جیدو کریشنامورتی

انتظار به چه معناست؟ یک تنش و فشار ظریف و بسیار کوچک درونی است که شما را به دور شدن از اینجا و اکنون می کشاند و هنگامی که متوجه آن می شوید، چیزی در مورد رابطه خود با لحظه حال میدانید: لحظه حال را از دست داده اید! پایان رابطه! پس آیا انتظار شما را ترک کرد با شما آن را ترک کردید؟ انتظار، شما را ترک نمی کند، شما آن را ترک کردید. انتظار به عنوان حالت عادی آگاهی چنان ظریف و متدوال است که بسیاری از افراد حتی نمی دانند که این حالت همیشگی آگاهی شان است. این عادی است. همین که آن را در خودتان به عنوان یک تنش و فشار ظریف تشخیص دهید... نوعی خشم در شما هست : «فقط چند ساعت مانده است، ادامه بده!» اما هنگامی که آن را به عنوان یک میدان انرژی ذهنی در درون خودتان تشخیص دهید - گاهی حتی برخی احساسات با آن همراه می شوند، خشم نوعی احساس است. گاهی افکار با آن همراه می شوند - چیزی در شما شکل گرفته است که بخشی از الگوی ذهنی عمیقا شرطی شده نیست. دیدن انتظار، بخشی از آن نیست. دیدن آن - و دیدن هر الگویی در درونتان - بخشی از آن الگو نیست؛ و دیدن و تشخیص دادن آن، به حضور و آگاهی در این ، و به بیداری نیاز دارد. بنابراین وقتی شما یک الگو را - ذهنی، احساسی، شرطی شدگی - در خود می بینید... انتظار، یک الگوی جمعی است. تقریبا همه آن را دارند. الگوهای دیگری ممکن است در شما باشند که به زندگی شخصی شما مربوط باشند. مهم نیست که چه باشد. آن می تواند ساده ترین چیز باشد. هنگامی که مردی با ریش و موهای بزرگ می بینید و احساس اضطراب می کنید، و بعد در می یابید که او شبیه پدری است که شما با او رابطه خوبی نداشتید. اکهارت تله سفر به خویشتن ص 41 و 42

رعایت قانون جبران دوستان عزیز در مسیر رشد معنوی و بیداری آگاهی، فراموش نکنیم که قانون جبران یکی از ارکان اساسی جهان هستی است. هر نیکی، هر لطف، هر حمایت، چون دانه‌ ای در زمین آگاهی کاشته می ‌شود و دیر یا زود به شکلی زیبا به زندگی ما باز می ‌گردد. اگر محتوای این مسیر برای دل شما ارزشمند بوده، دعوت می ‌کنم با واریز مبلغی به دلخواه همراهی ‌تان را با این راه نورانی ابراز کنید 6037 6974 9743 0766 حسین اکبرلو بانک صادرات این هدیه‌ کوچک، تنها نشانه‌ ای ‌ست از عشق تعادل و انرژی مثبتی که در این جریان جاری‌ است. با مهر و سپاس از حضور دلگرم ‌کننده‌تان🌿🌹 گزارش واریزی @hossein_akbarlu

ما برای درک اختلاف و آشوبی که در آن زندگی میکنیم به مقدار بسیار زیادی انرژی نیاز داریم و احساس (من باید بفهمم)، باعث ایجاد شور و نشاط و انرژی برای درک آن می گردد. اما درک جستجو کردن مستلزم زمان است و همانگونه که دیده ایم، خارج کردن ذهن از شرطی شدن ها، آنهم بتدریج طريقه حل این مسئله نیست، همانطور که زمان نیز راه حل آن نیست، حال چه جوان باشیم، چه پیر، فرآیند کلی زندگی می تواند به ساحت و بعد متفاوتی کشانده و سوق داده شود. نه جستجوی ضد آنچه که هستیم راه درستی است و به داشتن نظام تصنعی ایکه توسط یک سیستم، یک معلم، یک فیلسوف یا کشیش، تحمیل شود. همه این شیوه ها بسیار کودکانه اند و هنگامی که این را تشخیص دهیم از خود می پرسیم، آیا امکان دارد این شرطی شدن سنگین متعلق به قرنها پیش را سریع در هم شکست و در عین حال نیز به سری هیچ نوع شرطی شدن دیگری کنید. نشد. یعنی آنچنان رها بودنی که ذهن بطور کامل بتواند تازه، تو، حساسی، زنده، هشیار ، قوی و توانا باشد؟ این مشکل و مسئله ما است و مسئله دیگری نیز وجود ندارد زیرا هنگامیکه ذهن تازه و نو شود، قادر است از عهده حل هر مسئله ای بر آید. کریشنامورتی رهایی از دانستگی ص 175

