مدرسه احیاءالعلوم هرات

سیمای حضرت ابراهیم خلیل قسمت ۱۳ الگوی فداکاری در راه الله ۱. گذشتن از جان حضرت ابراهیم در برابر آتش نمرود ایستاد، با صبر و توکل، جان خود را فدای عقیده کرد. ۲. گذشتن از وطن ترک وطن (عراق) به خاطر حفظ ایمان، و هجرت به سرزمین‌های پرچالش. هجرت حضرت ابراهیم نه برای راحتی، بلکه برای وظیفه و دعوت به توحید بود. ۳. گذشتن از زن و فرزند ترک هاجر و اسماعیل در مکه به دستور الله. 🔶 نتایج فداکاری‌های حضرت ابراهیم (علیه‌السلام): ۱. نجات جان: نجات از آتش نمرود، سرد و سلامت‌شدن آتش. ۲. وطن بهتر: مهاجرت به شام، سرزمینی مبارک. ۳. نسل صالح: اسحاق، یعقوب و پیامبران از نسل او. ۴۴. حفظ ناموس: دفع تهدید از ساره به شکل معجزه‌آسا. ۵. حفظ خانواده: بقای هاجر و اسماعیل و پیدایش چشمه‌ی زمزم، ایجاد تمدن مکه، سنت سعی صفا و مروه. #دهه_ذوالحجة #مدرسه_احیاءالعلوم_هرات @Aehyaa

ـــــــــــــــــــــــــــــ ای قدس! ای شهر آسمان ای مهد رهبران دل در فراق تو هر لحظه می‌تپد از دیدگان ما خونابه می‌چکد یا رب زمان فتح و لحظه‌ی دیدار کی رسد؟! یا رب قیامِ امتِ بیمار کی رسد؟! کی خاک قدس سرمه‌ی چشمان ما شود؟! کی شهر ما ز بند اسارت رها شود؟! کی خنده می‌شود اندوه مادران؟! کی رسته می‌شود دل بی‌روح خواهران؟! ای قدس ای شهر آسمان ای مهد رهبران أقصی درون توست آن قبله‌ی نخست آن مسجد کهن در عمق قلب من! 🗣️ محمد ابراهیم ساعدی رودی #القدس_لنا @Em_Roozam

پرسیده اند: در دهه اخیر رمضان، شب های تاق بیدار بودم به خدا راز و نیاز داشتم. شب ۲۷ساعت از۳شب تیر بود هی نماز و قرآن می‌خواندم باچشم اشک بار از خدا چیزی می‌خواستم در همین حین دیدم از بغلم یک لباس سفید رد شد و رفت. فقط از پشتش دیدم،. از جای نماز خیستم، پشتش رفتم نبود و چیغ کشیدم. آیا در این دعا که مشغول بودم و میان این چیز که دیدم برکتی نهفته است یانه؟؟ ♦️الجواب: اهمیت شب قدر در همان رقت قلب و نزدیک شدن به الله است و او از هر چه با ارزش‌تر است و آن را شما دریافتید، مبارک‌تان باد. اما این که حین یک دعای خاص، مشاهده چیزی به معنای اجابت آن دعا باشد، گمان نمی‌کنم چندان ربطی به آن داشته باشد. اجابت دعا -اگر شرایطش رعایت شده باشد- در یکی از سه چیز است: ۱- رسیدن به آن مطلوب، البته گاه به عاجل و گاهی به فاصله‌ی زمانی، هردچند طولانی. ۲- دفع شدن بلا به سبب دعا. ۳- ذخیره در آخرت. هر یک از این سه ویژگی که به دست آید دعا اجابت شده است. ✍ضیاءاحمد فاضلی.

