" تاکتیک "

با مراجعه به متن قانون، با گزاره‌هایی واضح روبه‌رو می‌شویم؛ «حضور مؤثر بازیکن حاضر در آفساید موجب مردود شدن گل خواهد شد.» آیا فعالیت انزو فرناندز در صحنه گل مؤثر تلقی می‌شود؟ باز هم ارجاع به متن قانون در IFAB؛ «تلاش آشکار بازیکن حاضر در آفساید برای رسیدن به توپ یا بازی با آن، حتی اگر به توپ نرسد، اگر این اقدام روی حریف اثر بگذارد، آفساید است.» مشخصاً انزو فرناندز در آفساید قرار دارد و برای رسیدن به توپ هم تلاش می‌کند، اما سؤال اینجاست که آیا حرکت انزو به سمت توپ در حرکت مدافعان منچستر مؤثر بوده است؟ احتمالاً بله. . . #Arian @Tactictel

- لیورپول در بازی مقابل فولهام تیم همیشگی خودش نبود. شاگردان ایرائولا سه روز قبل یک بازی سنگین مقابل اتلتیکو مادرید داشتند و این خستگی در عملکردشان کاملاً دیده می‌شد. با اینکه لیورپول در جریان بازی توپ را در اختیار داشت، اما مالکیتش سرعت و تحرک لازم را نداشت و حملات لیورپول اغلب قابل پیش‌بینی بودند. - یکی از مشکلات اصلی لیورپول در میانه میدان بود. گراونبرخ و سوبوسلای نتوانستند به‌خوبی بین خط دفاع و حمله ارتباط ایجاد کنند و همین باعث می‌شد توپ بیشتر به کناره‌ها برود، بدون اینکه موقعیت جدی ساخته شود. فولبک‌ها هم آن‌طور که باید کاور درستی از وینگر خود نداشتند و مونیوز و بارکولا در موقعیت‌های تک‌به‌تک اغلب تنها می‌ماندند. - اما بدترین عملکرد برای فلوریان ویرتز بود. او قرار بود بین خطوط فولهام بازی کند و به حملات لیورپول سرعت و خلاقیت بدهد، اما در پاس‌های آخر و ضرباتش دقت کافی را نداشت. در مجموع، خط حمله گران‌قیمت لیورپول نتوانست هماهنگی و کیفیتی را که از آن انتظار می‌رفت نشان دهد. - در طرف مقابل، فولهام با برنامه‌ای مشخص و منظم وارد زمین شده بود. تیم آلوارو آربلوا با دو هافبک دفاعی، برگ و چارلز، فضای جلوی خط دفاعی را به‌خوبی پوشش داد و اجازه نداد لیورپول به‌راحتی از مرکز زمین حمله کند. فولهام همچنین روی گراونبرخ فشار می‌آورد تا لیورپول نتواند بازی را از عقب به‌راحتی جلو ببرد. - فولهام در حمله هم روی ضدحملات حساب ویژه‌ای باز کرده بود. رابینسون از سمت چپ بارها به جلو اضافه شد و ایووبی با حرکت به داخل زمین، فضا را برای او ایجاد می‌کرد. گونسالو گارسیا هم با جابه‌جایی‌هایش سعی داشت خط دفاع لیورپول، را تحت فشار قرار دهد که در شب درخشان ژاکه آنچنان موفق نبود. - در نهایت، فولهام بدون نیاز به مالکیت زیاد، توانست ریتم لیورپول را بگیرد و بازی را به شکلی که خودش می‌خواست پیش ببرد. تساوی بدون گل در آنفیلد برای تیم آربلوا یک نتیجه ارزشمند بود؛ به‌خصوص اینکه فولهام در چند بازی ابتدایی فصل نتوانسته بود امتیازی بگیرد. از طرف دیگر، این بازی یک هشدار جدی برای لیورپول بود: تیم ایرائولا هنوز برای رسیدن به هماهنگی و روانی مورد انتظار، راه زیادی در پیش دارد. . . #SaintJ @Tactictel

