خُنیآگر شعر و قلم (کتب صوتی، زندگینامه ی مشاهیر و ...)
رفتن به کانال در Telegram
یک بغل شعر سرودم نبرد از یادم... لیکن از بخت بدم شعر و غزل دوست نداشت... 📚 کتب صوتی نایاب به همراه pdf / زندگینامه مشاهیر ، شعر ، موسیقی ، نقاشی و ... برای دسترسی آسان به کتابهای صوتی 🎧 @feqdanedel_books ارتباط با ادمین👇 @Vidamahdavi
نمایش بیشتر📈 تحلیل کانال تلگرام خُنیآگر شعر و قلم (کتب صوتی، زندگینامه ی مشاهیر و ...)
کانال خُنیآگر شعر و قلم (کتب صوتی، زندگینامه ی مشاهیر و ...) (@feqdanedel) در بخش زبانی فارسی بازیگری فعال است. در حال حاضر جامعه شامل 27 359 مشترک است و جایگاه 1 160 را در دسته کتب و رتبه 12 473 را در منطقه إيران دارد.
📊 شاخصهای مخاطب و پویایی
از زمان ایجاد در невідомо، پروژه رشد سریعی داشته و 27 359 مشترک جذب کرده است.
بر اساس آخرین دادهها در تاریخ 29 اوت, 2026، کانال فعالیت پایداری دارد. در ۳۰ روز گذشته تغییر اعضا برابر 1 119 و در ۲۴ ساعت گذشته برابر 3 بوده و همچنان دسترسی گستردهای حفظ شده است.
- وضعیت تأیید: تأیید نشده
- نرخ تعامل (ER): میانگین تعامل مخاطب 1.50% است و در ۲۴ ساعت نخست پس از انتشار، محتوا معمولاً 0.82% واکنش نسبت به کل مشترکان کسب میکند.
- دسترسی پستها: هر پست به طور میانگین 409 بازدید دریافت میکند. در اولین روز معمولاً 223 بازدید جمعآوری میشود.
- واکنشها و تعامل: مخاطبان بهطور فعال حمایت میکنند؛ میانگین واکنش به هر پست 5 است.
- علایق موضوعی: محتوا بر موضوعات کلیدی مانند کیرکگور, اثر, رمان, نشر, فلسفه تمرکز دارد.
📝 توضیح و سیاست محتوایی
نویسنده این فضا را محل بیان دیدگاههای شخصی توصیف میکند:
“یک بغل شعر سرودم نبرد از یادم...
لیکن از بخت بدم شعر و غزل دوست نداشت...
📚 کتب صوتی نایاب به همراه pdf / زندگینامه مشاهیر ، شعر ، موسیقی ، نقاشی و ...
برای دسترسی آسان به کتابهای صوتی
🎧 @feqdanedel_books
ارتباط با ادمین👇
@Vidamahdavi”
به لطف بهروزرسانیهای پرتکرار (آخرین داده در تاریخ 30 اوت, 2026)، کانال همواره بهروز و دارای دسترسی بالاست. تحلیلها نشان میدهد مخاطبان بهطور فعال با محتوا تعامل دارند و آن را به نقطه اثرگذاری مهم در دسته کتب تبدیل کردهاند.
27 359
مشترکین
+324 ساعت
+2067 روز
+1 11930 روز
آرشیو پست ها
🎧 فریاد
🗣 هایده
🎼🎹 انوشیروان روحانی
✍ کریم فکور
داستانِ ترانهی "فریاد" با صدای "هایده" از زبان "انوشیروان روحانی":
زمانیکه در ایران تغییراتی پیش میآمد، آهنگی ساخته بودم به نام "فریاد" که آقای مازیار خوانده بودند. شعرش از آقای کریم فکور بود.
این آهنگ را خانم هایده شنیده بود و خیلی علاقهمند بود که آن را اجرا کند. در نتیجه در یکی از کنسرتهایشان آن را بدون ارکستر خواندند، امّا وقتی ما همدیگر را میدیدیم به من میگفت:
" دلم میخواهد این ترانه را با ارکستر اجرا کنم."