سلام دوستان مهربونم ❤️ این ویدیو رو حتما حتما ببینید واقعاً عالیه👌 قطعا بعد از دیدنش خیلی چیزها را با چشم باز می‌ بینید🌹🙏

هفت گشایش شگفت انگیر در ان مع العسر یسرا از منظر ابن عربی

جامعه همیشـه به شـما آموخته باهوش کسی است که کمتر بدهد و بیشتر بگیرد. چه در فروشگاه چه در ازدواج مبنای محاسبه همین اسـت. ما به این دلیل در مورد عشـق بیشتر صحبت می کنیم که فکر می کنیم عشـق فراتر از محاسبه است. البته وقتی دچار این احساس می شویم که در دیگری غرق شـده ایم، بنابراین از این محاسبه فراتر می رویم و شرایط تبدیل می شود به «چیزی که می گیرم مهم نیست، چیزی که می دهم مهم است». رابطه تا وقتی به خوبی پیش می رود که در اوج شـور و حرارت عاطفی هستیم، ولی وقتی شدت احساس ما افت کند، رابطه به بده بستان تبدیل می شـود. شما در محل کارتان، در رفتار با همسایه ها و با خیلی از مردم بده بسـتان دارید، اما اینها معاملات محدودی هستند. درحالی که بده بستان در ازدواج مداوم است و شـما همواره با یک نفر دیگر در یک قفس زندانی هستید. بنابراین طبعا احساس می کنید آن دیگری به شکلی از شما سوءاستفاده می کند و وقتی دچار این احساس بشوید فقط تضاد و تضاد و تضاد به وجود می آید. سادگورو از اجبار به آگاهی ص 21 و 22

دانش حاصل انبوه تجربیات انباشته است - تجربه نه تنها به صورت فردی و شخصی، بلکه انباشته و انبوه تجربیات گذشته، یعنی چیزی که سنت نامیده می شود. این تجربه ها یا سنت ها از فردی به فرد دیگر منتقل می شود. ما نه تنها دانش های روانی فردی و شخصی انباشته ایم بلکه دانش های روانی گذشته ای را که به ما منتقل شده است و طی هزاران سال ما را به صورت انسان هایی «شرطی» در آورده است، انباشته ایم. و اکنون از خود می پرسیم که آیا دانش روانی – در شکل انبوه تجربیاتی که از گذشته در ذهن ماثبت و انباشته شده است می تواند منجر به یک تحول بنیادی در ساختمان روانی او بشود - تحولی آنگونه که یکباره او را از «شرطیّت» (conditioning) خارج سازد و تبدیل به یک انسان کاملا غیر شرطی و آزاده نماید!؟ تا زمانی که انسان از نظر روانی، از نظر درونی شرطی باشد - شرطیت به هر شکل - از کشف حقیقت ناتوان است. حقیقت سرزمینی است بدون معبر، بدون راه؛ و زمانی خود به خود و بی هیچ تلاشی آمده است که رهایی کامل از «شرطیت» تحقق پیدا کرده. کریشنامورتی شعله حضور و مدیتیشن ص 86

