روانشناسی(مطالب علمی)

تو رقابت همیشه تمرکز روی «دیگرانه» و تو رشد، تمرکز روی عملکرد «خودته » تو رقابت خیلی هستن که بخوای باهاشون رقابت کنی ، و موضوع واحد نیست اما تو رشد ، تمرکزت روی یه شخصه و یه موضوع واحده

🧠 داستان کشف تلقین | امیل کوئه 👨🏻‍⚕️ دکتر امیل کوئه، داروساز فرانسوی، یک روز در داروخانه‌اش با بیماری روبه‌رو شد که می‌گفت داروهایش هیچ اثری نداشته‌اند 😕💊 کوئه بدون اینکه داروی جدیدی بدهد، همان داروی قبلی را با ظاهر متفاوت به او داد و با اطمینان گفت: «این داروی جدید خیلی قوی است، مطمئن باش حالت را خوب می‌کند.» ✨💬 ⏳ چند روز بعد، بیمار با حال خوب برگشت و از او تشکر کرد 😊🙏 در حالی که همان داروی قبلی را مصرف کرده بود! 🤔 کوئه از این ماجرا تعجب کرد و شروع کرد دقیق‌تر به رفتار بیمارانش نگاه کردن کم‌کم فهمید وقتی بیمار باور داشته باشد که خوب می‌شود، حالش واقعاً بهتر می‌شود 💭➡️💪

💡 همین‌جا بود که به یک نکته مهم رسید: باوری که در ذهن شکل می‌گیرد، می‌تواند حال آدم را تغییر دهد 🧠❤️

گاهی ما آدم‌ها بدون اینکه بفهمیم، با افکارمون یکی می‌شیم… درست مثل دو تا میله که به هم جوش خوردن 🔩

یعنی دیگه بین «من» و «فکری که تو ذهنمه» هیچ فاصله‌ای نیست

یه فکر میاد مثل «من به اندازه کافی خوب نیستم» و ما به جای اینکه فقط ببینیمش، باورش می‌کنیم؛ انگار واقعیت مطلقه. همین میشه که حالمون می‌گیره، انگیزه‌مون کم میشه و حتی روی رفتارمون هم اثر می‌ذاره 😞 در حالی که اگه یه قدم عقب‌تر بایستیم، می‌بینیم افکار ما چیزی جز یه‌سری کلمه نیستن… صداهایی که ذهنمون تولید می‌کنه 🧠 نه دستور قطعی‌ان، نه پیش‌بینی آینده، نه حتی همیشه حقیقت ذهن ما مثل یه کارخانه‌ست کارخونه تولید افکار که بی‌وقفه فکر تولید می‌کنه؛ بعضی‌هاش مفیده، بعضی‌هاش بی‌ربطه، بعضی‌هاشم کاملاً اشتباه! مشکل از جایی شروع میشه که ما با این فکرها می‌جنگیم… مثلاً می‌گیم «نباید بهش فکر کنم» یا سعی می‌کنیم با زور یه فکر مثبت جاش بذاریم. این کار دقیقاً مثل اینه که یه توپ بادی رو با فشار ببری زیر آب 🌊 تا وقتی زور می‌زنی، پایین می‌مونه… ولی همین که دستتو ول کنی، با شدت بیشتری برمی‌گرده بالا افکار منفی هم همین‌طورن؛ هرچی بیشتر سرکوبشون کنی، قوی‌تر برمی‌گردن 💥 راهش نه جنگیدنه، نه فرار… راهش اینه که اجازه بدی فکرها بیان و برن، بدون اینکه بهشون بچسبی مثلاً وقتی یه فکر منفی میاد، به جای اینکه بگی «این واقعیه»، فقط بگو: «جالبه… ذهنم الان داره این فکر رو تولید می‌کنه» 🤔 همین جمله ساده یه فاصله می‌سازه بین تو و فکرت. در واقع تو افکارت نیستی… تو کسی هستی که داره افکارشو می‌بینه 👀 مثل کسی که کنار جاده نشسته و فقط رد شدن ماشین‌ها رو تماشا می‌کنه 🚗 وقتی اینو بفهمی، یه آزادی عجیبی حس می‌کنی… چون دیگه مجبور نیستی هر فکری که به ذهنت میاد رو باور کنی یا باهاش درگیر شی آخرش همه‌چیز تو یه جمله خلاصه میشه: ✨هر فکری که به ذهنت میاد، لزوماً حقیقت نیست… فقط یه فکره، همین

