‌ ‌ ‌ ‌dəsoxyn

Я принесу тебе синеву океана.

Богиня боли и тьмы .

حرکت پاهاش روی پارکت های چوبی هیچ صدایی نداشت.دستی به موهای مواجش کشید و روبروی اینه ایستاد. چیزی نمی‌دید،لبخندی تلخ زد و کنار رفت طعم سکوت دیگه حس نمیشد،کوچکترین صداها به گوشش میرسید،حتی صدای وزش باد،صدای جدال حشره هایی که دور خورده های نان جمع شده بودند و از همه بیشتر،صدای هق هق های خفه و ضربان قلبی که بی طاقت و دردمند به قفسه ی سینه کوبیده میشد. از چارچوب در رد شد و به سمت جسم لرزانی که زیر پتو حبس شده بود قدم برداشت گوشه ای نشست و با مهر پتو رو از روی دخترک کنار زد،برای لحظاتی به چشمان ترسیده ی دختر خیره شد و بعد،جسم نحیف و لرزانشو در اغوش گرفت،محکم توی بغل فشرد و اشک های مرواریدی‌شو پاک کرد. هق هق های خفه از توده ی ابی رنگ رد میشد و مرز بینشون رو کنار میزد،انگشتان محوی که بین موهاش حرکت میکرد،مستقیما روح‌ دردمندشو لمس میکرد و حالشو قلقلک میداد. قسم خورده بود،دست از زندگی دوباره برداره و به زمین برگرده،جایی که اشک هاش بالشت بی جونشو خیس میکرد و اغوشی برای گریه کردن نداشت،و کالبد هایی خورد شده و روح های بی پناه رو در اغوش بگیره.

It gave me the blue of ocean I gave him pair of blue eyes It gave me blue of sky I gave him the blue wings.

کاش احمق فرض نشم انقدر.

طنابی که باهاش تا قله بالا کشیدی رو شل میگیری،از دستات سر میخوره نمیفته،اون پایین نمیفته که هرطور شده برگردی و برش داری.همیشه عقابی در کمینه تا در حال سقوط شکار کنه. دراخر،تا ابد تو همون نقطه گیر میکنی،زمینو از بالا میبینی و غبطه میخوری،طنابت میشه محافظ دور لونه ی شکارچی‌. شلم نگیر،سقوط نمیکنم،نصیب همونی میشم که از دور منتظره .

میترسم. میترسم دیگه عصبی نشم،دیگه حرفی نزنم،دیگه حساس نباشم،دیگه اهمیت ندم،دیگه روانی نشم و روانی کنم و بشکونم و بسوزونم و برم.

Unknown | Playlist | Challenge