مسئله ساده است؛ چلسی ژابی آلونسو در بخش دفاعی تیم خوب و مطمئنی نیست.‌ بخشی از این مدعا، به ذات چینش ۳-۴-۳ برمی‌گردد، اما ضعف دفاعی چلسی فراتر از این‌هاست. علی‌رغم اکت درست چلسی مبنی بر گذر از رابرت سانچز و آپگرید کردن خط دروازه، و همچنین تقویت خط دفاعی با خرید بازیکنانی همچون بارکو و لاکروا، تیم آلونسو از اول فصل تا به اکنون همچنان از مشکلات تدافعی زیادی رنج می‌برد. با مصدومیت کایسدو و هندرسون، ژابی مجبور شد از لاویا در پست شش بهره ببرد و او هم کیفیت مدنظر را نداشته. همچنین ریس جیمز و مالو گوستو که به عنوان زوج لاویا انتخاب شدند، در امر پوشش منطقه‌ی چهارده -فضای پشت محوطه‌ی خودی- موفق نبودند. اما بزرگ‌ترین پاشنه‌ی آشیل چلسی فضای پشت وینگ‌بک‌هاست. آلونسو تلاش کرد تا با بازی دادن هاتو و گوستو -که ذاتاً فولبک‌اند- به عنوان وینگ‌بک، سازمان دفاعی تیم خود را بهبود ببخشد اما خط دفاعی چلسی همچنان در مواقع ارسال توپ از کناره‌ها با وجود داشتن عرض مناسب، در پوشش فضاها خوب عمل نمی‌کند و همین مسئله می‌توانست در تقابل با هال سیتی و برایتون نتیجه‌ی متفاوتی را رقم بزند. نهایتاً با بازگشت کایسدو، وضعیت تدافعی چلسی بهتر خواهد شد؛ اما ژابی اگر می‌خواهد از عدم حضور در رقابت‌های اروپایی و تقویم سبک‌تر بهره برده و برای قهرمانی لیگ تلاش کند، حتی بعد از بازگشت کایسدو هم کارهای بسیاری در فاز تدافعی خواهد داشت. . . #Arsalan @Tactictel

ایده ابتدایی اتلتیکو مادرید که تقریباً می‌شه گفت تنها ایده سیمئونه برای ورود به زمین بود، استفاده از فضای پشت سر فولبک‌های لیورپول حین مالکیت توپ بود که خب ایده غلطی هم نبود و در چند بازی گذشته این تیم، شاهد بودیم که تیم‌ها در پریمیرلیگ این منطقه رو مورد هدف قرار می‌دادن. اما به شکل کلی چینش تیم سیمئونه هربار که به آنفیلد می‌رسه دچار تغییرات عجیبی می‌شه. اولین مورد، استارت بازی با شروع همزمان یورنته و جولیانو که در دقایق قابل توجهی از مسابقه شاهد تداخل وظایف در بازی اونها بودیم. دیگر اشتباه سیمئونه، ورود به بازی بدون داشتن هافبک تخریبی بود. . . #HsinJr @Tactictel

مورد آخر هم بحث پست ده این تیمه. از سه پست خط هافبک لیورپول، یک نقطه که اصولاً اون رو عقب‌تر هم می‌بینیم، به مک‌آلیستر یا گراونبرخ می‌رسه و بازی کردن یکی از این دو نفر تقریباً می‌شه گفت حتمیه. اما پست هشت و پست ده این تیم جواب چندان واضحی نداره. ویرتز به عنوان یکی از چهره‌ها و خرید‌های گران باشگاه -هرچند عملکرد قابل قبولی مقابل اتلتیکو داشت- حس امنیت تمام و کمال رو به هواداران نداده و همون‌طور که در مدت حضور سوبوسلای در لیورپول شاهد بودیم، هافبک مجار هرچقدر که نزدیک‌تر به دروازه بازی کنه خطر بیشتری برای حریف داره. باید دید در ادامه فصل یا حتی پنجره نقل و انتقالات ژانویه، تصمیمی برای اعمال تغییرات در این مورد از سمت مربی یا مدیریت باشگاه گرفته خواهد شد یا خیر. . . #HsinJr @Tactictel

