مبهم

سنت که بالاتر می‌ره، دیگه حوصله‌ی «همه‌ جا بودن و همه رو داشتن» رو نداری؛ دنبال ساختن یه دنیای کوچیک و بی‌حاشیه‌ای که هرکسی و هرچیزی سر جای خودشه.

هنوز یه عالمه «دوباره» گوشه‌ی راهه؛ دوباره بارونی که بعد از یه دوره‌ی سخت حالتو عوض کنه، دوباره خنده‌ای که از ته دلت بیاد، دوباره لحظه‌ای که حس کنی زندگی برگشته، دوباره یه درخت نارنج که پاییزِ خودشو بلده و دوباره جایی که بفهمی هرچی سنگه، مال پای لنگ تو نیست‌.

آدما خیلی بی‌رحم‌تر از اونین که فکر میکنید. لطفا توی تخت‌هاتون بمونید، پتو رو بکشید روتون و به هیچ‌کس امید نداشته باشید.

‏روزها را یکی پس از دیگری با سلام و صلوات به خاک می‌سپریم و از گذشتنِ آن هم افسوس نداریم. همه چیز این مملکت مال آدم‌های بخصوصی است. کِیف، لذت، گردش و همه چیز. نصیبِ ما این میان گند و کثافت و مسئولیت شد.. -صادق هدایت‌

پناه می‌برم به فکرهای کوچکِ شیرین از تلخی واقعیت‌ها.

مرا ببوس که رقص زنی دیوانه را به خیابان بریزم ㅤ #لیلا_کردبچه

زندگی ترکم کرده بود زندگی آوردی... -احمد شاملو ‌

دلتنگی را نباید شعر کرد دلتنگی آغوش میخواهد ‌‌

یک پیام اشتباهی اومد «سلام مامان، امتحان رو بیست شدم.» دلم نیومد چیزی بگم، نوشتم: «بهت افتخار می‌کنم.» نوشت: «مادرم فوت شده خواستم به یکی بگم.» گاهی چقدر تنها می‌شویم وقتی مادر نیست💔

صبح مرا به قندِ لبت بخیر کن! #لیلا_مقربی

بین خودمون باشه ولی تو همون بغضِ وسط خنده‌هامی..

لابلای وسایلم، چیزهایی هست که نه به کارم میان؛ نه دلم میاد دور بندازمشون. توو سرم هم همین وضعیت حاکمه! من گذشته‌ای رو از بَرم؛ که نه می‌تونم فراموشش کنم؛ نه دوست دارم مرورش کنم!