«آبنبات هل دار »

می‌بینی؟ طوری در رنج‌کشیدن ماهر شده‌ای، که گاهی خودت هم زخم‌هایت را از یاد می‌بری، و اما عزیزم دیدی؟ دیشب هم صبح شد...! - حمید سلیمی🌱

ما از آنان که به خنده هایمان حسادت می‌کردند غمگین تر بودیم.

*■ از صداهای بلند هنوز می‌ترسند؟ 🧸👂* حتماً شما هم متوجه شده‌اید که با وجود کم شدن درگیری ها و بازگشت آرامش ظاهری به شهر، کوچولوها و نوجوانان ما هنوز با کوچک‌ترین صدای بلند مثل ترمز ماشین، رعد و برق یا حتی افتادن یک ظرف دچار وحشت لرزش یا حتی حمله پانیک می‌شوند ‼️ *🧠 چرا این اتفاق می‌افتد؟* وقتی کودکی در معرض استرس شدید و طولانی‌مدت قرار می‌گیرد، سیستم عصبی او در حالت «آماده‌باش دائمی» (Fight or Flight) قرار می‌گیرد. حتی وقتی خطر فیزیکی تمام می‌شود، مغز کودک هنوز سیگنال خطر ارسال می‌کند ترس از صداهای بلند یک واکنش شرطی‌شده دفاعی است، نه لجبازی یا بی‌ادبی . ✅ چه کارهایی می‌توانیم انجام دهیم؟ (۳ راهکار طلایی) ۱. اعتبار بخشیدن به احساسات، نه سرزنش: به جای گفتن «نترس»، «بی‌خودی جیغ نزن» یا «بزرگ شدی دیگه»، بگویید: «می‌دونم صدای بلند خیلی ترسناکه و قلبت تند می‌زنه. من اینجام تا کنارت باشم تا آروم بشی.» وقتی احساسشان تایید شود، شدت اضطراب کاهش می‌یابد. ۲. تکنیک «زمین‌گیر شدن» (Grounding): وقتی کودک دچار پنیک یا ترس شدید می‌شود، او را به زمان حال برگردانید. از او بخواهید: ۵ چیزی که می‌بیند را نام ببرد. ۴ چیزی که می‌تواند لمس کند را حس کند. ۳ صدایی که الان می‌شنود (غیر از صدای ترسناک) را پیدا کند. این کار چرخه افکار منفی را قطع می‌کند. ۳. پیش‌بینی‌پذیری را بازگردانید: کودکان با جنگ، حس کنترل بر محیطشان را از دست داده‌اند. سعی کنید برنامه روزانه‌شان را شفاف و قابل پیش‌بینی نگه دارید. قبل از هر رویدادی که ممکن است صدا داشته باشد مثل باران شدید یا مهمانی)، به آن‌ها هشدار دهید تا مغزشان آمادگی بگیرد. ⚠️ چه زمانی نگران شویم؟ اگر این ترس‌ها بیش از چند هفته ادامه داشت، باعث اختلال در خواب، اشتهای کودک یا عدم رفتن به مدرسه حتی به صورت مجازی شود ، حتماً با یک روانشناس کودک مشورت کنید. گاهی کمک تخصصی برای “بازسازی ایمنی” ضروری است. 💡 یادتان باشد: آرامش شما، امن‌ترین پناهگاه برای فرزندتان است. وقتی شما با خونسردی و مهربانی کنارشان باشید، به مغز آن‌ها یادآوری می‌کنید که: «الان وقتِ خطر نیست، الان وقتِ آرامش است.» شبتان به نیکی و آرامش.🤍🌱

هُوَ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ.. اوّل و آخر و پیدا و پنهان اوست؛ و او به هر چیز داناست..🤍

«وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَى» و سوگند به شب، آن هنگام که آرام گیرد✨ هیچی دیگه، همین.