متأسفانه هیچوقت فرصت پیش نیامد.
زمانیکه خانم هایده رفتند متأسفانه از دنیای ما، من در همان روزهای اوّل فکر کردم که یک تعهّدی دارم به ایشان، در نتیجه صدای خانم هایده را گرفتم و با کمکِ شهرداد جان، برایش زمینهی موسیقی گذاشتیم.
بنابراین ترانهی "فریاد" را که شما در سیدی "فریاد" میشنوید، خودِ هایده هیچوقت آن را با همراهیِ ارکستر گوش نکرد. خودش همیشه همان صدای خودش را گوش کرده بود که در لندن اجرا کرده بود.
بنابراین تنها کسیکه این آهنگ را خواند و ارکستر را نشنید خودِ هایده بود.
@feqdanedel
🤍گرامی باد یاد و خاطره ی حقوقدان، ادیب و ترانهسرای بزرگ و آفرینندهی ترانهی جاودانیِ "الاههی ناز"، زندهیاد کریم فکور.🕊
[زادهی ۵ اسفند ۱۳۰۴- مشهد
درگذشتهی ۷ شهریور۱۳۷۵ - تهران]
زندهیاد فکور بیش از ۷۰۰ ترانه سرود که بسیاری از آنها را خوانندههای نامآورِ آن دوران در رادیو ایران اجرا کردهاند.
همچنین ترجمهی اشعار برخی فیلمهای موزیکال از جمله "اشکها و لبخندها" را زندهیاد فکور انجام داده است.
🎧 پیکِ سحری
🗣 کورس سرهنگزاده
🎼 همایون خُرَم
✍ کریم فکور
🔗جهت آشنایی با کریم فکور👇
https://t.me/feqdanedel/371
#۷شهریور_سالروز_جاودانگی_شاعر_و_ترانه_سرای_برجسته_کریم_فکور
🎨 #نقاشی
دختری در مزرعه
لودویگ کناوس (۱۸۵۷)
@feqdanedel
🔍این نقاشی لحظهای آرام و صمیمی از زندگی یک خانوادهٔ سیرک دورهگرد را به تصویر میکشد. یک دلقک روی یک صندلی چوبی ساده نشسته و با مهربانی به نوزادش غذا میدهد، در حالی که بچههای دیگر برای گرم شدن، نزدیک آتش جمع شدهاند. اطراف آنها طبلها، توپهای شعبدهبازی، قابلمهها، لباسها و وسایل پراکنده دیده میشود و مرز بین صحنهٔ نمایش و زندگی خانوادگی را از بین میبرد. برای این خانواده، زندگی و نمایش از هم جدا نیستند؛ همهچیز در پشت صحنه اتفاق میافتد.
فضای نقاشی هم لطیف و صمیمی است و هم کمی آشفته. چهرهٔ دلقک خستگی را نشان میدهد، اما در عین حال محبت عمیق او به خانوادهاش نیز دیده میشود. شاید آنها منتظر اجرای بعدی باشند، اما قبل از اینکه وارد صحنه و زیر نورافکن شوند، باید با واقعیتهای روزمرهای مثل گرسنگی، سرما، مسئولیت و مراقبت از یکدیگر روبهرو شوند.
این همان روی دیدهنشدهٔ نمایش و سرگرمی است؛ انسانیت شکنندهای که پشت لبخندهای نقاشیشده پنهان شده است.
لودویگ کناوس به خاطر به تصویر کشیدن زندگی عادی با عمق احساسی شهرت داشت. او بهجای نمایش دادن اتفاقات بزرگ تاریخی، روی لحظات سادهٔ زندگی تمرکز میکرد و از این طریق، کرامت و آسیبپذیری انسان در زندگی روزمره را نشان می دهد.