زیستن در پذیرش مطلق آنچه که هست، پایان تمامی داستانهای زندگی است. دیگر هیچ کس به رغم هر تلاشی نمی تواند شما را وارد مشاجره و درگیری کند. با انسانی که در آگاهی کامل به سر می برد، نمی توانید وارد بحث شوید. بحت به مفهوم یکی شدن با ذهن و ایجاد یک موقعیت ذهنی و واكنش و مقاومت در برابر موقعیت ذهنی شخصی دیگر است و در نتیجه آن قطب های مخالف به طور مشترک تقويت میشوند. این، ساز و کار ناآگاهی است. شما همچنان می توانید دیدگاهتان را روشن و محكم بیان کنید، اما دیگر هیچ نیروی واکنش دفاع یا حمله ای در پس آن نخواهد بود. از این رو اظهارنظر شما به داستان تبدیل نخواهد شد. هنگامی که کاملا آگاه هستید، از درگیری دست بر می دارید. در کتاب «دوره معجزات» آمده است : «کسی که با خودش یکی است، حتی نمی تواند تصور درگیری را هم بکند» این عبارت نه تنها به درگیری با دیگران، بلکه در اساس بیش تر به درگیری درونی اشاره دارد. هنگامی که دیگر هیچ تضادی میان نیازها و انتظارات ذهن با آنچه که هست نباشد، در گیری درون از بین می رود. اکهارت تله نیروی حال ص 208 و 209

هوس و لذت به اندوه می انجامد؛ در حالی که در عشق اندوه وجود ندارد. آنچه اندوه دارد اندیشه است؛ اندیشه ای که به لذت استمرار می بخشد. لذت از اندیشه تغذیه می کند و اندیشه به لذت قدرت می بخشد. اندیشه به گونه ای جاودانی به دنبال لذت است و از این رو درد را طلب می کند. تقوایی که اندیشه می پروراند راه رسیدن به لذت است زی است که کوشش و توفیق به همراه دارد. نیکی نه در خاک اندیشه، که در رهایی از غم شکوفا می شود. پایان اندوه عشق است. کریشنامورتی دیدار با زندگی ص 17

عشق به زمان مربوط نیست. رسیدن به عشق از طریق هیچ کوشش هشیارانه، هیچ راه و رسم و آشنایی که همه اش به روند زمان مربوط می شود، ممکن نیست. ذهن که چیزی جز روند زمان نمی داند، قادر به شناسایی عشق نیست. عشق تنها چیزی است که تازگی و ابدیت دارد. از آن جا که بیشتر ما ذهن را که حاصل زمان است، پرورش داده ایم، ماهیت عشق را نمی شناسیم. در مورد عشق حرف می زنیم؛ می گوییم عاشق مردم، عاشق کودکان، همسران، همسایگان و طبیعت هستیم؛ ولی به محض آنکه آگاه شویم که عاشق ایم، فعالیت خود به وجود می آید؛ از این رو، دیگر عشق نام نخواهد داشت. کریشنامورتی اولین و آخرین رهایی ص 159

دوستان به حمایت تون نیاز دارم لطفا از کانال حمایت بکنید🌹🙏

رعایت قانون جبران دوستان عزیز در مسیر رشد معنوی و بیداری آگاهی، فراموش نکنیم که قانون جبران یکی از ارکان اساسی جهان هستی است. هر نیکی، هر لطف، هر حمایت، چون دانه‌ ای در زمین آگاهی کاشته می ‌شود و دیر یا زود به شکلی زیبا به زندگی ما باز می ‌گردد. اگر محتوای این مسیر برای دل شما ارزشمند بوده، دعوت می ‌کنم با واریز مبلغی به دلخواه همراهی ‌تان را با این راه نورانی ابراز کنید 6037 6974 9743 0766 حسین اکبرلو بانک صادرات این هدیه‌ کوچک، تنها نشانه‌ ای ‌ست از عشق تعادل و انرژی مثبتی که در این جریان جاری‌ است. با مهر و سپاس از حضور دلگرم ‌کننده‌تان🌿🌹 گزارش واریزی @hossein_akbarlu