دیدگاه گور خری در روانشناسی🦓🦓 یعنی آدم‌ها را مجموعه ای از ویژگی‌های بد و خوب بدانیم اکثریت افراد بد مطلق و یا خوب مطلق نیستند✅ باهم بودن را بیاموزیم نه دربرابر هم بودن ما در حدی نیستیم که راجع به کسی قضاوت کنیم.** از گورخری پرسیدم :تو سفیدی، راه راه سیاه داری یا اینکه سیاهی، راه راه سفید داری؟ گورخر به جای جواب دادن پرسید : تو خوبی فقط عادت های بد داری ، یا بدی و چندتا عادت خوب داری؟! ساکتی بعضی وقت ها شلوغ می‌کنی، یا شیطونی و بعضی وقت‌ها ساکت میشی؟ ذاتا خوشحالی بعضی روزها ناراحتی، یا ذاتا افسرده ای و بعضی روزها خوشحالی؟ من دیگه هیچ وقت از گورخر ها درباره ی راه راه بودنشون چیزی نپرسیدم! نتیجه** ((کسی رو قضاوت نکنید فقط برای اینکه گناهاش با گناه های شما متفاوته))** مطالب علمی روانشناسی @matalbravan

کانال روانشناسی 👇🏻 @matalbravan

کانال روانشناسی 👇🏻 @matalbravan

کانال روانشناسی 👇🏻 @matatlbravan

#کتاب برگرفته شده از کتاب محکم در آغوشم بگیر، دکتر جانسون احساسات جریحه دار شده " و"قلب شکسته"❤️‍🩹💔 عبارت های کاملا درستیه تصویر برداریهای مغزی نشون میده، پس زدن، طرد کردن، تنها گذاشتن و خلاصه ریجکت کردن آدمها، دقیقا همون جایی از مغزشون رو فعال میکنه که تو زخمی شدن ها فعال میشه... و این یعنی هرباری که ما از آدمهایی که دوست شون داریم دور میشیم یا به طریقی ما رو پس میزنن، ناحیه قشر کمربندی قدامی (anterior cingulate) که ویژه ادراک درد فیزیکیه فعال میشه و همون حسی رو در ما ایجاد میکنه که موقع آسیب جسمی احساس میکنی ✅

پس برای مغز بین استخوان شکسته و قلب شکسته فرقی نیست...✅

اما واسه کم کردن درد این طرد و جدا شدن از منبع دلبستگی چیکار میشه کرد؟🧐 💡نکته اول پذیرش این حقیقته که از دست دادن، جدایی، طرد شدن، پس زدن و پس زده شدن، بخش جدایی ناپذیر این زندگیه از دست دادنها از لحظه تولد شروع میشه و دیر یا زود به این پذیرش باید رسید✅ دوم بی دلیل پس زدنه :بررسی کردن دیدن وقتی آدمها رو بی دلیل طرد میکنیم بی دلیل رهاشون میکنیم و ازشون فاصله میگیریم شدت دردی که میکشن بیشتره چرا که در کنار درد رها شدن" "درد سوالات بی پاسخ هم : کشنده س پس روزی اگر به هر دلیلی مجبور شدیم، بدون گفتن دلیل، رها نکنیم... ✅✅ و نکته آخر اینکه وقتی دیدی عزیزت درد جدایی از دست دادن یا طرد رو تجربه کرده با در آغوش کشیدن و نوازش کردنش اجازه بده هورمونهای نوازش اکسی توسین و وازوپرسین تو وجودش شدت درد رو کمتر کنه... این هورمونها ظاهرا مراکز پاداش مغز رو روشن میکنه و وجود ما رو با مواد شیمیایی آرام کننده و شادی بخشی مثل دوپامین پر میکنه و هورمونهای استرسی مثل کورتیزول رو تا حد زیادی خاموش میکنه... مخلص کلام اینکه ‼️ برای آدمی که عزیزی رو از دست داده توصیه و نصیحت حتی زمانی که با نیت خوب گفته بشه تحقیرآمیز به نظر میرسه تو اینجور مواقع+ به جای تلاش برای آروم کردن اوضاع و عادی جلوه دادن شرایط تنها بودن کنار کسی که درد میکشه مهمه کنارش باش بغلش کن و اجازه بده با حضور تو از شدت تنهایی و درد از دست دادنی که داره میکشه کم بشه 🫆

حسادت: تو نداری، یکی دیگه داره؛ حالت بد میشه از داشتنش ته دلت می‌خوای اونم از دستش بده تمرکزت روی کم شدنِ دیگریه، نه رشدِ خودت غبطه: تو نداری، یکی دیگه داره؛ بهت انگیزه میده ، می‌خوای تو هم بهش برسی تمرکزت روی پیشرفتِ خودته ایثار: تو داری، یکی نداره از داشته‌ات می‌گذری و بهش میدی یعنی خودت کمتر میشی تا یکی دیگه بیشتر بشه مساوات: تو داری، یکی نداره سعی می‌کنی فاصله رو کم کنی یعنی برسونی که هر دو تقریباً برابر شین