سیمای حضرت ابراهیم خلیل قسمت ۱۲ مُربّی واقعی فرزندان حضرت ابراهیم با برخورداری از حمایت الهی و توانمندی‌های فراوان، الگوی بی‌نظیری در تربیت فرزندان به‌شمار می‌رود. او از خداوند، فرزندان صالح طلب کرد و خداوند نیز به او اسماعیل و اسحاق را عطا نمود؛ فرزندانی که ادامه‌دهنده‌ی راه توحید و حاملان رسالت الهی بودند. پیام‌های تربیتی آیات قرآن درباره تربیت ابراهیمی: ۱. دعای مستمر برای تربیت فرزند صالح ابراهیم همواره از خداوند فرزندان صالح می‌خواست. او حتی در کهولت سن، شاکر نعمت فرزندان شد و از خداوند خواست آن‌ها را برپادارندگان نماز قرار دهد. ۲. توصیه‌ی مستقیم و هدفمند ابراهیم و یعقوب فرزندان‌شان را به دین اسلام سفارش کردند و گفتند: "مگر مسلمان، نمیرید." (بقره: 132) این توصیه‌ها با محبت، احترام، و انگیزه‌دهی همراه بود و فرزندان را متوجه مسئولیت‌ سنگین خود در حفظ دین الهی می‌کرد. ۳. نقد سازنده و پیگیری تربیتی ابراهیم فرزندان را رها نکرد. پس از ازدواج اسماعیل، شرایط زندگی او را بررسی کرد و در صورت نیاز با ملاطفت و حکمت توصیه‌هایی چون تغییر همسر نالایق را ارائه داد. این نشان از حضور فعال پدر در زندگی فرزندان دارد. ۴. ارائه الگوی عملی از خود ابراهیم نه تنها سفارش می‌کرد، بلکه خود الگوی عملی در ایمان، عبادت، اخلاق و توکل بود. فرزندان او از پدرشان می‌آموختند نه فقط با شنیدن، بلکه با دیدن رفتار او. ۵. مهمان‌نوازی و بزرگواری رفتار ابراهیم با مهمانان (فرشتگان) و نگرانی او از نخوردن غذا، نمونه‌ای از بزرگواری، اخلاق و تربیت فرهنگی اوست. این ویژگی بعدها در پیامبر اسلام نیز ظهور یافت. #دهه_ذوالحجة #مدرسه_احیاءالعلوم_هرات @Aehyaa

سیمای حضرت ابراهیم خلیل قسمت ۱۱ مهمان‌نوازی بی‌نظیر حضرت ابراهیم (ع) مهمان‌نوازی یکی از صفات برجسته انسانی است که در وجود حضرت ابراهیم (ع) به شکل ویژه‌ای جلوه‌گر شده است. قرآن‌کریم در سوره ذاریات (آیات ۲۴ تا ۲۷) به داستان پذیرایی او از مهمانان ناشناس، که در واقع فرشتگان الهی بودند، پرداخته و دوازده ویژگی این مهمان‌نوازی را برجسته می‌سازد: ۱. پذیرش مهمانان غریبه بدون هیچ‌گونه ممانعت. ۲. پاسخ‌گویی نیکوتر به سلام آنان با جمله‌ای اسمیه، به نشانه احترام بیشتر. ۳. گشودن باب گفتگو و اظهار ناشناختگی مهمانان، برای ایجاد صمیمیت. ۴. عدم اصرار به معرفی آن‌ها و حفظ راحتی و احترام‌شان. ۵. عجله در تهیه غذا بدون هیچ تأخیر. ۶. پذیرایی با گوساله‌ای فربه که نشانه‌ی بزرگی و ارزش مهمان است. ۷. بریان کردن گوشت برای ارائه غذایی خوش‌طعم و دلپذیر. ۸. تقدیم کامل گوساله به مهمانان، بدون سهم‌خواهی برای خود. ۹. همکاری با خانواده در تهیه غذا برای حفظ همراهی با مهمانان. ۱۰. آوردن غذا با دست خود به جای واگذاری به خدمه. ۱۱. نزدیک کردن غذا به مهمانان برای راحتی و احترام بیشتر. این برخورد نشان‌دهندة روح بلند، سخاوت بی‌نظیر و نهایت ادب و احترام حضرت ابراهیم (ع) نسبت به مهمانان است، که الگویی کامل برای اهل ایمان و آموزه‌ای مهم در سنت اسلامی به شمار می‌رود. #دهه_ذوالحجة #مدرسه_احیاءالعلوم_هرات @Aehyaa

ارزش بی‌نیازی ـــــــــــــــــــــــــــــ هر زمان که به آن‌ها (مردم) حتی برای جرعه‌ای آب نیاز داشته باشی، ارزش تو در نظرشان به نسبت نیازت به آن‌ها کاهش می‌یابد. امام ابن‌تیمیه #پیام_زندگی @Payame_Zendegi

