Ꮆ丨几卂’s 匚ㄖᗪ乇S

Begrijp dat de waanzin die momenteel op de Aarde planeet plaatsvindt, een goddeluck doel dient. Een groot deel van de bewoners op planeet Aarde heeft angst gekozen als hun primaire frequentie van waaruit ze opereren.  Ieder wezen heeft een keuze uit vrije wil. Hun zielen hebben besloten dat ze meer tijd nodig hebben in een negatieve realiteit om bepaalde ervaringen op te doen die ze belangrijk achtten voor het evolutionaire pad van hun eigen ziel.  Daardoor dragen ze op hun eigen manier bij aan het ascensieproces op Aarde. Ze zijn zich ervan bewust dat ze op dit moment te onvolwassen zijn om deze enorme verschuiving te maken en ze laten de planeet aan jou over. Met minder op angst gebaseerde trillingen die op de planeet aanwezig zijn, kan de kritische massa van positieve trillingen worden bereikt en kan de tijdlijn van de laatste gebeurtenis worden versneld. ©Gina ➰ @Ginas_codes

Gina’s mijmering: spelling Hoeveel woorden ken jij die eindigen op -lijk? Dage-lijks, einde-lijk, ge-lijk, … Wist je dat er 1.285 woorden bestaan die eindigen op ‘lijk’? Verander ze met -luck. Ik wens mensen tegenwoordig alleen maar gelu[c]k. Het ziet er gek uit als je ze voor het eerst leest, maar je wordt wel steeds meer bewust! Woorden worden gebruikt als spelling (= spells). Angels = Engels (de taal). Words = swords (zwaarden) Je wordt continu met woorden bevloekt. Daarom doen woorden pijn. Het woord grammatica komt van grimore. Het boek van Magic spells. Slachtoffer = offer voor de slacht. Ziek = ill = evil/wicked Overleven = leven over, je leeft niet (in het nu). Vandaar de MSM zo propageert met de herhalingen. Onder-bewust, iets dat je niet bewust meemaakt. Het lijkt ver gezocht, maar denk er maar eens goed over na. Niets is wat het lijkt! (Zie je het?) Het water (80%+) in jou, luistert naar jou. Op elk moment. Jij kan jezelf helen! In lack’ech ©Gina ➰ @Ginas_codes

Gina’s mijmering: jouw taak Het is zo makkeluck om verborgen te blijven, klein te leven en te geloven dat we zijn wat we niet zijn, maar leven in die scheve verhouding zuigt letterluck het leven en de energie uit je en manifesteert zich als pijn. Je kunt je waarheid maar zo lang ont-kennen zolang je lichtvoertuig het volhoudt. ⠀ De wereld heeft jou nodig, jullie allemaal, geheeld en heel, levend in afstemming met de volheid van je kracht, je doel vervullend van Zijn Wie Je Bent, dat is jouw gave, jouw doel en jouw bijdrage aan het Collectief. Je bent een oneindige, krachtige Schepper, die leeft in een menseluck verhaal. In lack’ech ©Gina ➰ @Ginas_codes

Ik heb geen goede tekenspullen bij, dus ik heb net zitten knippen en plakken via een appje in een tekening die al klaar stond voor een code. En dit was nou juist de tekening die bij deze code past. Maar ja, de tekening ligt in Nederland. Het is zoals het is. In lack’ech ©Gina ➰ @Ginas_codes

De dualiteit tussen man en vrouw is hard aan het afbrokkelen. De vrouwelucke energie wordt alleen niet begrepen. De man wordt niet vrouweluck maar ontvangt de vrouwelucke energie. Zo ook de vrouwen. De dualiteit gaat over in polariteit. Zij geven aan dat het experiment doet wat het moet doen. Het zal verwarrender gaan worden door de onopgeloste zaken. Blijf dicht bij jezelf, want jij weet het. ©Gina ➰ @Ginas_codes

Gina’s mijmering: observeer Je zal blijven lijden zolang je een emotionele reactie hebt op alle gebeurtenissen in je leven. Als jij leert dat het een emotie is en jij niet de emotie bent, kan je gaan observeren. Het overkomt je nameluck niet, want alles is een logisch gevolg van een actie. Was het je eigen actie of waren het acties van anderen? Waren de emoties die daarop volgde om jou iets te leren of de ander? Observeer en voel. Er zijn ook maar twee echte emoties en de andere emoties zijn meestal een aftreksel van deze twee: angst en liefde. En angst zijn wij niet, wij hebben een hogere frequentie. En liefde is een staat van zijn. Denk er eens over na. Elke handeling die je doet waar een emotie uit voorkomt is terug te filteren naar liefde. Ben je boos? Waarom ben je boos? Waar is die boosheid uit voortgekomen? Hoe zou je het anders willen? Wat voor effect zal dat hebben? Filter, observeer en handel. Ga in je kracht staan lief bijzonder mens. In lack’ech ©Gina ➰ @Ginas_codes /art @tanteLien