تیم برنده هم با در نظر گرفتن شرایط و وضعیت باشگاه، نمره قبولی رو گرفت. تیم آندونی ایرائولا تا حد نسبتاً خوبی تونست روی خط دفاع اتلتیکو اعمال پرس بکنه، چیزی که هواداران این تیم رو یاد دوران یورگن کلوپ انداخت. لیورپول سعی می‌کرد حین پرس خط دفاع اتلتیکو رو به جناحین مایل کنه و اونجا با فشار وینگر و فولبکی که بالا اومده، توپ رو پس بگیرن. این تیم در خلق موقعیت هم بدون ایراد کار کرد و موقعیت‌های باکیفیتی ساخته شد که لیورپول می‌تونست حداقل دو گل دیگه بزنه. خرید جدیدشون بارکولا هم در سمت راست زمین مورد استفاده قرار گرفته بود، فضایی که باهاش غریبه نیست اما آیا چنین خرید گران‌قیمتی نباید جایی بازی کنه که بتونه بهترین خروجی‌ رو بده؟ . . #HsinJr @Tactictel

این بر همه روشن بود که لیورپول با هر وضعیتی در آنفیلد به شما حمله خواهد کرد و شما در ابتدا باید بازی حریف رو تخریب و دست به ضد حمله بزنید. اما زوج باریوس و کوکه در کنار تمامِ نقاط قوتی که دارن، توانایی تخریب در اون‌ها دیده نمی‌شه. همچنین سیمئونه در ابتدا مثلث لی-آلوارز-بائنا رو به میدان فرستاده بود که تا حدودی می‌شد منطق این تصمیم رو درک کرد، آلوارز به عنوان مهاجم نوک و دو بازیکن دیگر به عنوان مهاجم سایه، پشت سر آلوارز. اما اتفاقی که درون زمین می‌افتاد دور از انتظار بود. آلوارز به شکلی رادیکال به سمت عقب دراپ می‌کرد و نقش یک مهاجم کاذب رو به خودش می‌گرفت، درحالی که اتلتیکو برنامه چندان درستی برای پس گرفتن توپ و ضد حمله زدن از کانال میانی نداشت. . . #HsinJr @Tactictel

از این جهت، برای اینکه خط حمله تیم بتونه بهتر و با شدت بیشتر بازی کنه، لازمه که فاصله‌اش با خطوط پشت‌ سر کمتر از حالت عادی باشه. پس، مدافعان بارسا اکثراً در دو حالت دیده می‌شن‌ و به کار گرفته می‌شن. یا حین بیلدآپ و بازی‌سازی یا حین دوییدن به سمت دروازه خودی حین ضد حمله حریف. این مورد پاسخ عمده‌ی سوالات به مسئله خط دفاعه چون این دو ویژگی ذکر شده اولویت فلیک برای انتخاب مدافعان تیم به حساب می‌آد و برای همینه که بازیکنی مثل جرارد مارتین در تیم فلیک به اندازه زیادی دقیقه می‌گیره ولی رونالد آرائوخو ابتدا روی نیمکت می‌نشینه و یا به تیم دیگری قرض داده می‌شه. در فوتبال فلیک مدافعان بارسا به شکلی بازی نمی‌کنند که توی بلاک قرار بگیرن، چون یا باید بتونن با استفاده از بازی با پای خوب خودشون توپ رو از زیر فشار خارج کنن، یا باید سرعت مناسب برای برگشت به عقب زمین داشته باشن. این چیزیه که برای نخریدن مدافع و حضور داشتن یا حضور نداشتن بعضی بازیکنان منطق ارائه می‌ده. . . #HsinJr @Tactictel