سیمای حضرت ابراهیم خلیل قسمت ۱۰ به زانو درآورنده‌ی طاغوت زمان حضرت ابراهیم (ع) نمونه‌ای برجسته از ایستادگی در برابر طاغوت است. زمانی که دعوت او به توحید گسترش یافت، نمرود – پادشاه مغرور و مدعی خدایی – برای حفظ هیبت خود، ابراهیم را به مناظره فراخواند. اما ابراهیم (ع) با استدلالی قاطع و زیرکانه، او را رسوا ساخت. وقتی نمرود برای نشان دادن قدرتش ادعای «احیاء و اماته» کرد، ابراهیم (ع) با طرح مسئله طلوع خورشید از مشرق، که نمرود قادر به مقابله با آن نبود، او را مبهوت و مغلوب کرد. این مناظره در قرآن (بقره: 258) آمده و نشان‌دهنده درایت و حکمت ابراهیم (ع) است. مفسران، مناظره‌کننده را نمرود بن کنعان دانسته‌اند که در بابل حکومت می‌کرد. نمرود از نعمت پادشاهی که باید موجب شکرگزاری می‌بود، دچار غرور و طغیان شد. پیام‌های تربیتی این ماجرا برای اهل ایمان: ۱. زیرکی و هوش در مناظره: مومنان باید از نعمت عقل و فراست بهره گرفته و مانند ابراهیم (ع) در مواجهه با دشمنان حق، حکیمانه عمل کنند. ۲. آزمایش بودن قدرت دنیوی: قدرت و مقام دنیا آزمونی الهی است؛ اگر انسان غافل شود، به‌راحتی دچار طغیان می‌گردد. همان‌گونه که نمرود فریب قدرت را خورد و خود را خدا پنداشت. ۳. هشدار به جوانان: جوانان باید مراقب باشند تا در صورت رسیدن به موقعیت‌های بالا، گرفتار غرور نشده و همواره مرز بندگی را حفظ کنند، وگرنه به‌سادگی دچار سقوط اخلاقی و معنوی خواهند شد؛ چنان‌که قرآن هشدار می‌دهد: «إن الإنسان ليطغى أن رآه استغنى». #دهه_ذوالحجة #مدرسه_احیاءالعلوم_هرات @Aehyaa

سیمای حضرت ابراهیم خلیل قسمت ۹ "دعوتگری حکیم و پُرحوصله" حضرت ابراهیم (ع) از بزرگ‌ترین پیامبران الهی و الگویی برجسته در دعوتگری است. قرآن‌کریم، صحنه‌های متعددی از تلاش‌های او برای هدایت مردم را به تصویر کشیده است. او با دلسوزی عمیق نسبت به گمراهی مردم، از آرامش خود گذشته و با استدلال‌های قوی، عقل و وجدان آن‌ها را بیدار می‌ساخت. هدفش رهایی مردم از تقلید کورکورانه و شرک، و رساندن آنان به توحید و روشن‌بینی بود. ابراهیم (ع) در این راه، با پدر، مردم و حاکمان زمان گفت‌وگو می‌کرد و با سفرهای فراوان به سرزمین‌های مختلف، پیام الهی را به گستره‌ی وسیعی از انسان‌ها می‌رساند. آیاتی از سوره‌های مختلف قرآن از جمله مریم، انعام، شعراء، انبیاء و صافات، به این بخش از زندگی ایشان پرداخته‌اند. #دهه_ذوالحجة #مدرسه_احیاءالعلوم_هرات @Aehyaa