@feqdanedel
🖼 نام اثر: پشت صحنه
👨🎨 هنرمند: لودویگ کناوس
🗓 سال خلق: ۱۸۸۰
🏛 محل نگهداری: موزهٔ نویه پیناکوتک، مونیخ، آلمان
@feqdanedel
🔻🔻🔻
🖼 نام اثر: پشت صحنه
👨🎨 هنرمند: لودویگ کناوس
🗓 سال خلق: ۱۸۸۰
🏛 محل نگهداری: موزهٔ نویه پیناکوتک، مونیخ، آلمان
@feqdanedel
آثار اصلی او در این دوره شامل «عروسی طلایی» ، «غسل تعمید» و «گردشگاه» است که برای لوکزامبورگ خریداری شده بود. از سال ۱۸۶۱ تا ۱۸۶۶ او در برلین به کار مشغول بود و آثاری مانند «پسران ورقبازی میکنند» ، «به دنبال عروس» (موزه ویسبادن) و «والاحضرت در سفرهایش» را خلق کرد. هشت سال بعدی زندگی او شاهد خلق بسیاری از بهترین آثارش، از جمله «جشن کودکان» (گالری ملی، برلین)، « در پریشانی بزرگ » و « شاهزاده روستا» بود . از سال ۱۸۷۴ تا ۱۸۸۳ او استاد آکادمی سلطنتی پروس در برلین بود و تا زمان مرگش در آن شهر اقامت داشت.
از جمله مهمترین آثار دوره آخر او عبارتند از: خانواده مقدس و جاده تباهی، هر دو در سال ۱۸۷۶ نقاشی شدهاند و اکنون در موزه هنر متروپولیتن نیویورک هستند ؛ پشت پرده (۱۸۸۰)، گالری درسدن؛ بچه ژندهپوش (۱۸۸۰) و جشنواره روستا (۱۸۸۱)، هر دو در مجموعه وندربیلت، موزه متروپولیتن، نیویورک؛ و یک دوئل. کناوس در آخرین دوره زندگی خود، مجموعهای از «بتها» را نیز با تصاویر برهنه به سبکی نسبتاً کلاسیک نقاشی کرد که نمونه مهمی از آن در موزه ویسبادن است.
مشهورترین نمونههای پرترههای او که از نظر ژانر، خاص هستند، پرترههای دانشمند هلمهولتز و مورخ مومسن هستند که هر دو در گالری ملی برلین نگهداری میشوند. از جمله افتخارات فراوان او میتوان به مدال طلای بزرگ نمایشگاه برلین ۱۸۶۱ و مدال افتخار بزرگ نمایشگاه پاریس ۱۸۶۷ اشاره کرد . بسیاری از آثار او در موزه ویسبادن به نمایش گذاشته شدهاند .
او عضو آکادمیهای برلین، مونیخ و بسیاری دیگر بود؛ نشان افسر لژیون دونور و نشان شوالیه پروس پور لو مریت را داشت. احتمالاً مشهورترین اثر او «دختری در مزرعه » (۱۸۵۷) است. حکاکیهای آثار او به ویژه در بین دهقانان آلمانی محبوب بود.
@feqdanedel
🟣 لودویگ کناوس (۵ اکتبر ۱۸۲۹ - ۷ دسامبر ۱۹۱۰) نقاش ژانر آلمانی از مکتب نقاشی جوانتر دوسلدورف بود.
🟠 زندگینامه
او در ویسبادن متولد شد و از سال ۱۸۴۵ تا ۱۸۵۲ زیر نظر سون و شادو در دوسلدورف تحصیل کرد. آثار اولیه او، مانند قماربازان در گالری دوسلدورف، به سبک آن مکتب هستند، تیره و با رنگهای غلیظ. این نقص با تحصیل در پاریس جبران شد ، جایی که در سال ۱۸۵۲ به آنجا رفت و به عنوان شاگرد توماس کوتور ثبت نام کرد . در سال ۱۸۵۳، اثر او با نام «صبح بعد از کرمس» دومین مدال طلای سالن را دریافت کرد و او را به یک نقاش مشهور تبدیل کرد. به جز یک سال تحصیل در ایتالیا، او تا سال ۱۸۶۰ در پاریس ماند.