اگر دقت کرده باشید در حین مالکیت، عقب‌ترین مدافعان بارسا روی خط میانه زمین هستند. از این رو، همون‌طور که خط دفاع با بالا اومدن به حفظ فشار در خط حمله کمک می‌کنه، خط حمله با اعمال پرس، شدت بالا در بازپسگیری توپ و تخریب بازی حریف، سعی می‌کنه تا حد ممکن از ایجاد تهدید روی خط دفاع جلوگیری کنه. این همون دلیلی هست که فلیک ترجیح می‌ده در این تابستون برای خرید آنتونی گوردون و کریم آدیمی اقدام بکنه، چرا که بزرگترین خصیصه این دو بازیکن دوندگی زیاد و مشارکت دفاعی بالاست. در واقع در ساختار فوتبال فلیک، اولین مدافع، مهاجم تیم به حساب می‌آد. در این سبک فوتبال، مدافعان بارسا نیاز دارن که در ابتدا توانایی این رو داشته باشن که حین بیلدآپ، توپ رو بالا بیارن و زیر پرس حریف از فشار خارج بشن و در مراحل بعدی، بتونن هماهنگی رو در جلوی زمین برای حفظ شکل کلی تیم حفظ کنن. . . #HsinJr @Tactictel

انتقادی که همواره از نقطه شروع تا بدین لحظه از فوتبال فلیک و رویکرد مدیریت بارسلونا درباره مسئله خط دفاع تیم می‌شه، اصولاً یک جواب ساده داره. اگر توجه کرده باشید، از روزی که فلیک به عنوان مربی بارسلونا معرفی شده، این تیم در طی سه سال هیچ مدافع وسطی خریداری نکرده و تنها مدافعی که به این پست پیوسته، جرارد مارتین از آکادمی بوده. حالا این سوال که چرا بارسلونا با وجود ضعف در مهره‌های خط دفاع و نبود عمق کافی در اون ناحیه، سراغ تقویت کردن تیم نمی‌ره، بی‌جواب مونده. شکلی که هانسی فلیک علاقه به اجرای فوتبالش داره، طوریه که دستاوردهای هجومی تیم در اولویت قرار دارن. . . #HsinJr @Tactictel

اینتر هم به عنوان قهرمان سری‌آ مشخصاً تیم دست و پا بسته‌ای نبود و از این ضعف استفاده کرد. ساختار سه‌مدافعه این تیم پس از چند سال به بلوغ رسیده و وینگ‌بک‌ها با درک کامل از نقش خود با بالا رفتن‌های مداوم و اورلب‌های پرتعداد، عرض زمین را در اختیار گرفتند. حملات عمودی، ارسال‌ها و تحرک لائوتارو، خط دفاع رئال را مدام تحت فشار قرار داد. با این حال، نراتزوری از نظر ذهنی بی‌ثبات بود و اشتباهاتش در یک‌سوم دفاعی، در ابتدای مسابقه به رئال برتری داد. کیوو در ادامه با بالا کشیدن تیم و افزایش ریسک، فشار بیشتری به رئال آورد؛ تصمیمی که در کنار مزایایش، فضای زیادی هم برای ضدحملات رئال ایجاد کرد. اگر تیم مورینیو در پاس آخر و ضربه نهایی کیفیت بهتری داشت، این بازی می‌توانست شبی تحقیر آمیز برای شاگردان کیوو بسازد. در نهایت، مورینیو بازی را برد، اما این پیروزی یک هشدار جدی هم داشت. رئال هنوز در کنترل میانه میدان، مدیریت ترنزیشن‌ها و به‌خصوص سازماندهی دفاعی، با استانداردهای یک تیم مورینیو فاصله دارد. اینتر هم با وجود نوسانات ذهنی، نشان داد توانایی این را دارد که هر تیمی در اروپا را به چالش بکشد. . . #SaintJ @Tactictel