سیمای حضرت ابراهیم خلیل قسمت ۸ این مبحث به صفت "صدّیق" بودن حضرت ابراهیم پرداخته است. در قرآن کریم، ابراهیم به عنوان پیامبری راستگو و صدیق معرفی شده است. صدیق به کسی گفته می‌شود که در تصدیق آنچه از جانب خدا آمده، به نهایت رسیده باشد و بدون شک و تردید از حقیقت پیروی کند. این ویژگی در مادر موسی نیز مشهود است، که طبق الهام الهی، دستور خدا را به راحتی می‌پذیرد، حتی اگر عملی مانند انداختن کودک به دریا باشد. همچنین، این ویژگی در ابوبکر صدیق نیز نمایان است که هرگاه پیامبر چیزی می‌گفت، بی‌چون و چرا آن را تصدیق می‌کرد. در نهایت، پیام‌های تربیتی این مبحث برای مؤمنان شامل اهمیت صداقت و راستگویی است. مؤمنان باید همواره در راستگویی استقامت داشته باشند، از دروغگویی پرهیز کنند و دوستان و همراهان صادق را برای خود انتخاب کنند. همچنین باید صداقت را نه فقط در گفتار، بلکه در کردار و پندار نیز در زندگی خود جاری کنند و دیگران را به این ویژگی نیکو توصیه کنند. #دهه_ذوالحجة #مدرسه_احیاءالعلوم_هرات @Aehyaa

ـــــــــــــــــــــــــــــ 🏷️ درس‌هایی از دین و زندگی 🎞️ قسمت دوم 🔸 موضوع: صبر در برابر مصیبت‌ها 👤 محمد شعیب حسینی، فارغ مدرسه احیاءالعلوم هرات 🎬 تهیه شده در گروه رسانه‌ای احیاء #دین_زندگی #مدرسه_احیاءالعلوم_هرات @Aehyaa

سیمای حضرت ابراهیم خلیل قسمت ۷ در این مبحث به بررسی مراحل رشد ایمانی حضرت ابراهیم (ع) و ابزارهایی که خداوند برای ارتقای یقین او به کار برده است، پرداخته شده است. مراحل رشد ایمان حضرت ابراهیم (ع) ۱. ظرفیت‌های ذاتی و رشد دوران کودکی: خداوند از دوران طفولیت، استعدادهای ویژه‌ای به ابراهیم (ع) عطا کرد که او را برای پذیرش مسئولیت‌های بزرگ آماده ساخت. ۲. ابتلاءات و آزمون‌های الهی: ابراهیم (ع) با مواجهه با آزمون‌های سخت، از جمله مخالفت با بت‌پرستی و قربانی کردن فرزندش، به درجه‌ای از آمادگی رسید که شایستهٔ امامت و پیشوایی بشر شد. ۳. مشاهده ملکوت آسمان‌ها و زمین: خداوند پرده‌های غیب را از دیدگان ابراهیم (ع) برداشت و او را قادر ساخت تا ملکوت آسمان‌ها و زمین را مشاهده کند، تا از یقین علمی به یقین بصری برسد. ۴. مشاهدهٔ زنده شدن مردگان: در آیه ۲۶۰ سوره بقره، حضرت ابراهیم (ع) از خداوند خواست تا چگونگی زنده شدن مردگان را به او نشان دهد. خداوند دستور داد تا چهار پرنده را بگیرد و آنها را قطعه‌قطعه کرده و بر کوه‌ها قرار دهد، سپس آنها را فراخواند تا به سوی او بازگردند. این تجربه، یقین قلبی ابراهیم (ع) را تقویت کرد. #دهه_ذوالحجة #مدرسه_احیاءالعلوم_هرات @Aehyaa