Gina’s mijmering: ruwe diamanten Een nog dieper respect voor Moeder Aarde en al haar schatten kreeg ik nadat ik in 42 graden Celsius mijn zoon mocht bijstaan met het vinden van edelstenen en mineralen. Een voetbalveld met uitgestort steenafval met daarin op een meter diepte her en der wat edelstenen verstopt, was voor drie uur onze werkplek. Geen schaduw, maar de rauwe werkeluckheid van een zinderende zomer Zon die geen genade kent. Met schep en bijtel mochten we gaan hakken. Gelukkig was dit aangelegd, anders was ik er na de boodschap en code van gisteren totaal niet aan begonnen. Je weet niet naar wat je zoekt. En alles is even grauw. Ik denk dat de spreekwoordelucke naald sneller gevonden was. Hakken, scheppen, graven en door. Het zweet droop van ons af. Maar we gingen door op wilskracht en gemotiveerd om iets te vinden. Soms zag je opeens een kleine glinstering, wat weer moed gaf om na deze felle strijd door te gaan. Steeds verder, steeds dieper. Als je dan wat steentjes vond, gaf het moed om door te gaan. Midden op de dag en de Zon werd steeds strenger. De gevonden schatten laten checken door de man die er verstand van had en weer terug de herhaling in. Zo’n drie uur lang zijn we doorgegaan. Nadat we ons persoonlucke doel hadden gehaald, gaf ik mezelf de rust. En terwijl ik de schaduw opzocht, liep ik gewoon tegen een Amethyst aan. Deze paar uur waren toch wel een mooie metafoor voor waar de ascensie voor staat. Zodra we de rust vinden na al het harde werken en al het grauwe openbreken verschijnen daar de mooiste schatten - wij zelf. In lack’ech ©Gina ➰ @Ginas_codes

De diamanten kiezen nu. Of de ene kant of de andere kant. Want ook de diamanten worden misleid. Maar als de diamant centraal blijft heeft het alles en het niets. Art ©tanteLien ➰ @Ginas_codes

Gina’s mijmering: retraite Zo apart mijn reis was, zo apart is mijn mijmering. Ik vecht letterluck tegen zware pressies. Mijn reis was al apart, want ‘opeens’ was ik snotverkouden. Dat was ik in geen vier jaar meer geweest, misschien wel vijf. Maar hoe dichterbij we kwamen hoe meer symptomen ik kreeg. Ik voelde de druk. Het leek ook wel of ‘iedereen’ door elkaar heen communiceerde en ik moest mij zo enorm concentreren om te voelen zodat ik kon luisteren. De twilight zone, zo voelde het. Geen mensen te zien. Stil op straat, stil op de weg. Winkels staan leeg of zijn gesloten. Even kan nog, maar twee dagen? En toch de ‘herrie’. De eerste code kwam door en zowel mijn snot als alle symptomen verdwenen in één keer. Nou sta ik nergens meer van te kijken, al kan ik wel verwonderd zijn. Maar het drukkende gevoel bleef. Voor de tweede code zocht ik het platte land op. Het werd duideluck en het maakte mij verdrietig, zonder angst De mensen hier hebben geen feeling meer met de rijkdommen die zich onder hen bevinden. Geen feeling met wie zij werkeluck zijn. De schatten van de Aarde zijn inkomsten geworden en geen krachtbronnen meer. Ondanks dat de mineralen en edelstenen kracht zouden moeten geven, hadden zij zich aan de lagere frequentie aangepast. Een bizarre situatie die verholpen zou worden. Ik twijfelde aan mijn gevoel, is dit mijn eigen chaos? Maar mijn boodschappen waren duideluck. Zo ook een zeer goede vriendin die niet ver van mij vandaan zit in Luxemburg en zich afstemde, voelde de zware bedrukte vibratie. Het plan loopt zoals het lopen moet. De mensen hier leken verdwenen en de stenen leken in retraite. Het valt zelfs mijn gezin op: ‘Waar zijn de mensen?’ Misschien mochten zij ook even in retraite om te helen en om uitgelijnd te worden. Daar ga ik van uit. Want dit stukje Aarde is te mooi om onbewoonbaar te blijven. In lack’ech ©Gina ➰@Ginas_codes

De tweede code op het platte land in Sulzbach - Duitsland 23.08.’22

Grote storing. Veel mannelucke energie en geslotenheid. In de linaire tijd denkend en ver van het gevoel. Wel een kleine afbrokkeling. De uitlijning zal anders toegepast worden. Want alles gaat volgens plan. Er is nog vals licht aanwezig in de diamanten waardoor zij niet bij de kristallen kunnen komen. Dé oplossing is het niet buiten jezelf te zoeken. Raak geïnspireerd en laat de inspiratie je triggeren tot zelfonderzoek. Er zijn geen lessen, het gaat om de ervaring. (De code is gemaakt in Idar-Oberstein waar zich een bedrukte zware energie met lage frequentie aanwezig is, dit is meer een code voor hen) ©Gina ➰ @Ginas_codes

