The Harmonic Mind

دانش را در ذهن خود انباشه نکن. دانش را به محصول تبدیل کن. مصرف‌کننده‌ی یادگیری نباش. سازنده‌ی یادگیری باش.

نسبت به کیفیت استدلال حساس باش که جواب چگونه به دست آمده. فقط به فکر نتیجه‌گیری و جواب آخر نباش.

بین رشته‌های مختلف پل بزن. تفکر میان‌رشته‌ای معمولاً خلاقیت بیشتری ایجاد می‌کند.

موسیقی آزمایشگاهی است برای فهم انسان‌.

سوال‌هایت را تکامل بده. سؤال دوم یا سوم تو باید از سؤال اول عمیق‌تر باشد. مسیر فکر کردن را به جواب نهایی اولویت بده.

از کنترل مطلق به سمت اعتماد بیشتر به فرایند و تجربه حرکت کن.

باید مراقب بود که میل به دقت، مانع عمل کردن نشود.

مراقبت از انگیزه، مهم‌تر از اجبار به عملکرد است. انگیزه‌ی درونی اگر آسیب ببیند، عملکرد بلندمدت هم آسیب می‌بیند.

افراد با دانش بیشتر، ابهام‌های بیشتری هم می‌بینند. هر چقدر بیشتر می‌دونی، ندونسته‌هات هم بیشتر می‌شن.

موسیقی، تمرین توجه عمیق است.

فقط مهربان بودن کافی نیست؛ اینکه چگونه احساس، نیاز و درخواست را بیان می‌کنی، می‌تواند نتیجه را کاملاً تغییر دهد. کیفیت رابطه از نیت خوب مهم‌تر است.

گاهی مسئله، نبود پاسخ نیست؛ اشتباه بودن سؤال است. قبل از حل کردن، مسئله را درست تعریف کن.

همه‌ی مسائل با فکر کردن حل نمی‌شوند؛ بعضی چیزها باید تجربه شوند.

دنبال هم‌آفرینی باش. رابطه فقط کنار هم بودن نیست. رابطه یعنی: خلق کردن یک جهان سوم. نه جهان من. نه جهان او. بلکه جهانی که فقط وقتی هر دوی ما حضور داریم، وجود پیدا می‌کند.

آدم‌ها را شیء نبین. سوژه ببین. یعنی: یک جهان مستقل که ارزش کشف شدن دارد. این یکی از زیباترین شکل‌های عشق است.

از وظایف پدر و مادر: قرار دادن فعالانه‌ی بچه در معرض خطاهای غیرمهلک و کمک کردنش برای جبران کردن اون خطاها. (مستقیم یا غیرمستقیم)

دلبستگی‌ای که بسیاری از افراد به حیوانات خانگی، مانند سگ و گربه، پیدا می‌کنند و آرامشی که از حضور آن‌ها می‌گیرند، تا حدی به همین تعاملات محبت‌آمیز و تماس بدنی مربوط است. نوازش کردن حیوان خانگی، در بسیاری از موارد، با افزایش ترشح اکسی‌توسین در صاحب حیوان و حتی در خود حیوان همراه است. این فرایند می‌تواند احساس امنیت، آرامش و پیوند عاطفی را تقویت کند و باعث شود هر دو از بودن در کنار یکدیگر احساس آسودگی بیشتری داشته باشند.

وقتی کسی را در آغوش می‌گیری، نوازشش می‌کنی، با او تماس محبت‌آمیز برقرار می‌کنی یا با کلمات مهربانانه و محبت‌آمیز با او صحبت می‌کنی، ترشح اکسی‌توسین افزایش می‌یابد. این هورمون می‌تواند احساس امنیت را در مغز تقویت کند، فعالیت آمیگدال را در مواجهه با تهدیدهای اجتماعی تعدیل کند و سطح کورتیزول را کاهش دهد. در نتیجه، فرد با گشودگی، خوش‌بینی و پذیرش بیشتری با دیگران ارتباط برقرار می‌کند، همدلی بیشتری نشان می‌دهد و راحت‌تر اعتماد می‌کند. تکرار چنین تجربه‌هایی به مرور زمان پیوندهای عاطفی را مستحکم‌تر می‌کند، احساس تعلق و وفاداری را افزایش می‌دهد و باعث می‌شود افراد از بودن در کنار یکدیگر احساس آرامش، امنیت و آسودگی بیشتری داشته باشند.