаси бетоб бўлиб қолганидан буён биз ҳам қийналиб қолдик. Сиз билан бозорга чиқсаммикан?
– Тирикчиликнинг айби йўқ, айланай. Эрта тонгда Олтинсойга супурги олишга кетаяпман. Бирга борайлик. Сизга ўзимнинг эшагимни бераман. Жудаям ювош, жонивор. Мен дугонамникини оламан. Сўрасам йўқ демайди.
Икки аёл тонг саҳарда кунчиқарга жўнади. Райҳонбиби илгари эшак минмаган эди, бориб келгунча эзилиб кетди. Дарвоза олдида супурги боғламларини тушириб, эшакни Солиҳа холага топширди.
– Раҳмат холажон.
– Майли, Райҳонбиби, кириб супургиларни сананг, ҳисобга тўғри келармикан...
Райҳонбиби боғламларни кўтариб кириб, сиқиб боғланган ипларини ечди-ю, қӯрқиб кетди. Аввал катта-катта пишиқ супургилар қӯйилган, кеӣингилари эса майда ва хом эди. Райҳонбиби югуриб Солиҳа холанинг уйига чиқди.
– Хола, мен бу супургиларни қандай сотаман, ҳаммаси хом-ку?!
– Э, айланай сиздан ҳамсояжон, ҳамма нарсанинг иложи бор. Мана бу бўёқни олинг-да, каттароқ тоғорага қайноқ сув солиб аралаштиринг. Кейин хом супургиларни бир-бир босиб олинг. Қип-қизил бўлади...
Райҳонбибининг кўнгли ғаш бўлиб чиқиб кетди. Уй юмушлари тугагач, ярим кечагача супурги бўяди. Тонг отгач, бўёғи қуриган супургиларни боғлам қилиб чиқди-да, уйга кириб ҳали ухлаб ётган ӯғлини у
43 327
майман.
– Ўғилойни Норбўта акангга узатамиз.
– Ҳа, Норбўта акамгами? Кеча ҳам энг баландда пишган чиройли олмани Ўғилойга узиб берувди. Менга беринг десам бермади. Энди билдим, Норбўта акам Ўғилойни яхши кўрар экан-да.
– Ҳим, яхши кўрар эканми, – деди Ўғилой, от минишни ўргатинг десам ўргатмаяпти-ку!
– Сени йиқилиб тушмасин дейди-да. Буям яхши кўрганидан, – деди Омонгул.
– Хўп, Норбўта аканг отда юришни ўргатишни бўйнига олса, куёв қилавермизми, қизим?
--Билмасам,- деди Ӯғилой, тӯӣдан олдин ӯргатақолсин…
Ширинбону масаланинг бундай осон ҳал бўлишини кутмаган эди. Ҳали отасининг хабари йўқ, бу ёқда ҳамма нарса ҳал бўлди. Ширинбону эрининг рози бўлишини биларди. Бошқа ватан қилиб чиқиб кетаётган эркак икки қизалоқни бағрига босиб ёлғиз қолаётган муштипар аёлга куёв бир ҳимоячи бўлишини тушунади. Ширинбону сўрида хаёл суриб ўтирар экан, дарвозадан Фармонбек кириб келди. У ўрнидан туриб эрига салом берди.
– Ассалому алайкум, отаси.
– Ваалайкум...
Эр кичик хотин бўлмаси томон юрди.
– Шошилманг, бегим, гаплашиб олишимиз керак бўлган гаплар бор...
Фармонбек келиб катта хотинининг ёнига ўтирди.
– Нима гап, Бону?
Уй- жой олиш учун керак бӯлган расмиятчиликларни адо этиб келган Фармонбек жуда ҳорғин эди.
– Отаси, Ўғилойни ҳам узатсак деб турибман.
– Нима деяпсиз, Бону, ҳали мактабни ҳам тамомлагани йўғ-у!
– Жойи чиқиб турибди. Бахтли бўлиб кетади. Ўзи ҳам рози.
