並行死

امیدوارم وقتی برگشتم 240 شده باشم شایدم بیشتر:)

من خودم رو از خودم جدا کردم و به دیگران دادم و الان من پوچ و خالیم انگار وجودیتم رو تقدیم دیگران کردم. الان احتیاج دارم یا ادمی انقدری بهم اعتماد کنه که خودش رو بهم هدیه بده. اونوقت من بتونم روحشو درون خودم نگه دارم و ازش مراقبت کنم. مثل این میمونه که روحمون رو عوض کنیم. نیاز دارم یه ادمی خودش را از درونش جدا کنه و به من بده و من هم خودم رو به اون بدم. پیچیده و نامفهوم به نظر میرسه میدونم ولی پوچی درونم رو نمیتونم تنها با روح خودم پر کنم.

من بعضی وقت ها مطمئنم از حدم میگذرم‌. چیزهایی از خودم رو به اشتراک میزارم و احساساتی رو بروز میدم که بعدس مطمئن میشم نباید. من فقط باید اونارو برای خودم نگه میداشتم. بحث اعتماد نیست من فقط احساس میکنم با گفتن همه چیز درونم پوچ خالی میشه و هر چه قدر ادما بیشتر درباره ی من بدونن من کمتر خودم رو میشناسم. انگار از من کم میشه و به اونا اضافه میشه و من در نهایت اروم اروم ازشون فاصله میگیرم و غم هام رو برای خودم نگه میدارم.

با کمال میل:)

میشه بیای تو کوله پشتی من زندگی کنی هرجا میرم تورو با خودم ببرم؟

بچ میخام از خونمون فرار کنم.

بابام اگه میدونست من با قورباغه ها میرم بیرون چجوری تو خیابون ولیم منو میزاشت تو اتاق درو قفل میکرد:)

احساس تنهایی داره خفم میکنه.

BEACH ☀️

about me..

.𝑮𝒐𝒐𝒅 𝒗𝒊𝒃𝒆. "いい感じ それは私の好きな雰囲気です"

آه سهیل قمه کش استایلش خیلی خوب است حیف که اخلاقش نیست

پتانسیل خط چش کشیدن ندارم واقعا دیگه.