معشوقه جناب پاریس.

توی گذشته گشتن همیشه بد نیست، گاهی وقتا میتونه اون قسمتی که رهاش کردی رو بهت برگردونه.

پر زرق و برق، اغواگر و بیش از اندازه سرگرم کننده، انقدر زیاد که حالم رو بهم می زنه.

مهم نیست این نمایش چقدر جالب و تماشایی باشه اون جایی که حس کنم لازمه سقوط کنم صحنه رو برای تمام صد ها هزار نفری که با علاقه چشم به پرده ها دوختن، رها میکنم و تو هرگز برای فهمیدن اینکه این مرگ واقعیه یا تنها تویی که صدای خنده های بلند دیوانه ای محزون رو می شنوی، ساخته نشدی.

من گذشته ام از گذشته ای که رفتن را بلد نبود.

ولی سامر تایم سدنس ما از اونجایی که تیر رفتیم مدرسه شروع شد.

هرچی زمان بیشتر میگذره، نامتعارف تر می شم گویا.

چهارشنبه، کمی قبل تر از مهر.

«ناراحت نباش. درست می شه. آدما هنوز بوی کتابو دوست دارن.»

اینکه این چند روز شمال بارونیه، تنها پوینت مثبت قضیه‌ است.

باز کردن دفتر نوشته هات جالبه.

آدم های دوست داشتنی، صدای خنده های بلند، خاطرات به جا مانده.