– Бир оғиз маслаҳат солмай иш қиладиган бўлиб қолибсиз, Бону. Мендан сўрайдиган бўлсангиз, мен рози эмасман. Агар шунчаки айтган бўлсангиз билганингизни қилаверинг.
– Бегим, сиз бошқа ватан қилиб чиқиб кетишингиз керак. Мен икки қизалоқни бағримга босиб ҳимоясиз қолавераманми? Кимга узатяпмиз деб сўрамайсиз ҳам.
– Хўп, кимга узатмоқчисиз?
– Бугун Санобар янга, Фазилат хола ва Ойкумуш келинлар киришган эди. Норбўта ялиниб-ёлвориб совчилик қилишга уларни кўндирибди.
Фармонбек енгил тортди. Раҳматли отасига “шу болангизга паноҳ бўламан”, деб ваъда қилган эди. Яхши одамнинг фарзанди. Фаришталар омин деган эканми... Асли қариндош-уруғларини ўртага қўйиб, оғиз очса, Анварани бераман,- деб ўйларди. Бироқ йигитнинг кўнгли кичикроғида экан.
– Норбўтагами? Норбўтага бўлса, майли. Фақат ҳали Ўғилой жуда ёш-ку! Қандай бўларкан...
– Бегим бизнинг тўйимиз бўлганида, мен ўн уч ёшда эдим.
– Сиз ўшанда дуркун қиз эдингиз, Ўғилой нозикроқ.
– Бегим, темирни қизиғида бос дейдилар. Узатиб юбораверайлик, бахтли бўлиб кетишади. Фақат Норбўтага шарт қўйинг, шу ҳовлида яшайсан деб.
Фармонбекнинг хонадонида тўй ҳаракати бошланди. Норбўта ҳаяжонини яширишга ҳаракат қилиб, ҳар доимгидай хонадоннинг эркак киши қиладиган юмушларини бажариб юраверди. Ўғилой эса ҳовлининг боғ қисмига ўтмай қўйди. Норбўта акаси кўриниб қолса, уялиб хонасига кириб кетадиган бўлди. Ширинбону табиатан зукко аёл эмасми, у дарҳол йигитга муносабатини ўзгартирди ва уни сизлай бошлади. Юмушларни ҳам буйруқ тарзида эмас, ўтинганнамо айтадиган бўлди. Норбўта ҳам бориб амма-холалари ва икки опасини бўлажак тўйдан хабардор қилди. Опалар шошилиб ягона уканинг тўйига ҳозирлик кўра бошладилар. Ширинбону бўлажак қудаларга кўрпа-кўрпачалик матоларни юборар экан, Норбўтага тайинлади:
–Биз юборганимизни айтиб ўтиришмасин, укамиз учун йиғиб- териб юрибмиз, дейишсин. Яхши бориб келинг, болам.
Ниҳоят, тўй куни ҳам етиб келди.
Супа устига ва боғ ичига тўрт-бешта сўри қўйилиб, дастурхонлар ясатила бошлади.
Бир дошқозонга шўрванинг, иккинчисига ошнинг масаллиқлари солинди.
– Эна, сизни, укаларимни бир кўриб кетай деб келдим.
Райҳонбиби боласини бағрига босди.
– Муроджон, болам, катта йигит бўлиб қолибсан. Киринглар уйга, айланай...
Йигитлар шу томонга келаётган Фармонбекка салом бериб, қўл узатдилар. Ҳамма жамулжам дастурхон атрофида ўтиргач, Райҳонбиби овқат суза бошлади. Ойбарчин лаганларга сузилган ошни дастурхонга ташиди...
– Эна, сизни бир кўриб, дуоингизни олай деб келдим. Мен Тошкентга ўқишга кетаяпман. Эна, олдинроқ келишга момом қўймас эди. Энанг сени олиб қолса, мен ёлғиз қолиб кетаман, деб қўрқарди. Энди катта йигит бўлдим, сиздан, укаларимдан... – у онасининг бу эрини нима деб аташни билмай чайналди, сўнг секингина, – тоғамдан хабар