@feqdanedel
📙 #دختری_که_پادشاه_سوئد_را_نجات_داد
✍🏻 #یوناس_یوناسن
🔄 کیهان بهمنی
🎙️مهرانه امروانی، آرمان سلطان زاده
⏳16 : 28 : 52
@feqdanedel
📙 دختری که پادشاه سوئد را نجات داد
✍🏻 یوناس یوناسن
🔄 کیهان بهمنی
🎙️مهرانه امروانی، آرمان سلطان زاده
🎛 آوانامه
🎧خوانش دیگر👇
https://t.me/feqdanedel/27679?single
♨️کتاب صوتی دختری که پادشاه سوئد را نجات داد اثری جذاب به قلم نویسندهی سوئدی، یوناس یوناسن است. این رمان که پس از انتشار نامزد جایزهی Specsavers National Book شد، دربارهی دختری معمولی از آفریقای جنوبیست که سرنوشت مأموریتی بزرگ برایش رقم زده است: نجات جهان!
🔗جهت آشنایی با یوناس یوناسن👇
https://t.me/feqdanedel/20678
📔 جانگادا
✍ ژول ورن
🎙همت مومیوند
♨️«جان گارِل» مردی برزیلی است که چندین سال قبل از این ماجرا به دهکدهی «ایکیتوس» واقع در مرز پِرو آمده بود. او مردی فقیر و تنها بود، ولی توسط مردی مهربان به نام ماگاتاس پناه داده شده بود.
رمان جانگادا (جنگلهای تاریک آمازون) در سال ۱۸۸۱ به چاپ رسید. داستان این رمان بر خلاف دیگر رمانهای این نویسنده، بدون ویژگیهای علمی - تخیلی است و بیشتر داستانی ماجراجویانه دارد. داستان این رمان روایتگر سفر پرماجرای خانوادهای است که از دهکدهای کوچک در پرو قصد سفر به شهری در برزیل را دارند. طی این سفر پدر خانواده، جان گارل، مجبور میشود که با اتفاقی که بیستوپنج سال پیش برایش رخ داده، دوباره روبهرو شود و ...
🔗جهت آشنایی با ژول ورن👇
https://t.me/feqdanedel/170
📘 عزیز
🖊 اولین وو
🔁 احمد کریمی
@feqdanedel
✔️ از متن کتاب:
تمام روز گرما تقریبا غیرقابل تحمل بود و فقط شامگاهان نسیمی از مغرب وزیدن گرفت که از گرمی خورشید به غروب گراینده و از اقیانوس که در پشت تپه ساران کوتاه، نادیده و خاموش قرار داشت، برمی خاست. نسیم انگلستان زنگار گرفته برگ نخل ها را تکان میداد و صداهای خشک تابستان، آوای وزغ ها، جیرجیر گوش خراش زنجره ها و ضربان موسیقی را که از کلبه های بومی مجاور برمی خاست و به همه جا می پراکند، دو چندان می ساخت.
در آن نور دلنواز، رنگ پر از لک و پیس آماس کردۀ خانه و حیاط پر از هرزه گیاه که میان ایوان خانه و راهاب خشک قرار داشت، بی جلوگی و وارفتگی مفرط خود را از دست می دادند؛ و دو مرد انگلیسی که هر کدام در یک صندلی گهواره ای لمیده بودند، و هر کدام گیلاسی از ویسکی و سودا و مجله ای قدیمی به دست داشتند - المثنای تعداد بیشماری از هموطنان خود که در مناطق دور از تمدن جهان خویشتن را به غربت افکنده اند - در این احساس موهوم که سامانی نو گرفته اند، لمحه ای با یکدیگر سهیم شدند.
آنکه مسن تر بود گفت: "آمبروز ابرکرامبی الان می آید اینجا. نمیدانم برای چی؟ پیغام داده که می آید. اگر می توانی، دنیس، یک لیوان دیگر گیر بیاور." سپس با کج خلقی بیشتری به گفته اش ادامه داد: "کیر گه گارد، کافکا، کانالی، کامپتن، برنت، سارتر، اسکاتی ویلسن. اینها کی هستند؟ چی می خواهند؟"...
📘 عزیز
✍ اولین وو
🔁 احمد کریمی
@feqdanedel
