┌Cwtch Room࿚࿐┘

حالا برای انجامش باید چیکار کنید؟ ▶️برید یه جای خلوت که کسی مزاحمتون نشه بشینید. ◀️یه خوراکیِ خوشمزه که حالتونو خوب می‌کنه رو بخورید یا بذارید دم دستتون. ◀️یه دفتر می‌ذارید جلوتون و یه خودکار می‌گیرید دستتون. ◀️کاری که می‌خواستید انجام بدید و نشده رو بالای صفحه، بزرگ، به صورت تیتروار می‌نویسید. ✅نکته‌ی کلیدیِ این تکنیک، کلمه‌ی "چرا"ست. سه‌تا چرای مهم هست که باید از خودتون بپرسید و دقیق جواب خودتونو بدید. طوری از خودتون بپرسید و جواب بدید که انگار دارید از یه نفر دیگه بازپرسی می‌کنید. 📍اصلا چرا همچین چیزی رو می‌خوام یا چرا همچین چیزی هدفِ منه؟ با انجام دادنش چی بهم می‌رسه؟ 📍چرا انجام دادنش برای من مهمه؟ یعنی اگه انجامش ندم چی می‌شه و چه تاثیری روی من و زندگیم داره؟ 📍دقیقا چرا قبلا توی انجام دادنش شکست خوردم؟ چی مانع من برای رسیدن بهش شد؟ ✅دومین نکته‌ی مهم، برمی‌گرده به دلیلی که اسمِ این تکنیک "پیکانِ رو به پایین" نام‌گذاری شده. چون هر چرایی رو که جواب می‌دید، به همون پاسخِ سطحی قانع نمی‌شید. جوابتون به هر سوال رو می‌نویسید و یه فِلشِ دیگه رو با پایین می‌کشید و بازم می‌پرسید "چرا" و با هر چرایی که می‌پرسید، یه درجه به سمتِ درونتون عمیق‌تر می‌شید. اونقدددر از خودتون می‌پرسید چرا و جواب‌هاتونو هم کَنکاش می‌کنید که به جوابِ مرکزی برسید؛ یعنی به جوابی می‌رسید که دیگه عمیق‌تر از اون وجود نداره و وقتی بهش برسید خودتون متوجه می‌شید. رسیدن به اون جوابِ مرکزی = کشفِ دلیلِ نهایی که باعثِ شکستِ شما شده و پیدا کردنِ دلیلِ نهایی = پیدا کردنِ راهِ حلِ اصلی. حالا براتون مثالم می‌زنم که بهتر متوجه بشید~

خب، خب. شاید خیلی وقت‌ها شده باشه که می‌خواستید یه کاری انجام بدید، یه هدفی داشتید، یه برنامه‌ای بوده اما نتونستید خودتونو وادار کنید که انجامش بدید. هِییی نشده، هِییی بهونه آوُردید واسه خودتون، هِییی پشتِ گوش انداختید و خلاصه، یه طوری شده که خودتون مانعِ خودتون شدید. این تکنیکِ "پیکانِ رو به پایین" توی این زمینه‌ها به دردتون می‌خوره و حتی می‌تونه بی‌انگیزگی رو هم در بر بگیره~

متوجه نمی‌شم که چرا خانواده‌ی عزیزم متوجه نمی‌شن که من دیگه الان سنی ازم گذشته و پیرِ سّگ محسوب می‌شم.

ای‌بابا. *گریه کردن*

1⃣ سلام پانته‌ای*-* می‌شه یک محتوا با موضوع «ایجاد انگیزه» یا «چگونه با انگیزه باشیم» درست کنی؟😭 به شدت از بی‌انگیزگی و بی‌حالی رنج می‌برم. دلم می‌خواد مرغ باشم و وقتی بیدار می‌شم مثل بغض یا کریم به صفحه موبایل نگاه نکنم😭😂 لطفا در این قضیه مرا هلپ کنید. 2⃣‌آيا می‌شود به یک تازه کار در روند رل دار شدن، پند ها و حداقل های لازم را ذکر شوید؟ 🫠 واینکه دوستان دارم زیاد💛😘 3⃣موضوعِ خودم: یه تکنیک به نامِ "تکنیکِ پیکانِ روبه پایین" که کمکتون می‌کنه اهداف و خواسته‌هاتون رو بهتر بشناسید و بدونید چطوری باید براشون اقدام به عمل بکنید✨

سه تا موضوع توی جیبم دارم که دوتاشو توی ناشناس خواستید و یکیش از توی جیبِ خودم شکفته. از بینشون انتخاب کنید تا فردا-پس‌فردا بیام براتون درموردش سخنرانی کنم*-*

آها. می‌دونید چی شد؟ یکی از نسکافه‌ها اومد از شاپمون خرید کرد و چون هم‌دانشگاهی بودیم، بسته‌شو خودم رفتم توی دانشگاه بهش دادم🥹 از اینکه با یکی‌تون دیدار داشتم خوشحالم🥹🤏🏻

