چآي هِل وُ دآرچین؛

به گمانم شهريور معشوقه‌ى سر به هواى آبان بود كه به اجبار با گلوبندى از اطلسی هاى سرخ به عقد مرداد در آوردند. همين است كه هيچ گاه رنگ و بوى تابستان نگرفت بس كه دلتنگ پاييز بود…