De code die gisteren doorkwam en eerst naar hen moest die bezig zijn met de ‘storing’. Ik mag ‘m nu vrijgeven. Verwarring door de mannelucke energie. We vloeien langs de afnemende tijd, maar velen van ons zullen moeten centreren. Er wordt nog téveel buiten onszelf ‘gezocht’. Niets is wat het lijkt. Er zijn grote delen zeer diep in slaap en zelfs de ontwaakten hebben moeite om dit te zien. Er zit een storing en zij zijn bezig deze te verhelpen. Deze code is én goed tegen fysieke ascensie symptomen én voor de bedrukte en geïsoleerde lagere frequenties. ©Gina ➰ @Ginas_codes

Gina’s mijmering: missies deel 2 Terwijl ik uitsprak dat ik behoefte had om naar Engeland te gaan stemde mijn beste vriendin in, om mee te gaan en binnen een week zaten we er en lieten onze gezinnen thuis. Machten buiten ons om zorgde voor de snelheid en het gemak. Daar ben ik achteraf van overtuigd. De noodzaak van Glastonbury was dat daar een code vrij gegeven moest worden bovenop de Tor, wat vele anderen kon helpen. Dat wist ik gelukkig van te voren niet, want dan was ik dicht geklapt van de zenuwen, de druk en spanning. De avond dat ik de code optekende bovenop de Tor was ook extra speciaal. Er was een full moon party gaande waar wij niet het bestaan van wisten. Een complete verrassing. Met op de achtergrond drums die in een hypnotiserend ritme speelde heb ik in het donker in een bepaalde trance de code opgetekend. Mijn bestie vertelde dat de mensen dansten, zongen, muziek speelde en toekeken hoe de code tot uiting kwam. Dat was de eerste keer dat ik de code tekende waar überhaupt anderen bij waren, maar waar ik ook niets meer van weet. Maar nu met dit bewustzijn ook niet meer zal doen. Veel te spannend. Maar wat was de frequentie en vibratie bijzonder. En zo liefdevol. Achteraf weet ik dat velen die op een ander bewustzijnsniveau werken er veel te doen was om het DNA en de Leylines en dat de code noodzakeluck was voor activatie in combinatie van de energie van ons twee. Glastonbury was meer dan speciaal. Het was thuiskomen en iets terug brengen. De tijd was rijp. En dan nu Idar-Oberstein … Ik heb er niets mee. Zelfs geen her-inn-[e]ering aan een andere tijdlijn. Niets. Het zit hier dicht. Het voelt zwaar. De vibratie is laag. Het vermoeid mij en opeens is mijn weerstand laag. En terwijl de code doorkwam voelde ik mij al stukken beter. De boodschap is lastig om te verwoorden. Maar ik weet wel weer waarom ik hier ben. Het is zoals het is en het gaat zoals ik ooit zelf heb afgesproken. De code moest eerst naar een mentor die werkt met ons DNA. Ik hoop dat ik de code vandaag nog kan vrijgeven. Dat de code maar weer mag helpen, waar dan ook. In lack’ech ©Gina ➰ @Ginas_codes

De ochtend voordat ik in de avond de code optekende. De Tor dus twee keer beklommen op een dag. De toeristen denken dat de toren de Tor heet, maar de heuvel is de Tor en het gebouw heet de St.Michael.

Gina’s mijmering: missies Net als bij mijn vorige trip naar Glastonbury, moest ik nu naar Idar-Oberstein. Uiteraard heb ik daarin het laatste ‘woord’ als in het is mijn eigen keuze, maar de ‘noodzaak’ wordt wel heel duideluck gevoeld. Twee plaatsen waar ik nooit naar toe zou gaan voor mijn ascensie. Ik was het meisje ik-ga-lekker-naar-de-zon en zeker geen vakanties naast de ‘deur’. Om de zon te ervaren hoef je niet op vakantie, want de ouderwetse zomers zijn weer terug in ons land. Wat kan ik mij die hete zomers toch goed her-inn-eren. Plakkende krullen op mijn voorhoofd en zwarte blote voetjes van de hele dagen buiten spelen. Ik mijmer in mijn mijmering naar een van de zoete dingen in mijn leven hier … Herbeleving in fysieke vorm. Maar nu is Duitsland aan de beurt. Twee landen die toch wel erg streng waren de afgelopen twee jaar en toch moet ik er heen. Dit keer met een snotneus wat ik in geen vier jaar gehad had. Het was of ik het erom deed. In Glastonbury wist ik de reden niet en ging alles onbewust bewust. En achteraf één van mijn mooiste ervaringen. Nu hier in Idar-Oberstein weet ik het weer niet, maar ik her-ken nu wel het gevoel. Ook hier moet de code vrij. In Glastonbury heeft de code veel los gemaakt. Zeker voor hen die met het DNA werken, wat de code hier gaat doen … Ich habe eine kleine Idee. In lack’ech ©Gina ➰ @Ginas_codes

