«آبنبات هل دار »

امروز بالاخره ارائه‌ای را که مدت‌ها نبض اضطراب را در سینه‌ام تندتر می‌زد، پشت سر گذاشتم اما هنوز انگار سایه‌ای سنگین روی شانه‌هایم نشسته؛ سایه‌ای که نمی‌داند تمام شده در جلسه‌ی تراپیم درمانگرم گفته بود : آن‌قدر سال‌ها بار نگرانی را کشیده‌ای که حتی وقتی راه صاف است هنوز پاهایت دنبال سنگ می‌گردند لحظه‌ای سکوت کردم… و راست می‌گفت. من همیشه دنیا را با دست‌های خودم پیچیده‌تر کرده‌ام؛ انگار ساده بودن بلد نیستم گاهی دلم میخواد بدون فکر به نگاه‌ها، بدون ترس از فردا زیر باران بروم، قطره‌ها روی صورتم سُر بخورند، و من در دل خیابان‌ها بچرخم و بخندم… شاید همان‌جا، میان رقص نرم باران، یاد بگیرم سبک باشم، آرام باشم، و فقط… زندگی کنم. 🌧️🕊️

کتابخونه پنامبرا 🌱

گزیده‌ای از «تاریخ بیهقی» (درگذشت حسنک وزیر):

«... و این است روزگار، که پیوسته بر یک حال نماند، و هیچ دولت و مکنت و جاه و منزلت پایدار نیست. و هر که در او به چشم خرد نگرد، بداند که نه آن شادی‌ها ماند و نه این اندوه‌ها. و من که این سخن می‌نویسم، نه از بهر آن می‌نویسم که در کار آن مرد طعن زنم یا ستایش کنم، بل از بهر آن که روزگاری بر ما گذشته است و کسانی دیده‌ایم که نمانده‌اند، و ما نیز چون ایشان خواهیم شد... هر روزی که آفتاب برآید، مردی زاده شود و مردی بمیرد، و آن‌چه میان این دو باشد، همه خواب و خیال است.»

صباح الخير لـقوتّنا وصبرنا وهدوءنا يلي بخلّونا نعيش نفس الروتين بكل صبَاح.. صبح بخیر به قوت و صبر و آرامشمون که باعث می شه هرصبح با همون روتین همیشگی بیدار بشیم و زندگی کنیم..✨🕊️

هر وقت انسان بتواند مثل کسی غیر از خودش به خودش بنگرد و درباره خود بیندیشد به خودآگاهی رسیده است و این از مشخصات نوع انسان است. در واقع خودآگاهی بالاترین و والاترین کیفیتی است که انسان از آن برخوردار است. خودآگاهی باعث می‌شود که انسان بین "خود" و دنیایی که در آن بسر می‌برد تمیز قائل شود، به زمان و گذشت زمان توجه داشته باشد. خودش را به کنار از زمان حال در گذشته و آینده فرض کند، از گذشته بیاموزد و برای آینده نقشه بکشد.

انسان در جستجوی خویشتن - رولو می

گاهی در میان روزهای تکراریِ زندگی دستی از جنس مهربانی، نوری از عمق دوستی می‌تاباند دوستی که لبخندش شبیه صبح است و حضورش آرامش طنین موسیقی باران و درونش جهانی از عشق و معنا نهفته است.

کتابخونه پنامبرا 🌱