تا وقتی که فعالیت ذهن وجود دارد، به طور حتم، عشق وجود ندارد. وقتی عشق باشد، مشکلی به نام مشکل اجتماعی نخواهیم داشت؛ اما عشق به دست آوردنی نیست، در حالی که ذهن در جستجوی تحصیل آن است، مثل یک فکر تازه، یک وسیله تازه، یک شیوه اندیشیدن تازه؛ اما تا وقتی که اندیشه در پی کسب عشق است، ذهن از داشتن کیفیت عشق محروم است. تا زمانی که ذهن به دنبال بودن در حالت آزمند نبودن است، به طور حتم، باز هم آزمند است. به همین ترتیب، تا زمانی که ذهن آرزو و اشتیاق چیزی را دارد و کاری می کند که در وضعیتی قرار گیرد که در آن عشق قرار دارد، شکی نیست که آن وضعیت را انکار می کند. کریشنامورتی اولین و آخرین رهایی ص 139

آزادی را به کسی نمی دهند؛ آزادی چیزی است که وقتی به جستجویش نروید پا به عرصه حیات می گذارد. تنها وقتی هستی می یابد که بدانید محبوس شده اید، که شخصا و کاملا حالت شرطی بودن را بشناسید، وقتی بدانید که چگونه در چنگ اجتماع، فرهنگ، سنت و در چنگ آنچه به شما گفته اند افتاده اید. آزادی یعنی نظم؛ آزادی هیچگاه بی نظمی نیست و انسان باید از آزادی کامل، چه درونی و چه برونی برخوردار باشد. بدون آزادی، صراحت وجود ندارد، نمی توان عاشق بود، بدون آزادی به حقیقت نمی توان دست یافت، نمی توان از محدوده ذهن فراتر رفت. باید آزادی داشت و باید آزادی را با تمام وجود طالب شد. وقتی این گونه طالب آزادی شویم شخصا به ماهیت نظم پی می بریم؛ نظمی که پیروی از الگو و طرح نیست، نظمی که حاصل عادت نمی باشد. کریشنامورتی دیدار با زندگی ص 178

آیا می دانید آموختن یعنی چه؟ هنگامی که واقعا بخواهید بیاموزید باید در سراسر زندگیتان بیاموزید و هیچ آموزگار بخصوصی وجود ندارد. همه چیز می تواند به شما درس بدهد . یک برگ خشک، پرنده ای در حال پرواز، یک رایحه، یک اشک، غنی و فقیر، آنهایی که گریه می کنند، لبخند یک زن و روز یک مرد. شما از هرچیزی می توانید بیاموزید. بنابراین راهنما و استادی وجود ندارد. زندگی خودش معلم شماست و شما مدام در حال فراگیری هستید. کریشنامورتی فرهنگ آموختن و عشق ورزیدن ص 25

رفیقان جان و دل ❤️ عزیزانم چه خوب که در این مسیر دل هایمان بی‌ آنکه همدیگر را بشناسند در جستجوی یک حقیقت مشترک‌ اند حقیقتی که نامش عشق است بیایید آرام‌ آرام از خود کوچک مان عبور کنیم از قضاوت، ترس و اثبات خویش دست بکشیم و اجازه دهیم زندگی ما را به جایی ببرد که ذهن توان دیدنش را ندارد اگر امروز خسته‌ اید با خودتان مهربان باشید اگر دلتان گرفته به دل‌ تان اجازه دهید نفس بکشد و اگر عشق را گم کرده‌ اید لحظه‌ ای ساکت شوید شاید همان عشقی که دنبالش می‌ گردید از ابتدا درون خودتان بوده است🙏🌹 عزیزان دل بیایید یکدیگر را دوست بداریم نه برای پر کردن تنهایی بلکه برای یادآوری عشقِ فراموش‌شده‌ درونمان❤️ دوستت دارم حسین🌹❤️

