معمای عشق

هر روز یک غزل با حافظ ------------------------- با مدّعی مگویید، اسرارِ عشق و مستی تا بی‌خبر بمیرد، در دردِ خودپرستی عاشق شو اَر نَهْ روزی، کارِ جهان سرآید ناخوانده نقشِ مقصود، از کارگاهِ هستی دوش آن صنم چه خوش گفت، در مجلسِ مُغانَم «با کافران چه کارت؟ گر بت نمی‌پرستی» سلطانِ من خدا را، زُلفَت شکست ما را تا کِی کُنَد سیاهی، چندین درازدستی؟ در گوشهٔ سلامت، مستور چون توان بود تا نرگسِ تو با ما، گوید رموزِ مستی آن روز دیده بودم، این فتنه‌ها که برخاست کز سرکشی، زمانی، با ما نمی‌نشستی عشقت، به دستِ طوفان، خواهد سپرد حافظ چون برق، از این کشاکش، پنداشتی که جستی 🍏🍎🍃

🎼❤️🎼 دنیارو من می بینم توی چشمای خسته ت سایه غم نشسته روی لب های بسته ت قفل سکوت و بشکن دنیای ما قشنگه دنیای پاکِ عاشق آسمون ش یه رنگه قلب من از تو روشنه برکت صبح روشنی... بی تو نمی تونم باشم هرجا برم تو با منی بخون تو خونه ی چشام ببین فقط تورو میخوام دوستت دارم دوستت دارم تو زندگی تورو دارم... 🍏🍎🍃

🎼❤️🎼 انگار... کبوتری شده ام با دوبال مخملین خیال انگار قویی شده ام، عاشق بر سریر خاطرات رفته ی شاد انگار؛ شاپرکی شده ام، رها در باد در حریرِ سکوت آبی ِ میعاد انگار اسیر دو چشم مستِ محال با دو بالِ سبزِ آرزو... شده ام...! #فرح_فریماااا📕معمای_عشق 🍏🍎🍃