دیگه چی بگم؟

حالا چی شد که نیمدم؟ دوم آذر، یعنی روزِ قبل از تولدم دوست صمیمیم و دخترخالم با همدیگه پشتِ سرم برنامه ریخته بودن که سوپرایزم کنن و سوپرایزشون با موفقیت روبرو شد. دوباره فرداشم با یه عده از دوستام رفتیم بیرون و اونا هم به طرز پشمناکی یهویی سوپرایزم کردن و من امسال بالاخره واقعا سوپرایز شدم:)) چون معمولا ذهنم چون خیلی سناریوسازِ کارکُشته‌ایه، سوپرایزای مردمو پیش‌بسنی می‌کنه و برام آمادگی ایجاد می‌کنه. اما امسال بقیه تونستن از مغزم پیشی بگیرن و منو خوشحال کنن🥹 می‌تونم بگم تا اینجایِ کار بهترین تولدایِ عمرم رو امسال داشتم و از اینکه سوپرایز شدم خیلی خوشحالم:( من سوپرایز شدنو خیلی دوست دارم:( سوپرایز می خلاصه ایف یو کن:( ایوِن وید د اسمالست تینگز:(🫶🏻

درموردِ تولدم؛ اول خیلی ممنونم از شما و پیاما و آرزوهای قشنگی که توی ناشناس برام فرستاده بودید. تک‌تک صورت‌هاتونو از دووور می‌بوسم و همه‌ی انرژی‌های صورتی‌مو سمت قلب‌های گرم و مهربونتون رَوونه می‌کنم*-* بوستتان دارم🩷

اتفاق عجیبی که افتاد، این بود که برخلافِ تصورم، که فکر می‌کردم با این بریک‌آپ اعتماد به نفس و عزت نفسم بیشتر تحلیل می‌ره، دقیقا برعکسش اتفاق افتاد و حتی خودمم نمی‌دونم چرا! با وجود اینکه کم اذیت نشدم تو طول این یک‌سالی که با این آقا در رابطه بودم، اما ازش ممنونم به طرز برعکس و شگفت‌آوری:)) تاثیر عکس روی عزت نفسم گذاشت و یادتونه که می‌گفتم "من بی‌لیاقتم"؟! [پیاممو کوت کردم] الان این طرز تفکرم کاملا برعکس شده و متوجه لیاقتِ خودم شدم. شاید دلیلش این بود که تمام توانمو واسه‌ش خرج کردم و وقتی همه‌ی توانتو خرج می‌کنی و یه نفر ارزشش رو نمی‌فهمه، کسی که کوره و لیاقت نداره اونه نه تو. ولی بازم همچنان برای خودم عجیبه این تاثیر برعکس و قراره تراپی که رفتم درموردش حرف بزنم. وقتی فهمیدم میام به شما هم میگم.

یادتونه گفتم مطمئن نیستم که حال خوبم بعد از بریک‌آپ واقعیه یا نه؟ با کمال خوشحالی اعلام می‌کنم که واگعی بود=) هرلحظه که بیشتر می‌گذره بیشتر متوجه می‌شم که "خداروشکر که زودتر تمومش کردم". چون به صورت ناخودآگاه صرفا چون این آدمو دوست داشتم، یه سری موارد رو تحمل می‌کردم که واقعا لیاقتم نبودن و الکی فقط داشتم خودمو اذیت و خسته می‌کردم، به‌خاطر آدم و رابطه‌ای که اصلا لیاقت نداشتن.

"چرا کمرنگ شدم؟!" واسه اینه که کل تایم روزامو کارای مختلف پُر کرده و چندتا پلن مختلفو دارم توی یه روندِ روزانه طی می‌کنم؛ طوری که حتی تفریحاتمم برنامه‌ریزی‌شده شدن:)) دانشگاه میرم، درس می‌خونم، کارگاه می‌رم، آنلاین‌شاپمو می‌گردونم، تولید محتوا می‌کنم‌، کتاب ترجمه می‌کنم، روابطم با آدما گسترده‌تر شده و همه‌ی اینا باهم دارن مثل یه جریانِ آرومِ آب حرکت می‌کنن و منو با خودشون پیش می‌برن و رشد میدن.

اول تشکر می‌کنم ازتون که با وجود این دیر به دیر اومدنای من و غیبتایِ صغری و کبری‌م همچنان پیشم می‌مونید و با غیرتِ تمام نذاشتید از ۹۰۰تا بیفتیم:)) حضورتون اینجا برای من خیلی با ارزشه، برای همین همیشه سعی می‌کنم براتون محتواهای بدردبخور یا حال‌خوب‌کن تولید کنم که لایقِ حضورتون باشم💛

عه خواب نیستین:))))

درسته که توی روز نیمدم و الانم خوابم میاد، ولی چون قول دادم حداقل یکم براتون حرف می‌زنم بعدش می‌خوابم و فردا باز ادامه میدم🩷

وقتی دانشجوی ارشدی ولی هیچی توی ظاهرت شبیه دانشجوهای ارشد نیست:

از پاندا کم‌ترم اگه فردا نیام و برای اتاقمون وقت نذارم.‌ به شرفم قسم که شده از کارام بزنم ولی میام.