در این شب سخت اما ضعف اصلی رئال در فاز دفاعی بود. کوکوریا در سمت چپ بارها در دوئل‌ها شکست خورد و در پوشش فضا ناموفق ظاهر شد. کوناته نیز مقابل حرکات بدون توپ و عقب‌آمدن‌های لائوتارو مارتینز روز دشواری داشت؛ لائوتارو مدافعان را از منطقه‌شان بیرون می‌کشید و فضا را برای نفوذ هافبک‌ها و وینگ‌بک‌ها باز می‌کرد. هویسن هم همچنان همان عملکرد مدافع سردرگم فصل پیش را نشان داد و همین ساختار دفاعی رئال را شکننده‌تر می‌کرد. بدون تعارف کهکشانی‌ها در دفاع، شباهت چندانی به تیم‌های زیر نظر مورینیو نداشتند . تیم‌های او معمولاً با فشردگی، حفظ نظم در تمامی حالت‌های بازی و برتری در دوئل‌ها شناخته می‌شوند؛ حتی اگر زیباترین فوتبال را بازی نکنند، به‌سختی به حریف فضایی برای خودنمایی می‌دهند. اما رئال امشب فاصله خطوط زیادی داشت، پوشش‌های بازیکنان ناقص بود و در لحظات انتقال دفاع از فازی به فاز دیگر، بیش از حد آسیب‌پذیر نشان داد. . . #SaintJ @Tactictel

مورینیو بعد از 13 سال بار دیگر در لیگ قهرمانان روی نیمکت رئال مادرید نشست؛ آن هم مقابل اینتر و کریستین کیوو، شاگرد سابقش. با این حال، مصدومیت‌ها و محرومیت‌ها باعث شده بود رئال با ترکیبی که ندیده بودیم، وارد زمین شود؛ موضوعی که از همان دقایق ابتدایی در ساختار تیم دیده می‌شد. بازی پرسرعت، پر از ترنزیشن و تا حد زیادی بی‌نظم بود. هیچ‌کدام از دو تیم برای مدت طولانی کنترل کامل مسابقه را در اختیار نداشتند و بسیاری از موقعیت‌ها و گل‌ها، بیشتر از اشتباهات فردی و از دست رفتن دوئل‌ها شکل گرفت تا برتری تاکتیکی مطلق یک تیم.‌ رئال در برنابئو نتوانست مرکز زمین را کنترل کند. آرنولد در نقش پیوت، هم در خروج از فشار و هم در کاور فضای جلوی مدافعان میانی، عملکرد ضعیفی داشت. والورده مثل همیشه پر تحرک ظاهر شد، اما در انتقال توپ و انتخاب پاس‌های رو به جلو دقت لازم را نشان نداد. در نتیجه، اینتر بارها از خطوط پرس رئال عبور کرد و با پاس‌های عمودی، مستقیما به خط دفاع میزبان رسید. . . #SaintJ @Tactictel

مسئله نهایی هم، از دست دادن یکی از بزرگترین بازیکنان تاریخ لیگ جزیره و جایگزین نکردنش با هیچ بازیکنی‌ست. لیورپول در بازار امسال با وجود بازیکن‌هایی مثل گاکپو، انگوموها و حتی مهره‌هایی مثل ویرتز، ایساک و اکیتیکه که توانایی بازی در پست وینگر رو به سبک خودشون دارن، تصمیم گرفت به پست وینگر راست فکر نکنه و سراغ خرید ویکتور مونوز و بردلی بارکولا بره. این رویکرد باعث از بین رفتن بالانس و تعادل در خط حمله این تیم شده به شکلی که هیچ بازیکن چپ‌پایی در خط حمله این تیم پیدا نمی‌شه.‌ با این تفاسیر، شروع ایرائولا با این وضعیت اسکواد در لیگ برتر چندان بد نبوده و نمی‌شه تأثیرش رو نادیده گرفت. بنظرم ایرائولا در مسیر درستی قرار داره ولی باید دید چه میزان حمایت از سمت مدیریت باشگاه شامل حالش می‌شه. . . #HsinJr @Tactictel