ما نمی دانیم عشق چیست، ما عاشق نیستیم، ما ددمنش، زمخت، بی تفاوت و بی رحم شده ایم. بدون عشق، انسان قادر به حل هیچ چیز نیست. آیا هیچگاه از خود پرسیده اید چرا در وجودتان اصلا از عشق خبری نیست؟ آیا می دانید منظور من از عشق چیست؟ منظورم مهربان بودن بدون هیچ انگیزه ای است، بخشنده بودن صرف است، عاطفه داشتن نسبت به دیگران و زشتی خیابان های کثیف و فقر را احساس کردن است. انفجار جمعیت را که در دنیا استمرار دارد؛ دیدن، حس کردن و علتش را پیدا نمودن. گریستن؛ نه به حال و وضع خانواده بیچاره خود یا مرگ بی اهمیت کسی که دوست دارید، بلکه گریستن برای هرج و مرج کامل این دنیا است. تمامی عواطف از دست رفته اند؛ زیرا ما هوشمند شده ایم. هوشمندی یعنی دنیاداری؛ لطفا توجه کنید. وقتی ما هوشمندیم واقعا دنیوی هستیم. هوشمندی ما از طریق تعلیم و تربیت صورت گرفته است. ما هوشمند شده ایم زیرا تعداد بیش از حد جمعیت، ما را مجبور می کند که برای زندگی کردن سخت بکوشیم؛ رقابت کنیم، با هوشمندی خود و قبولی در امتحانات و گرفتن شغلی، دیگران را از میدان به در کنیم. صرفا از طریق هوس زنده ماندن هوشمند شده ایم. ما هیچ وقت حقایقی چون نحوه پایان دادن به جنگ، نحوه مهربانی و بخشندگی را مورد بحث قرار نمی دهیم، با وجود این، همیشه مایلیم مسائل انتزاعی را مورد بحث قرار دهیم. کریشنامورتی دیدار با زندگی ص 169 و 170

مشاهده حرکت فکر بخشی از مدیتیشن است. مدیتیشن فقط تکرار یک مقدار کلمات مهمل نیست؛ چیزی نیست که هر صبح و بعداز ظهر و غروب چند دقیقه ای به آن بپردازیم. مدیتیشن بخشی از زندگی است. مدیتیشن یعنی کشف رابطه بین فکر و سکوت؛ رابطه بين فكر و آن چیزی که بی زمان است. مدیتیشن جزیی از زندگی روزمره ما است؛ همانگونه که مرگ جزیی از زندگی ما است؛ همانگونه که عشق جزیی از زندگی ما است. کریشنامورتی شعله حضور و مدیتیشن ص 89

اگر شما به اعتقادات خود سخت پای بند و متعصب باشید به همه چیز از دریچه آن ایمان خاص نگاه می کنید و از واقعیت دور خواهید شد آیا هرگز به زن دهاتی که بار سنگینی را به شهر می برد توجه کرده اید؟ چه احساسی به شما دست داده است؟ و یا شاید آنقدر این منظره را دیده اید که به آن عادت کرده اید و دیگر احساسی را در شما برنمی انگیزد و بندرت متوجه آن می شوید. حال اگر منظره ای را برای بار اول ببینید چه اتفاقی می افتد؟ شما بلافاصله از دریچه اعتقادات خود به آن می نگرید و آن را تعبیر می کنید. تجربه و احساس شما از آن منظره طبق اعتقاد شما به عنوان یک کمونیست، سوسیالیست یا کاپیتالیست و غیره می باشد. در حالیکه اگر هیچیک از این قیودات را نداشته باشید و با تعصب به مسائل نگاه نکنید و مستقیما با آنها روبرو شوید متوجه خواهید شد که چه رابطه خارق العاده ای میان شما و آنچه می بینید بوجود خواهد آمد. اگر هیچ گونه تعصب در شما وجود نداشته باشد و فکری بازداشته باشید هر چیز که در اطراف شما وجود دارد بطرز خارق العاده ای جالب و زنده جلوه خواهد نمود. کریشنامورتی فرهنگ آموختن و عشق ورزیدن ص 86 و 87