Die With A Smile.

اصلا هم حسودیم نشد،دستتون بخیر، شبتون درد نکنه.

به مدت یک هفته تابستون و گرما داشتیم و بعدش دوباره سرما و طوفان برگشته و بافتنی می‌پوشیم

تقصیر تو نیست اون موقع فکر میکردی ارزششو داشت.

Woman in the blue 🌀

امیدوارم وقتی می‌میرم، گرمای زندگی‌ای که نهایت سعی خودم رو کردم تا زندگیش کنم همراهم باشه. این که با تمام وجود دوست داشتم، حتی وقتی درد داشت. این که تکه‌هایی از خودم رو به آدم‌هایی که دوست داشتم و به چیزهایی که عاشقشون بودم و من رو شکل دادن، بخشیدم. این که سعی کردم از سنگینیِ زنده بودن توی این جهان، چیزی لطیف بسازم. امیدوارم آخر کار، با این اطمینان آروم بگیرم که خودم رو از زندگی کردن عقب نکشیدم. این که اجازه دادم همه‌چیز رو حس کنم؛ شادی، درد، بلاتکلیفی، و با وجود همه‌ی این‌ها باز هم قلبم رو نبستم.

شب و روزگارتان خوش🍒

این هم موضوع سوم‌.

موضوع دوم اینه که هیچی در مورد داشتن مشکلات عصبی هم خفن و باحال نیست و جای افتخار نداره و بجای آسیب زدن به آدما و تعریف کردن اینکه( من خیلی بد عصبی میشم) باید این رفتار و درمان کرد نه اینکه روش برچسب پاپیون بزنید و با افتخار ازش حرف بزنید.

این موضوع اول.

بزارید یک موضوعی و شفاف کنم دوستان، mean رفتار کردن با آدما و فاز کاراکتر های یک سریال و گرفتن واقعا موضوعی نیست که بابتش به خودتون افتخار کنید و فکر کنید با مدام بد رفتاری کردن با آدمایی که باهاتون رفتار خوبی دارن شما شبیه شخصیت اصلی یه سریال شدید و خیلی باحال و خفنه.

کلمه‌هام عقب می‌مونن. خیلی عقب می‌مونن.

هربار این ورس wildflowers و گوش میدم چیزی در من فرو میریزه.