من خودمم نه پنجره:)

پنج قسمت فصل جدید تد لاسو رو دیدم.. لذت بردم.. بلند بلند خندیدم.. و گریه کردم! اون لحظه هایی که داشتن بابت گل زدنشون شادی میکردن اشکام ریخت و فهمیدم که چقدر دلم برای شادی جمعی تنگ شده... فهمیدم چقدر دوریم از شادی های جمعی.. از جیغ و دست زدن های از سر ذوق وسط خیابون.. انگار هزار سال قبل بوده که از برد تیم های فوتبال مورد علاقه مون خوشحال میشدیم.. هزار سال قبل بوده که دور هم فوتبال میدیدیم و جیغ میزدیم.. همه چی خیلی دوره و این وسط فقط غم و غصه و مرگه..