𝐌𝐎𝐎𝐍𝐒𝐇𝐄𝐋𝐋

زمان میگذره اما اون غم از بین که نمیره پررنگتر هم میشه

ممکنه بعضیاتون ندونید که آدم وقتی نزدیکترین عزیزشو از دست میده چقدر میتونه دردناک باشه

غمت بخیر شبت نیز

اشکی نمانده است بغضی که بمب شد شاعر مغازه بود دائم پلمپ شد یک پنجره نبود دیوار شد صدا هر زن ترانه شد در خون خود ندا اما شکنجه ها یواشکی نبود

ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد. فروغ فرخزاد

یک پنجره برای من کافیست یک پنجره به لحظهٔ آگاهی و نگاه و سکوت اکنون نهال گردو آن قدر قد کشیده که دیوار را برای برگهای جوانش معنی کند از آینه بپرس نام نجات دهنده ات را آیا زمین که زیر پای تو می لرزد تنهاتر از تو نیست؟ پیغمبران رسالت ویرانی را با خود به قرن ما آوردند؟ این انفجار های پیاپی ، و ابرهای مسموم ، آیا طنین آینه های مقدس هستند؟ ای دوست ،ای برادر ، ای همخون وقتی به ماه رسیدی تاریخ قتل عام گل ها را بنویس.

وقتی که اعتماد من از ریسمان سست عدالت آویزان بود و در تمام شهر قلب چراغ های مرا تکه تکه می کردند . وقتی که چشم های کودکانهٔ عشق مرا با دستمال تیرهٔ قانون می بستند و از شقیقه های مضطرب آرزوی من فواره های خون به بیرون می پاشید وقتی که زندگی من دیگر چیزی نبود ، هیچ چیز ، به جز تیک تاک ساعت دیواری دریافتم ، باید ، باید ، باید دیوانه وار دوست بدارم .

سخت می‌خواهم که در آغوش تنگ آرم تو را هر قدر افشرده‌ای دل را، بیفشارم تو را صائب تبریزی

بشکاف ای مرز رهایی