Nina

هوا انقدر خوبه که اصلا این یه ساعت تاخیر فدای سر استاد.☁️

امروز استثناعا دیر اومدن استاد ناراحتم نمی‌کنه.☁️

چشماتونو ریز کنید، گوشی رو بذارید یه جا و چند متر ازش فاصله بگیرید، انگار که نقاشی منو دیدید.

امشب که داشتیم بین کاغذای قدیمی دنبال یه چیزی می‌گشتیم، نقاشیه رو پیدا کردم. اول ذوق اون شب که تو پینترست دیدمش واسه‌م زنده شد، بعد ناامیدی فردا صبح معلممون که به نظرش ایده‌م خیلی لوس بود و تو دنیای واقعی ارزش سرمایه‌گذاری نداره رو (حتی یک درصدم احتمالشو نمی‌‌داد کپی از کمپین تبلیغاتی خود Honda بوده باشه) یادم اومد. بعدش سرچ کردم عکس واقعیشو با نقاشیم مقایسه کردم و خنده‌م گرفت. حالا هم تو شوک اینم که ۱۲ سااال از اون موقع گذشته.

توی دوران مدرسه‌ قرار بود یه کمپین تبلیغاتی درست کنیم و ارائه‌ش بدیم که تهش معلم تصمیم بگیره اون ایده چقدر کاربردیه و شرکتی که مثلا بهمون سفارش داده حاضره پول بده یا نه. منم انقدر لفتش دادم و کمال‌گرایانه با همه ایده‌هام برخورد کردم تا چشم باز کردم دیدم رسیدم به شب ددلاین. از سر ناچاری تصمیم گرفتم به سرقت هنری. خیالم که راحت شد قرار بر تقلبه و یه عالمه ایده‌ توی پینترست هست و صبح قرار نیست دست خالی برم مدرسه، با یه وسواس عجیبی بین صدتا ایده‌ی موفق و رو بورس که واسه همه‌شونم صدها دلار پول هزینه شده بود می‌گشتم و ذوق می‌کردم از اون همه خلاقیت آدما. یادمه دیگه شب شده بود و وقتی هم برام نمونده بود که یهو تبلیغ‌ شرکت Honda چشمم رو گرفت. تند تند نقاشی‌شو کشیدم و به خیال خودم انقدر ایده قوی بود که اصلا معلممون عاشقش می‌شد و به نقاشی ده دقیقه‌ای من نگاهم نمی‌کرد.

من همینطوریش کم تو زنده بودنم استرس اینو داشتم که آدما فراموشم کنن، نگرانی ۱۰۰ سال دیگه هم بهش اضافه شد.

منظور محققا چیه که این تحقیقای ناراحت‌کننده رو انجام می‌دن؟

یه روزایی از سال مخفیانه به باشگاه هوادارن یکنواختی می‌پیوندم و فراموش می‌کنم هیجان تغییر و تنوع رو. لذت می‌برم از حرفای تکراری، روزای تکراری، تفریحات تکراری. همون خوراکی‌های همیشگی. باز رو میارم به دوباره دیدن فیلم‌هایی که دوست داشتم. دوباره خوندن کتابایی که قبلا خوندم. گاهی تنها دلیل ادامه دادنم می‌شه همین روزای دقیقا مثل گذشته‌م. یکنواخت و معمولی، با روتین تکراریش.

نگفته بودم؟

اون روحیه‌ای که بهت قدرت می‌ده به مفیستوفل زندگیت یادآوری کنی باید ازت بترسه، همونیه که باعث می‌شه دلم بخواد برای پیدا کردنش هفت آسمان رو بردرم و از هفت دریا بگذرم. -مفیستوفل توی ادبیات فولکلور آلمانی اسم شیطانه. همون شیطانی که فاوست روحش رو بهش باخته.

وای این فیکوس‌ها خیلی بامزه بودن. وایب gothic garden‌های ویکتوریایی رو داشتن. برگ‌های درشت، براق و تیره‌تر از حالت نرمال.🪄

ببینم ما از این مسابقه‌های Trivia که تو قسمت جدید تد لسو برگزار کردن نداریم؟ اگه اینجوریه که حیف اطلاعات عمومی‌ بیهوده‌ای که این همه سال جمع کردیم.

وقتی دکتر واقعی شدم به بیمارا از ساعت ۵ صبح وقت می‌دم به نیت حمایت از ما مورنینگ پرسن‌های مظلوم.😭

تنها توجیه منطقی‌ای که به ذهنم می‌رسه واسه ۲۹۳۸۲ساعت معطلی اینه که دکترم مورنینگ‌ پرسن نیست و منشیش خبر نداره.

تنها فایده‌ی دیدن منوی این کافهه که انقدر معروف شده این بود که بعدش رفتم این سه‌تا ورژن big in japan رو گوش دادم.🍹

سوال میلیون دلاری امروزمم اینه که صرف ادا اسم این آیتم رو گذاشتن big in japan یا در نوع خودش یه موفقیت بوده و واقعا پشت فرایند انتخاب اسمش فکر بوده؟