ناز

اشکال نداره، حداقل مامانم دوستم داره.

اونقدر سرده که گریه‌م می‌گیره.

‏من فقط دلم می‌خواست که هنوز هم می‌شد بهت تکیه کنم و تو گرمایِ تنت خوابم ببره و گرنه کل دنیا رو آن ایستال کن، خواب چیه!

انگار یکی منو گذاشته تو هاون، هی کوبیده و هی کوبیده.

دلم یه بغلیو میخواد که تو بغلش بتونم بگم آخیش چقدر گرمی تو!

مثل یه درختی میمونم که تو زمستون از سرما و سنگینی برف، شاخه هاش شکسته و داره گوشه ی کوچه جون میده.

همان صفحه از دفتری‌‌ام که چای رویش ریخته و جوهرش پخش شده. هنوز وجود دارم اما دیگر مفهوم نیستم. خواندنم میسر نیست.

شما لازم نیست تو بگایی ها کنارم باشی و با هم بگا بریم، همینکه خود عامل بگا رفتنم نباشی کافیه بزرگوار.

دست تو جیب کاپشن کردن تو فصل سرما دیگه تموم شده، دستاتو بیار برات « هوووو » کنم.

حرف خاصی نیست فقط تو تاریکی شب بشینیم رو پشت بوم، سگ لرز کنیم و تنگ هم نخ به نخ سیگار بکشیم، چون یه سری کارا فقط با یه سریا می چسبه.

مگه نه مامان؟!

یه دنیا اسمتو صدا میزنن ولی تلفظ اسمت از زیر زبون اون یک چیز دیگست یه طعم دیگه ست یه مزه دیگه ست، حتی مامانم اسمتو اون طوری بلد نیست صدا کنه!

دلم گرفته از خودم، از سرما، از جمعه، از همه، از تو، از خودم، دوباره از خودم، از تو، از تو، از تو!

منو ببر به اون شبی که گوله های برف کَم ننشسته بود رو شیشه ماشینت، گیرو گیر که بریم بستنی طوس، هی میگفتی بابا لُپاتو ببین! چقدر سرخ و گل گلیه! سرما میخوریماا! خندیدم و گفتم ازت مراقبت میکنماا! گفتی جهنم وضرر!

منو ببر به اون شبی که گوله های برف  کَم ننشسته بود رو شیشه ماشینت، گیرو گیر که بریم بستنی طوس، هی میگفتی بابا لُپاتو ببین! چقدر سرخ و گل گلیه! سرما میخوریماا! خندیدم و گفتم ازت مراقبت میکنماا! گفتی جهنم وضرر!

حالا سیگارم سُر میخوره از رو لبام!

چیه این دلتنگی که نمیدونی دلت الان گیرِ واحدِ بغلی همین آپارتمانه یا خونه سرکوچهِ یا تو همین شهر یا هزاران کیلومتر اون طرف تر یا اصلا یه اقیانوس آرام اینورتر. در هر صورت هرچقدر اینورتر اونورتر فشرده ت میکنه، فشارت میده تا جایی که جون و نفست درآد! تا جایی که بفهمی دلتنگی چاک بازکن تر از این حرفاس!

حموم که حمومه! اون قسمت با توعشه که جذابه!

همینقدر از خستگیم بگم که یه خواب تو حموم میخوام تو آب داغِ گرم جِلزولز نفس نفس با تو.