Gina’s mijmeringen: uitlijning Ik had er het laats over met mijn beste vriendin en zielsverwant dat ik soms niet meer weet wat ik zelf geschreven heb. Ik maak mijn mijmeringen altijd in m’n notities van m’n mobiel. Vanaf mijn zevende jaar in een dagboekje die ik had gekregen voor mijn verjaardag. Na twee maanden was het boekje vol en gaf m’n moeder aan dat het boekje was waar je elke dag iets in kon schrijven. Dat deed ik ook, maar het was al vol. Dat schrijven is gebleven. Penvriendinnen, altijd volle verjaardags- en kerstkaarten, daarna op alle sociale kanalen. Maar niet meer vanuit een boekje. Nu alweer een jaar of vijftien vanuit m’n notities op mn mobiel. Met het terugzoeken naar mijmeringen en andere schrijfsels, herkende ik mijn eigen hersenspinsels niet meer. Alsof ik het niet was, althans niet meer. Maar sommige teksten zijn nog geen paar maanden geleden geschreven. Wat gaat deze ont-wikkeling reuze hard. Maar sta ik stil en draait de wereld nou hard of draai ik zo hard en staat de wereld stil? Ik zie het nu ook overal om mij heen gebeuren. Mensen die prachtige kunst maken, elkaar totaal niet kennen of gezien hebben en los van elkaar bijna identiek hetzelfde maken. De synergy is zo voelbaar en nu voor het eerst ook zichtbaar. De uitlijning is in volle gang en juist dat begint nu op te vallen. Maar wat voor mij nieuw is, is dat ik vergeet. Ik vergeet mijn oude leven. Waaronder mijn oude mijmeringen. Een teken dat ik blijf groeien en door ga. Uiteraard zal ik ook mijn oude mijmeringen ook met jullie delen, want hopeluck inspireert het je om verder in jouw groei te komen. Ik word elke dag verliefder op deze periode. En dat wens ik jou ook toe. In lack’ech ©Gina ➰ @Ginas_codes

Gina’s mijmeringen: laagje voor laagje Er bleven altijd vraagtekens, mede door de vele contradicties. Wie of wat je wel- of niet kan vertrouwen. Dat zeurderige stemmetje en die onwetendheid. Maar als je zoveel leert, zoveel onderzoekt, daardoor veel weet en ziet, zie- en weet je het ook niet meer. Dan blijft er maar één ding over en dat is je zelf. Je eigen ik. Je eigen intuïtie en je innerluck weten. Vele lagen ben ik afgegaan en doorgegaan. Steeds meer ont wikkeling en steeds meer krachten. Eigen krachten. Ik begrijp de ascentie ook steeds meer. Ook de lichamelucke klachten die daar mee gepaard gaan. Soms mag ik een glimp krijgen wat ons staat te wachten. Soms weer een glimp van onze oorsprong. Maar onze 3% werkende herseninhoud is daar nog niet tegen opgewassen. We moeten groeien en blijven groeien. Maar niet naar boven of naar beneden, maar juist naar binnen. En van binnenuit naar boven. Met liefde geven en liefde ontvangen zit het wel goed. Alleen de laatste programmering moet er nog af - het denken. Denken dat mensen je raar vinden. Denken dat mensen vinden dat je het te hoog in je bol hebt. Denken dat mensen vinden dat je je aanstelt met je zogenaamde gave. Denken dat mensen je niet bijzonder vinden of juist té. Denken dat mensen denken dat je helemaal geen gave hebt. Denken dat mensen … denken … Jezelf inhouden, want stel dat ze denken … Oordelen kunnen we allemaal en is samen met angst een zware programmatie en een uiterst lage trilling. Begin maar eerst eens te voelen en dan kan je het voelen omzetten in weten. Ik weet wie ik ben. Ik weet wat ik kan. Ik neem actie en ik laat zien wie ik ben en wat ik kan. Dat is van mij en van niemand anders. Ik ga mezelf niet meer inhouden. Ik ga mezelf nog meer ontplooien en dat zal ik uitstralen. Wie er moeite mee heeft mag zelf aan de slag met zijn/haar eigen programmaties. Ik ga spelen. Want ik ben er aan toe om te spelen. Daarvoor ben ik hier geïncarneerd - om te spelen! In lak’ech ©Gina ➰ @Ginas_codes