بهترین توصیف برای مساوات 👇🏻👇🏻 مثل کارِ عباس بن علی که آب داشت اما فاصله زمانی و مکانی با امام زمانش داشت پس حتی خودش هم از آب استفاده نکرد با اینکه تشنه اش بود

جمع بندی شخصیت میگه «معمولاً چطوری واکنش میدی»، هویت میگه «چی رو درست می‌دونی»، وضعیت میگه «الان در چه وضعی هستی» و رفتار، نتیجه‌ی ترکیب این سه تاست ✅

اگه بخوای انسان رو تا حدی و ساده بفهمی، میشه گفت ما با چهار لایه طرفیم: شخصیت هویت، حالت ذهنی رفتار

شخصیت

یعنی سبک ثابت‌تر واکنش دادن ما همون چیزی که باعث میشه یکی معمولاً آروم باشه، یکی سریع واکنش بده، یکی منطقی تصمیم بگیره و یکی احساسی‌تر این بخش بیشتر شبیه «الگوی همیشگی رفتار» ماست

هویت یه لایه عمیق‌تره

هویت یعنی اینکه ما خودمون رو چی می‌دونیم و چه چیزهایی برامون خط قرمز حساب میشه مثلاً اینکه بگی «من آدم صادقی‌ام» یا «من زیر بار بی‌عدالتی نمی‌رم» اینجا دیگه بحث رفتار لحظه‌ای نیست، بحث چارچوب ارزش‌هاست اما بین این دو و رفتار، یه عامل خیلی مهم هست که خیلی وقت‌ها نادیده گرفته میشه:

حالت ذهنی (State)

یعنی وضعیت لحظه‌ای مغز و بدن؛ مثل خستگی، استرس، گرسنگی، فشار روانی یا حتی اضطراب این‌ها می‌تونن هم شخصیت رو کمرنگ‌تر نشون بدن، هم تصمیم‌ها رو تغییر بدن مثلاً یه نفر که ذاتاً آرومه (شخصیت)، وقتی خسته و تحت فشار زمانی قرار می‌گیره، ممکنه تند و عجول رفتار کنه اینجا شخصیت عوض نشده، فقط حالت ذهنی اجازه نداده خودش رو کامل نشون بده یا یه نفر که واقعاً صداقت براش مهمه (هویت)، ممکنه تو یک موقعیت خیلی پراسترس، برای فرار از فشار لحظه‌ای، خلاف ارزشش عمل کنه اینجا هم هویت سر جاشه، ولی شرایط و state روی رفتار اثر گذاشته

در نهایت، چیزی که بیرون دیده میشه «رفتار»؛

یعنی نتیجه‌ی تعامل این سه لایه

رفتار یعنی خروجی نهایی: ترکیبی از اینکه تو معمولاً چطوری هستی (شخصیت)، چی رو درست می‌دونی (هویت) و الان در چه شرایطی هستی (وضعیت)

برای همین هم هست که آدم‌ها همیشه خودشون رو یک‌دست نمی‌بینن؛ چون تو موقعیت‌های مختلف، یکی از این لایه‌ها پررنگ‌تر میشه و نتیجه تغییر می‌کنه

👉 Stress test / Psychological pressure یعنی: فشار = شخصیت واقعی رو لو میده بحران = هویت واقعی رو آشکار می‌کنه

🔋انقلاب صنعتی = ضریب تولید 💻انقلاب دیجیتال = ضریب اطلاعات 🤖 انقلاب هوش مصنوعی = ضریب ذهن ❤️ انقلاب احساسی = ضریب فهم انسان از انسان

این متن ۴ بخشه 🧠🪢 #بخش_چهارم 👇🏻👇🏻

حالا انقلاب احساسی باز هم یه لول عمیق تر و غنی تره .....

انسان زمان خودش نمی‌تونه چیزی فراتر از مدل ذهنی خودش رو کامل بفهمه اگه به یه انسان ۱۰۰ سال پیش می‌گفتی: 📱 یه وسیله هست که باهاش صدا رو از این سر دنیا به اون سر دنیا می‌فرستی چ واکنشی نشون میداد ؟؟ ممکنه همین واکنش رو ، نسبت به حرفایی ک قراره الان بخونی نشون بدی

حالا انقلاب احساسی چیه !؟ یعنی انتقال مستقیم احساس انسان‌ها با ابزار یا انتقال مستقیم احساس انسان ها بدون ابراز و از طریق انتقال سیگنال‌های احساسی بین دو نفر

یا به عبارتی انقلاب بعدی، احتمالاً انقلابِ فهمِ انسان از خودش و دیگرانه هم با ابزار هم بدون ابزار یعنی چی؟ یعنی: آدم‌ها بهتر احساس خودشونو می‌شناسن بهتر بیانش می‌کنن 🗣️ کمتر سوءتفاهم پیش میاد ارتباط‌ها عمیق‌تر میشه انسان‌ها یاد میگیرن به جای قضاوت احساس همدیگه، اون رو «ترجمه» کنن یعنی وقتی یکی واکنش نشون میده، به جای اینکه سریع برداشت کنن ، بفهمن پشتش چه دنیایی خوابیده

