«آبنبات هل دار »

«هر چه بیشتر دنیا را می‌بینم بیشتر متقاعد می‌شوم که بعید است با مردی آشنا شوم که بتوانم واقعاً عاشقش باشم!» عقل و احساس/جین آستین

;

همیشه که نباید همه چیز ، خوب باشد ! در دلِ مشکلات است که آدم ، ساخته می شود . گاهی همین سختی ها و مشکلات ؛ پله ای می شوند به سمتِ بزرگترین موفقیت ها . در مواقعِ سختی ، نا امید نباش . برایِ آرزوهایت بجنگ . و محکم تر از قبل ، ادامه بده چه بسیارند ؛ جاده های همواری ، که به مرداب ختم می شوند ، و چه بسیارتر ؛ جاده های ناهموار و صعب العبوری ؛ که به زیباترین باغ ها می رسند . تسلیم نشو ! شاید پله ی بعد ؛ ایستگاهِ خوشبختی ات باشد !🌱

بعضی وقتا حجم دلتنگی اونقدرا زیاده که رفتارت ناخودآگاه با اون آدمم عوض میشه اون آدمم از همه جا بی خبر متوجه نیست که چرا تو اینجوری واکنش میدی ! حقم داره ولی آشنای نزدیکِ دورم ، عزیز قلبم هروقت دیدی جوابی به واکنش‌های من نداری بدون که همش از روی ندیدن و دلتنگیه 🌱✨ باور کن.

«از غم و غصه آدم همیشه یک خرده، یک وزنه‌ای به قول معروف، ته دل باقی می‌ماند. امّا می‌رود آن پایین‌ها. ولی چون چیزی است که قسمت همه‌مان است، نباید خودمان را دق‌کش کنیم، نباید چون کسانی مُرده‌اند ما هم مرگ خودمان را بخواهیم باید به خودتان بیایید و قوی باشید آقای بوواری.» ‌ مادام بوواری / گوستاو فلوبر

اگر به من بگویند زیباترین واژه‌ای که تاکنون یاد گرفتی چیست؟! می‌گویم: «پذیرش است!» «پذیرش» یعنی: پذیرفتن اینکه من کامل نیستم! پذیرفتن آدم‌ها با تمام نقص‌هایشان! پذیرفتن شرایط با تمام سختی‌هایش! پذیرفتن اینکه انتظار از دیگران نداشتن! پذیرفتن اینکه گاهی من هم اشتباه می‌کنم! پذیرفتن اینکه خودم مسئول زندگیم هستم! پذیرفتن اینکه مشکلات هست و باید به مسیر ادامه داد! داشتن پذیرش توی زندگی یعنی پایان دادن به تمام دعواها و غم ها ...🌱

‏این جماعت غربتم را به نهایت می‌رسانند... خانه‌ی ادریسی‌ها/ غزاله علیزاده🌿

«بوی غم می‌داد چشمانش» فروغ فرخزاد

«من پناه بردن به اتاق در بسته و نگاه کردن به درون را در چنین شرایطی قبول ندارم. من نمی‌توانم وقتی می‌خواهم از کوچه‌ای حرف بزنم که پر از بوی ادرار است، لیست عطرها را جلویم بگذارم و معطرین شان را برای توصیف این بو انتخاب کنم. این حقه بازی است.»

فروغ فرخزاد

«من پناه بردن به اتاق در بسته و نگاه کردن به درون را در چنین شرایطی قبول ندارم. من نمی‌توانم وقتی می‌خواهم از کوچه‌ای حرف بزنم که پر از بوی ادرار است، لیست عطرها را جلویم بگذارم و معطرین شان را برای توصیف این بو انتخاب کنم. این حقه بازی است.»

فروغ فرخزاد

‹ لب خموش و دل پر از آوازهاست! ›