Mind of a 🦋

آیندم

📎 @DownloaderAsBot

Magi Round the Sacred Fire Colorized engraving of Zoroastrian priests in their temple. From Cassell’s Illustrated Universal History, Vol. I (London, 1882)

☝️☝️☝️

The guy bro think he is

📎 @DownloaderAsBot

یا حیدر کرار☝️

با خواهرشم ازدواج کرده بود راستی

یکی از خونین‌ترین اقدامات مهرداد ششم در سال ۸۸ پیش از میلاد رخ داد؛ واقعه‌ای که به «کشتار آسیایی» (Asiatic Vespers) شهرت یافت. مهرداد فرمانی محرمانه به شهرهای آسیای صغیر فرستاد و دستور داد تمام رومیان و ایتالیایی‌های ساکن این مناطق، از جمله زنان و کودکان، در روزی از پیش تعیین‌شده کشته شوند. او حتی وعده داد بردگانی که اربابان رومی خود را به قتل برسانند آزاد خواهند شد و بدهکارانی که طلبکاران رومی خود را بکشند، از بخشی از بدهی‌شان معاف می‌شوند. در شهر افسوس، رومیانی را که به معبد آرتمیس پناه برده بودند بیرون کشیدند و کشتند. در پرگامون نیز پناهندگان را در معبد آسکلپیوس با تیر به قتل رساندند. منابع باستانی شمار قربانیان این کشتار هماهنگ را حدود ۸۰ هزار نفر و برخی حتی ۱۵۰ هزار نفر ذکر کرده‌اند.

داستان زندگی و مرگ مهرداد با سم گره خورده بود. پدرش، مهرداد پنجم، در یک ضیافت با سم به قتل رسید. همین اتفاق و ترس از سرنوشتی مشابه باعث شد مهرداد ششم از جوانی به مطالعه سموم روی آورد و بنا بر روایت‌های باستانی، با مصرف تدریجی مقادیر اندک سم، بدن خود را در برابر آن‌ها مقاوم کند. در سال ۶۳ پیش از میلاد، پس از شکست از رومیان و شورش پسرش، تصمیم گرفت با خوردن سم به زندگی خود پایان دهد؛ اما بنا بر روایت مشهور، سمی که سال‌ها از آن می‌ترسید، دیگر بر بدنش اثر نکرد. سرانجام از یکی از سربازانش خواست تا با شمشیر او را بکشد. این روایت بعدها به یکی از مشهورترین داستان‌های تاریخ باستان تبدیل شد و روش مقاوم‌سازی بدن در برابر سم، به نام او «مهردادیسم» (Mithridatism) نام گرفت.

مهرداد ششم؛ پادشاه ایرانی‌ـ‌یونانی که کابوس جمهوری روم شد مهرداد ششم (Mithridates VI Eupator)، مشهور به مهرداد بزرگ، پادشاه پونتوس در شمال آناتولی بود که از سال ۱۲۰ تا ۶۳ پیش از میلاد فرمانروایی کرد. مهرداد از دودمانی با تبار ایرانی و فرهنگ ایرانی‌ـ‌یونانی برخاسته بود. او از جانب پدر، خود را از نسل کوروش بزرگ و داریوش بزرگ، شاهنشاهان هخامنشی، و از جانب مادر، از نوادگان سلوکوس یکم نیکاتور، بنیان‌گذار امپراتوری سلوکی و از سرداران اسکندر مقدونی، می‌دانست. او با افتخار به این میراث دوگانه، خود را وارث سنت شاهنشاهی هخامنشی و جهان هلنیستی معرفی می‌کرد. مهرداد با گسترش قلمرو پونتوس در آسیای صغیر و سواحل دریای سیاه، به یکی از سرسخت‌ترین دشمنان جمهوری روم تبدیل شد و در سه جنگ بزرگ با سرداران نامداری چون سولا، لوکولوس و پومپه جنگید.

ناسیونالیسم قومی، جنونی بی‌درمان است، دوستان. دو عقب مانده تورک‌زبان، یکی ایرانی‌تبار و دیگری آناتولیایی، بر سر مالکیت صفویانِ کوردتبار با ریشه‌های احتمالی یونانی به جان هم افتاده‌اند.

ریدم دهن مسلمان سرد شده هوا کمی

برخی از ملی‌گراهای ایرانی تو فضای مجازی از تصویر نادرشاه برای تحقیر افغانستانی‌ها استفاده می‌کنن، در حالی که افغان‌ها بخش مهمی از ارتش خود نادرشاه بودن! در سپاه ۸۰ هزار نفری نادر هنگام رسیدن به سلطنت، افغان‌ها، ترکمن‌ها و کردهای خراسان در مجموع اکثریت نیروها رو تشکیل می‌دادن. حتی یک نیروی ۱۲ هزار نفری از سواران ابدالی هم در خدمت نادر بود. اون زمان هنوز کشور و هویت ملی افغانستان به شکل امروزی وجود نداشت. سرزمین‌های افغانستان امروزی قرن‌ها بخشی از جهان تاریخی و فرهنگی ایران بودن و زبان فارسی نقش مهمی در فرهنگ و حکومت این مناطق داشت. البته افغان‌ها هویت قومی و قبیله‌ای خودشون رو داشتن، اما مرزبندی ملی ایران و افغانستان به شکل امروزی وجود نداشت. احمدخان ابدالی هم که در سپاه نادر خدمت می‌کرد، بعد از مرگش در سال ۱۷۴۷ حکومت درانی رو بنیان گذاشت که نقطه عطفی در شکل‌گیری دولت مستقل افغانستان بود. تاریخ ایران و افغانستان به‌مراتب درهم‌تنیده‌تر از اونیه که بشه با ملی‌گرایی امروزی از هم جداشون کرد.

شام بنده