گیلاسِ ناناس.

امروز رنگ ها با ما خداحافظی کردند.

متاسفانه فکر میکنم این اخرین کتابی بود که بازخوانده شد و تا اخر خرداد حداقل وقت نمیکنم کتابی بخونم، بله امروز آخرین روز اردیبهشته و غمگینم...

آقای عزیزی کسیه که من تمام کاغذ های مهم دوره ی تحصیلم رو پیش اون چاپ کردم، خیلی صبوره و حتی یک بار برای چاپ برشورم مجبور شدیم 7 بار چاپ کنیم تا درست شه، از کارت ورود به جلسه های نمونه و تیزهوشان دوره ی اول، دوره ی دوم، مقاله ایم که 2 بار جایزه برد و.. ، مهم نبود چقدر دورتر بود همیشه خودم میرفتم و همیشه آزمون ها و.. خیلی خوب پیش میرفت همه ی کارت ها به جز کارت ورود به جلسه ی کنکور دی ماهم، و به نظرم یکی از دلایلی که کنکور انقدر باب میلم نشد همین بود که پیش آقای عزیزی کارتم رو چاپ نکرده بودم!!

در ایام امتحانات کاش بانو اذر بودم.

به هیچ عنوان آمادگی شروع خرداد رو ندارم.

امروز رفتم و و تماشاگر مسابقات فوتسال بودم، حقیقتا دروغ چرا، انقدر دلم برای دویدن هایی که فکر میکردی هیچ وقت تموم نمیشه، مصدومیت های وحشتناک، زانو های آسیب دیده، غرغر های بعد باشگاه موقعه لباس پوشیدن،سانس های پشت هم، دریبل و شادی های بعد از گل و... تنگ شده که دوست دارم برگردم به اون دوران.

اگر دوست داشتید فوروارد کنید تا پستی که دوست دارم‌و ازتون فوروارد کنم. _ 35چنل رندوم. اگر حمایت ازشون خوب باشه بیشتر می‌ذارم.🍃

چندتاتون هم ناشناس گفتید چرا کنکوری نیستی اصلا؟ چی بگم((:

من نمیفهمم چطور هم کنکوری‌ید، هم چنل دارید، هم عکساتون یه جوری قشنگه انگار پینتریستی، خارجی، جاییه! هزار ماشالا واقعا💜 والا مام کنکوری بودیم! اول زدیم وبلاگه رو حذف کردیم _ که جدی هنوزم ذره‌ای پشیمون نیستم، نه سر کنکوره ها بلکه بابت سم بودن فضا. بعد از گروه‌های تلگرامی دور شدیم، صبح تا شبم با لباس زشت و گشاد سورمه‌ای مدرسه، پشت میزای کتابخونه رو صندلیای سفت چوبی نشستیم.

من کنکوریم ولی اینجا خیلی غیر کنکوریه، پس این عکس ها از روزهایی که به درس خواندن گذشت.

من کنکوریم ولی اینجا خیلی غیر کنکوریه، پس این عکس ها از روزهایی که به درس خواندن گذشت.

مثلا دیوارنگاره هایی که یادآور رستم سوار بر رخش، داستان ضحاک یا آیین سوگواری سووشون (سوگ سیاوش) رو به یاد میارن، نمونه هایی از داستان های شناخته شده از این دیوارنگاره هاست.