«روان امید 🌱/» ‌« شاید این بَهار، درختِ آرزوهایمان جوانه زد . . 🌱 » _یادداشت های روانشناسی 🆔 شناسه: https://ble.ir/psychologyhope

شرقی و غربی و کوه نور و دره ی تاریکی نداره عزیزم. من کلا غمگینم.

چیزی برای گفتن ندارم فقط میتونم بگم یاد یه سخنرانی سیمین دانشور افتادم که میگفت : اگر کلید قدرت جهانی در دستان زنان باشد، جهان نه تنها آرام‌تر خواهد شد بلکه به اوج موفقیت خود خواهد رسید زنانی که رقص ظریف احساس را با موسیقی دقیق منطق ترکیب می‌کنند کسانی که همزمان که قلبشان برای مادری و مهربانی می‌تپد ذهنشان برای اتخاذ سخت‌ترین تصمیمات رهبری آماده است آن‌ها اثبات می‌کنند که نرمی روح مانع از قاطعیتِ عمل نیست بلکه آن را پخته‌تر و پایدارتر می‌سازد در حضور زنان سیاست دیگر میدان جنگ خشونت نیست بلکه عرصه‌ای برای مدیریت هوشمندانه بحران‌هاست جایی که حساسیت عاطفی ابزاری برای درک نیازهای انسانی می‌شود و عقلانیت سرد ترمز خطرناک تصمیمات عجولانه زنی که می‌تواند آغوش گرم مادرانه‌اش را پهن کند می‌تواند با دست محکم یک رهبر استراتژیک سکان کشتی تمدن را به سوی جزیره‌ای امن و پررونق هدایت کند.

برای این خونه این پنجره برای نوشتن برای اینجا و کنار هم بودن برای زحمات چندین و چند ساله‌ای که کشیده بودیم و این خونه رو آجر به آجر ساختیم تا باهم توی اون جمع بشیم و بخونیم و بشنویم....

این اوضاع را اصلا دوست ندارم؛ بازارِ بی‌اعتماد و آدم‌های بی‌پرده و بدون نقاب و قیمت‌های بی‌حساب و کتاب و... حساب و کتاب‌های مانده و چک‌های یکی پشت دیگری برگه خورده و آدم‌های گیر افتاده و ناگزیر و گزیده و از هم شاکی... این اوضاع را اصلا دوست ندارم؛ کسب و کارهای ویران شده و شرکت‌ها و کارخانه‌های کم‌آورده و آدم‌های بیکار شده و اجاره‌های مانده و رابطه‌های خراب شده و خرج‌های نداشته و عزای روزهای بعد... این اوضاع را اصلا دوست ندارم، سرمایه‌های بر باد رفته و دویدن‌های بی‌فایده و زمزمه‌ی فردا جنگ می‌شود و... گور بابای سیاستِ بی‌پدر و مادر و جنگ... این اوضاع را اصلا دوست ندارم، من ساخته نشده‌ام برای این اوضاع، من آدمِ جنگ و خشونت و بی‌اخلاقی و بلبشو نیستم...! کاش تمامش کنند، کاش بیدار بشویم از این کابوس نحس و دیوانه کننده و طولانی، کاش تمام بشود تا آدم‌ها پرده‌ی قواعد و اصول را ندریده‌اند و بیش از این روی شرافت و اصالت و وجدانشان پا نگذاشته‌اند... #نرگس_صرافیان_طوفان

به شبنمی می ماند آدمی و عمر چهل روایتش، به لحظه رویت نور بر سطح سبز رنگی می لغزد و بر زمین می چکد... تا باری دیگر و کی؟ و چگونه؟ و کجا؟! حسین_پناهی روز صلح اندیشان لبریز از آرامش

این جهان که نشد؛ قرار ما، جهان بعدی، پای درخت بِه! شاید هم ماورای تمام باورهامان دشتی باشد. تو را آنجا خواهم دید .

کسی که برای ویرانی کف می‌زند؛ گمان می‌کند خودش تماشاگر است، نه در صحنه. تاریخ اما بارها ثابت کرده تماشاگرِ آتش، دیر یا زود، خودش هیزم می‌شود .