«آبنبات هل دار »

«ای دوست، بدان که روزهای سخت نیز پایان دارند، همان‌گونه که شب، تسلیم طلوع می‌شود. در دل هر تاریکی، نوری نهفته است که چشم‌های امیدوار آن را می‌یابند. تو از آن دل‌های روشنی، که حتی در طوفان، بذر لبخند می‌کاری. جهان با بودن آدم‌هایی چون تو، زیباتر و مهربان‌تر است. پس اگر روزی دلت گرفت، به یاد بیاور که آسمان همیشه پس از باران، آبی‌تر است…»

در کنار هم بودن، یعنی جهان را با چشم‌های دیگری دیدن؛ یعنی سکوت شب را با نفس‌های آرامِ کسی قسمت کردن که حضورش، مثل چراغی در دل تاریکی‌ست یعنی بی‌نیاز شدن از واژه‌ها، وقتی نگاه‌ها حرف می‌زنند و دل‌ها هم‌صدا می‌شوند در کنار هم بودن، یعنی پناه بردن به آغوشی که نه از جنس دیوار است، نه از سنگ، بلکه از جنس مهربانی‌ست؛ از جنس فهمیدن، شنیدن، و ماندن مثل دو برگ در باد، که اگرچه می‌رقصند، اما با هم می‌رقصند مثل دو ستاره در شب، که اگرچه دورند، اما نورشان در یک آسمان می‌تابد در کنار هم بودن، یعنی ساختن خانه‌ای در دلِ لحظه‌ها؛ خانه‌ای بی‌دیوار، اما پر از خاطره، پر از لبخند، پر از امید....

کتابخونه پنامبرا ✨️

تولدت مبارک باشه قلعه ی کوچک من :)))🩵✨️🌱

زندگی، رقص آرام برگ‌هاست در باد نه همیشه در اوج، نه همیشه در سکون. گاهی باید افتاد تا فهمید زمین چقدر مهربان است گاهی باید سکوت کرد تا صدای دل شنیده شود یا همان لحظه‌ای مکث، نفس کشیدن میان هیاهو، و دیدن زیبایی در ساده‌ترین چیزها؛ مثل لبخند یک کودک، یا نور طلایی غروب روی دیوار خانه...🌱