آثار فاخر نستعلیق

غزل زیبایی از سالک واصل علامه طباطبایی تنها کلمه عربی در این غزل کلمه "حلاج" است. همی گویم و گفته‌ام بارها   بود کیش من مهر دلدارها پرستش به مستی‌ است در کیش مهر   برونند زین جرگه هشیارها به شادی و آسایش و خواب و خور   ندارند کاری دل‌افگارها بجز اشک چشم و بجز داغ دل   نباشد به دستِ گرفتارها کشیدند در کوی دلدادگان   میان دل و کام دیوارها چه فرهادها مرده در کوه‌ها   چه حلاج‌ها رفته بر دارها چه دارد جهان جز دل و مهر یار   مگر توده‌هایی ز پندارها ولی رادمردان و وارستگان   نیازند هرگز به مردارها مهین مهرورزان که آزاده‌اند   بریدند از دام جان تارها به خون خود آغشته و رسته‌اند   چه گل‌های رنگین به جوبارها بهاران که شاباش ریزد سپهر   به دامان گلشن ز رگبارها کشد رخت سبزه به هامون و دشت   زند بارگه گل به گلزارها نگارش دهد گلبن جویبار   در آیینهٔ آب رخسارها رود شاخ گل دربر نیلوفر   برقصد به صد ناز گلنارها درد پردهٔ غنچه را باد بام   هزار آورد نغز گفتارها به آوای نای و به آهنگ چنگ   خروشد ز سرو و سمن تارها به یاد خم ابروی گلرخان   بکش جام در بزم می‌خوارها گره را ز راز جهان باز کن   که آسان کند باده دشوارها جز افسون و افسانه نبود جهان   که بسته‌است چشم خشایارها به اندوه آینده خود را مباز   که آینده خوابی‌ست چون پارها فریب جهان را مخور زینهار   که در پای این گل بود خارها پیاپی بکش جام و سرگرم باش   بهل گر بگیرند بیکارها.  

غزلی از علامه طباطبائی بدون یک کلمه عربی مرحوم علامه سید محمدحسین طباطبائی این شعر را به صورت فارسی سره در سال ۱۳۳۰ هجری شمسی در دهکده «زان» و زیر درختان «ورس» سروده است گذر ز دانه و دام جهان و خویش مباز که مرغ با پر آزاد می‌کند پرواز به کوهپایه «زان» بامداد با یاران که دور باد دل پاکشان ز سوز ‌و ‌گداز چه گویمت که چه می‌گفت باد مشک‌فشان که می‌گشود به گفتار خود هزاران راز ز من نیوش و میاسا در این دو روز جهان که پیش روی تو راهیست سخت دور و دراز درختان کهنسال ورس بر سر کوه که دیده‌اند به دامان کوه، بس تک و تاز بگوش هوش شنیدم که دوش می گفتند که همچون ناله نی بودشان نوا و نواز بسی دمیده در این جویبار سبزه نغز بسی شکفته در این بوستان، شکوفه ناز بسی چمیده در این کوهسار کبک دری بسی رمیده بر آن آهوان مشک انداز بسی گذشته از این شاهراه، راهروان که بود باد بیابان نوردشان، دمساز به خویش آی و تماشای پیشتازان کن که هیچ ناید از این کاروان راه، آواز نشان مهر که دیده است در سرای سپنج؟ جهان به کس ننماید دو روز چهره باز همی برد پی امروز آنچه در دیروز همی کند به سر انجام آنچه در آغاز به ساز و سوز بهار و خزان شکیبا باش به تنگنای جهان باش «ورس» را انباز به هرزه راه مپیما و خویش خسته مساز که پیش پای تو باشد بسی نشیب و فراز

🔹برگهایی از مرقع نفیس توسل به دوازده امام خواجه نصیر به خط زیبای محمد باقر اصفهانی به سال 1188 که اخیرا در کتابخانه‎ای شخصی در اصفهان یافتم. https://t.me/bazmeghodsian2

مراحل مرمت یک نسخه خطی در بخش مرمت کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران https://t.me/UT_Central_Library

قطعات زیبایی از مجموعه

استاد عباس سلطان آبادی @formenab

مقدار یارِ هم‌نفس، چون من نداند هیچ‌کس ماهی که بر خشک اوفتد، قیمت بداند آب را تو بر کنار فراتی، ندانی این معنی به راه بادیه دانند قدر آب زلال 🔹درازنای شب از چشم دردمندان پرس تو قدر آب چه دانی که بر لب جویی #سعدی_شیرازی

حباب‌دار کردن نوشته با استفاده از آبلیمو و مسواک پس از آنکه مسواک را اندکی در آبلیمو زدیم ، ابتدا قطرات درشت را بیرون از کاغذ اصلی میگیریم سپس قطرات بسیار ریز را بر روی کاغذ اصلیمون می‌‌پاشیم. بهتره آبلیمو را مقداری با آب رقیق کنیم. هر چقدر آبلیمو رقیقتر باشه، مقدار حباب‌های ایجاد شده کمتر میشه و هر چقد غلظت آبلیمو بیشتر باشه مقدار حباب‌ها بیشتر میشه و البته حرکت قلم بر روی کاغذ سخت‌تر میشه. با مقداری نوشتن و تجربه متوجه میشید که چه مقدار رقیق بشه. #پست_آموزشی #حباب‌دارکردن #خوشنویسی #مرکب #آبلیمو #مسواک https://www.instagram.com/reel/DMdZf8aschi/?igsh=Y25wc3BiOHBxZWJp https://t.me/joinchat/AAAAADwMTC0V1_4-anBTBg

فیلم آموزش تراش قلم (۴١) #تراش_قلم #خوشنویسی

برگرفته از وبلاگ جناب سلطانیان @formenab