این مورد برای لیورپول روشن شده که فریمپونگ هرگز یک مدافع راست مطمئن برای این تیم نخواهد بود. درحالی که برای میلوش کرکز هم عملاً هیچ بکاپی وجود نداره. پس از جدایی کوناته هم لیورپول به سمت خرید ژاکه جوان و قرض گرفتن رونالد آرائوخو از بارسلونا رفت. مدافعانی که تابحال عملکرد بدی نداشتن اما بنظر این زوج چیزی نیست که بتونه در بزنگاه‌های مهم و حساس فصل، کمک دست لیورپول باشه. فراموش نکنیم هرچه بیشتر جلو بریم، ویرجیل فندایک هم نیاز بیشتری به استراحت کردن پیدا می‌کنه. مسئله ضعف در پست شش هم همچنان پابرجاست. اسلوت تا مقطع خوبی تونست از گراونبرخ خروجی‌ خوبی بگیره اما همون‌طور که ذات فوتبال گراونبرخ هیچوقت یک هافبک دفاعی تخصصی نبوده، متقابلاً کیفیت و فرم‌ بازیکن هم می‌تونه تیم رو در بحران ببره. چنان‌که لیورپول چندین بار از ضعف در اون پست آسیب دیده. . . #HsinJr @Tactictel

از شش تیم بیگ‌سیکس لیگ‌ برتر انگلستان، پنج تیم از شروع امسال پروژه جدیدی رو با مربی‌های جدید آغاز کردند. این تغییر مربی مستلزم تغییرات دیگری از جمله حضور درست در بازار نقل و انتقالات، برای ایجاد یک فضای امن برای مربی و پروژه جدید به حساب می‌آد. چیزی که مدیریت منچسترسیتی، چلسی و تاتنهام به خوبی در اون عمل کردن و تابستانی پر و پیمون به مربی هدیه دادن و برعکس در اون سمت، لیورپول و منچستریونایتد فصل رو با سوراخ‌های بزرگ و مهمی در ترکیب خودشون استارت زدن. آندونی ایرائولا که جانشین آرنه اسلوت شده، در دسته‌بندی مربی‌هایی قرار می‌گیره که فوتبال‌شون یک هویت مشخص داره و طبیعتاً یک فوتبال با یک فلسفه خاص، نیاز به مهره مناسب خودش داره. اگر بخوایم با جزییات بیشتری به ضعف مدیریت لیورپول در رفتاری که با مارکت داشتن بپردازیم، حداقل می‌شه به پنج پست اشاره کرد که لازم به تقویت بوده ولی تقویت نشده. . . #HsinJr @Tactictel

البته نباید از نقاط ضعف این بازیکن عبور کرد. اسپارت با توجه به قد، هیکل، تجربه کلی و البته این واقعیت که عملاً در پست فولبک بازیکن کم‌تجربه‌ای محسوب می‌شه، در بخش دفاعی ضعف‌هایی داره. اما این مسئله کاملاً طبیعیه و نباید انتظار داشته باشیم بازیکنی با این سن و تجربه، آن هم در پستی که تخصص اصلیش نیست، از همین حالا یک فولبک کامل و بدون نقص باشه. در نهایت، داستان ژاوی اسپارت بیشتر از اینکه فقط داستان اضافه شدن یک بازیکن جدید به تیم اصلی باشه، باز هم اهمیت لاماسیا برای بارسلونا رو یادآوری می‌کنه. بارسا همچنان به آکادمی خودش اهمیت می‌ده و همچنان حاضر می‌شه به استعدادهای جوان فرصت حضور در بالاترین سطح رو بده. . . #HsinJr @Tactictel

این همون نکته‌ایه که شاید بارها درباره بارسلونا و اهمیت لاماسیا شنیدیم. اینکه استعداد داشتن به‌تنهایی کافی نیست، بلکه جرعت و جسارت مربی در میدان دادن به بازیکن‌ها فاکتور مهمی‌ به حساب می‌آد. اگر بخوایم نقش اسپارت رو در سیستم فعلی بارسا با یک عبارت توضیح بدیم، احتمالاً مناسب‌ترین عنوان «اینورتد فولبک» باشه. بازیکنی که به عنوان فولبک کارش رو شروع می‌کنه، اما در جریان بازی جلوتر می‌آد و به سمت میانه زمین متمایل می‌شه. اسپارت با این حرکت، کنار پدری و سایر هافبک‌ها قرار می‌گیره و عملاً به خط هافبک برتری عددی می‌ده. همچنین اون در این چهار بازی به عنوان فولبک چپ وارد زمین شده، اما نقش اون صرفاً محدود به حضور در سمت چپ خط دفاع نیست. در فاز هجومی، معمولاً وظیفه جایگیری در نیم‌فضای سمت چپ رو داره که این جابه‌جایی باعث می‌شه آنتونی گوردون آزادی بیشتری برای رفتن به لب خط داشته باشه و در فلنک بازی کنه. در نتیجه، اسپارت با ورود به مناطق مرکزی، هم به ساختار خط هافبک کمک می‌کنه و هم فضا رو برای بازیکن کناری خودش باز می‌کنه. . . #HsinJr @Tactictel