و امکانش بالاست در آینده ابزارهایی بیاد که احساس رو همونجور که حس میکنیم به شخص دیگه منتقل کنیم

نه لزوماً جادویی یا تخیلی… شاید اولش از طریق تکنولوژی باشه، یا شناخت خیلی دقیق از مغز و بدن انسان 🧠

جایی که آدم‌ها یاد میگیرن هر انسان، نسخه‌ی متفاوتی از احساس رو تجربه می‌کن

ه انگار انسان به جایی می‌رسه که این فاصله کم میشه… نه با حرف بیشتر… نه با توضیح طولانی‌تر… بلکه با «فهم مستقیم احساس»

یعنی آدم‌ها به جایی میرسن که وقتی یکی چیزی رو حس می‌کنه، اون حس فقط توی کلمه گیر نکنه… بلکه اصلِ حالت، بدون فیلتر به دیگری منتقل بشه

مثل اینکه: خشم فقط «کلمه خشم» نباشه غم فقط «توضیح غم» نباشه عشق فقط «گفتن دوستت دارم» نباشه ❤️

بلکه خودِ تجربه، و خود حس تا حدی قابل لمس شدن باشه بین انسان‌ها

انقلاب بعدی، نه درباره ساختن چیزهای قوی‌تر، بلکه درباره «حس کردن عمیق‌تر» باشه....

یعنی انسان وارد مرحله‌ای میشه که احساسات، دیگه فقط یک تجربه درونی خام نیستن... بلکه تبدیل میشن به چیزی قابل«انتقال»، «دریافت» و «فهم دقیق» الان ما احساس داریم، ولی انگار پشت شیشه‌ای از سوءبرداشت زندگی می‌کنیم و ما معمولاً فقط سطح رو می‌بینیم… نه عمق رو.

این متن ۴ بخشه 🧠🪢 #بخش_سوم 👇🏻 انقلاب صنعتی اومد و به انسان گفت: «می‌تونی طبیعت رو بشناسی و بهره بیشتری ازش ببری » 🌍 باد، بخار، انرژی… همه رو تبدیل کرد به ابزار یعنی انسان تونست بیرون خودش رو کنترل کنه حرکت، تولید، سرعت، انرژی…

حالا انقلاب هوش مصنوعی یه لول عمیق‌تره…

اینجا دیگه بحث سنگ و آهن و بخار نیست بحث «فکرِ» هوش مصنوعی داره به انسان میگه: «می‌تونی حتی فرآیند فکر کردن رو هم تقویت و هدایت کنی

انقلاب هوش مصنوعی فقط سرعت رو زیاد نکرد… «نحوه انواع فکر کردن» رو داره تغییر میده

قبلش آدم‌ها این‌طوری فکر می‌کردن: خودم باید همه‌چی رو بفهمم

اما الان دارن می‌فهمن: باید بلد باشم چطور با یه ذهن سریع تر از ذهن فعلی خودم کار کنم

انقلاب صنعتی به ما یاد داد از تولیداتمون و بدنمون ضریب بگیریم 💪 اما انقلاب هوش مصنوعی داره یادمون میده از ذهنمون ضریب بگیریم ✅

#بخش_دوم👇🏻👇🏻👇🏻

انقلاب دیجیتال

انقلاب دیجیتال وقتی شروع شد دنیا از «دور بودن» به «در دسترس بودن» رسید 🌐 قبلش برای خوندن یه کتاب 📚 باید می‌گشتی تا پیداش کنی، برای فرستادن یه خبر 📩 باید روزها صبر می‌کردی، برای یاد گرفتن یه چیز، یا باید استاد داشتی یا منبع محدود اما حالا؟ همون کتاب، توی چند ثانیه روی گوشیته 📱 همون خبر، همون لحظه به دستت می‌رسه 💬 همون سوال، با یه جستجو جوابش جلو چشمته

قبلاً فاصله معنی داشت… الان فاصله یه عدد روی نقشه‌ست

یکی اون سر دنیاست، ولی تو هر روز باهاش حرف می‌زنی، یکی یه مهارت بلده، تو بدون دیدنش ازش یاد می‌گیری، یه ویدیو 🎬 می‌بینی، یه شبه چیزی رو یاد می‌گیری که قبلاً ماه‌ها طول می‌کشید دنیا از «صبر کردن» رسید به «همین الان» ⏱️ از «دسترسی محدود» رسید به «دسترسی بی‌نهایت» انقلاب دیجیتال دنیا رو پیچیده نکرد… دنیا رو «در دسترس» کرد ✅