اگر یک اتفاق در بارسلونا تقریباً به یک رسم سالانه تبدیل شده باشه، اضافه شدن حداقل یک بازیکن جدید از لاماسیا به تیم اصلیه. انگار هر فصل بارسا یک «سهمیه» برای معرفی یک پدیده جدید از آکادمی خودش کنار می‌ذاره. بازیکنی که از دل لاماسیا می‌آد و فرصت حضور در بالاترین سطح فوتبال رو پیدا می‌کنه. شکار امسال بارسا از آکادمی، هم ژاوی اسپارت بوده. اسپارت بازیکنی چندپسته‌ست که توانایی بازی در هر دو سمت خط دفاع رو داره اما اصولاً در تیم‌های پایه به عنوان هافبک میانی شناخته می‌شده. از نظر ویژگی‌های فردی هم کاملاً می‌شه رگه‌هایی از سبک معمول بازیکنان لاماسیا رو در بازی اسپارت دید. هافبکی که به‌شدت با توپ راحته، توانایی خوبی در حفظ مالکیت داره و خلاقیتش یکی از مهم‌ترین ویژگی‌هاشه. اما چیزی که حضور اسپارت رو جذاب‌تر می‌کنه، اعتماد زود هنگامی‌ست که از سمت هانسی فلیک شامل حال اسپارت شده. ژاوی این فصل در هر چهار بازی بارسا در لیگ از ابتدا در ترکیب اصلی قرار گرفته، اتفاقی که خودش به‌خوبی نشون می‌ده فلیک تا چه اندازه به توانایی‌های این بازیکن اعتقاد داره. . . #HsinJr @Tactictel

«به طرز چشمگیری قوی هستیم»؛ این پررنگ‌ترین گذاره‌ای است که بارسلونای‌ هانسی فلیک تا به اینجای فصل مدعی آن است. عملکرد فوق‌العاده‌ی بارسلونا تا به اینجا، ماحصل همکاری خوب تیم مدیریت ورزشی و کادرفنی است. بعد از وفای به عهد مدیریت برای ترمیم اسکواد، فلیک با در دست داشتن مهره‌های مدنظر، توانسته در این چند هفته با نتایج قاطع خود خواب را از چشمان مادرید‌نشینان برباید. جایی که اتلتیکو اصلاً در حد مدعی ظاهر نشده و ماهِ پشت ابرِ رئال مورینیو نیز کم کم در حال بیرون آمدن است. بارسای ۲۰۲۶/۲۷ تا هفته‌ی چهارم لیگ، با سه کلین‌شیت و تفاضل ۱۵+ بهترین عملکرد خود در چهار هفته‌ی اول لیگ طی چهار فصل اخیر را ثبت کرده تا به بیننده بقبولاند که به شرط حفظ این عملکرد، حداقل در لالیگا کمتر تیمی می‌تواند در راستای قهرمانی فصل مانع جدی‌ای برای آنها ایجاد کند. اما باید دید که تب ده ساله‌ی بلوگرانا برای قهرمانی اروپا امسال پایان می‌یابد یا در همچنان روی همان پاشنه می‌چرخد. چیزی که فعلاً واضح است این است که امسال باید برای تمامی جام‌ها نگاه ویژه‌ای به بارسا داشت؛ آنها به طرز چشمگیری قوی هستند. . . #Arsalan @Tactictel