عید سعید قربان، بر همه هم‌وطنان مبارک باد! #مدرسه_احیاءالعلوم_هرات @Aehyaa

اندیشه‌های ناب #پیام_هفته #مدرسه_احیاءالعلوم_هرات @Aehyaa

سیمای حضرت ابراهیم خلیل قسمت ۶ این مبحث به تجرد و یک‌سویی حضرت ابراهیم (ع) پرداخته است. ابراهیم (ع) زندگی‌اش را به‌طور کامل وقف الله (ع) کرده و هیچ‌گاه به تعلقات دنیوی مانند خانواده، مال و وطن اهمیت نداد. او از جان، مال، همسر، فرزند و وطن گذشت و در مسیر بندگی خدا، با مشکلات طاقت‌فرسا مواجه شد، از جمله تهدیدات پدر و قومش که علیه او دشمنی کردند. به همین دلیل، او در زندگی‌اش همواره در جست‌وجوی حق و در حرکت بود، حتی لقب "رحّال" (گردش‌گر) به او داده شده است. این مفهوم در فرهنگ اسلامی به "ولاء و براء" (محبت و دشمنی برای خدا) تعبیر می‌شود. ولاء به معنای دوستی با اهل ایمان و براء به معنای بیزاری از کفار است. حضرت ابراهیم (ع) نیز این اصول را در زندگی‌اش رعایت کرده و حتی از پدرش که دشمن خدا بود بیزاری جست. قرآن‌کریم ابراهیم را به عنوان الگویی برای مؤمنان معرفی کرده است. در زندگی‌اش، او به‌طور عملی ولاء و براء را پیاده کرد و از خداوند خواسته‌های بزرگتری داشت. این اصول باید در زندگی مسلمانان پیاده شود، به‌ویژه در برابر دشمنان خدا و اهل ایمان. پیامبر اسلام (ص) نیز بر اهمیت این اصول تأکید کرده است. در نهایت، پیام‌های تربیتی این مبحث برای مسلمانان این است که باید در زندگی خود به‌طور جدی به مسأله ولاء و براء توجه کنند، از کفر و گناه دوری کنند و نسبت به خدا و اهل ایمان محبت و وفاداری نشان دهند. همچنین باید در زندگی خود به علم و تقوا توجه داشته باشند و از کسانی که پایبندی به دین ندارند، دوری کنند. #دهه_ذوالحجة #مدرسه_احیاءالعلوم_هرات @Aehyaa

●احکام قربانی را کوتاه بیاموزید: (ارسالی فاضلی، مدیر مدرسه احیاءالعوم هرات) بر هر مرد و زن توانا واجب است. گوسپند ازیک نفر و گاو،و شتر تا۷نفر... شتر ۵سال، گاو دو سال و گوسپند یک سال را باید پوره کرده باشد. بره شش ماهه که مثل یکساله دیده شود هم روا است. قبل از نماز عید صحیح نمیشود و تاغروب روز سوم - روز و شب-  وقت دارد. باید سالم از کوری، کری، لاغری شدید و لنگی که مانع رفتار شود باشد. شاخ شکسه که از بیخ نباشد و گوش‌ودُم‌بریده که به یک سوم نرسد‌ و دندان‌ریختگی که مانع خوردن نشود اشکالی ندارد. مزد قصاب نباید از خود حیوان پرداخت شود. یلمه‌کردن هم رواست. قدر ثواب آن بستگی به مقدار اخلاص نیت و تهیه آن از پول حلال دارد. ذخیره گوشتش روا و صدقه - حد اقل یکسوم آن- مستحب است. قربانی نذر و از جای میت، مثل مال زکات، تنها حق فقرا است. ●تذکر: بااهدای گوسپند قربانی یا گوشت آن جهت ذخیره در سردخانه لیلیه ۲۵۰ نفری این مدرسه در این خیر سهم بگیرید. الله یاریتان رساند.

سیمای حضرت ابراهیم خلیل قسمت ۵ قرآن حضرت ابراهیم (ع) را به عنوان یک فرد "حنیف" معرفی می‌کند، به این معنا که او از شرک و هر نوع انحراف فکری به سمت توحید و دین حق گرایید. واژه "حنیف" در قرآن به معنای میل به سمت دین صحیح و دوری از باطل است. ابراهیم (ع) به عنوان الگویی از توحید در برابر شرک ایستاد و برای مبارزه با آن جانفشانی کرد. او در قرآن در هشت آیه با ویژگی حنیف بودن توصیف شده است که در هر یک از آن‌ها بر صداقت، استقامت و پیروی از دین حق تأکید شده است. پیام تربیتی این داستان برای مؤمنان این است که باید مانند ابراهیم (ع) از شرک در تمام ابعاد زندگی‌شان دوری کرده و ایمان خود را در توحید تقویت کنند. برای این هدف، باید به تکمیل دانش دینی خود بپردازند، رابطه‌ای قوی با قرآن برقرار کنند، احادیث پیامبر اسلام (ص) و سیره پیامبران را مطالعه کنند و با روش‌های حکیمانه به دعوت به توحید بپردازند. #دهه_ذوالحجة #مدرسه_احیاءالعلوم_هرات @Aehyaa

●احکام قربانی را کوتاه بیاموزید: (ارسالی فاضلی، مدیر مدرسه احیاءالعوم هرات) بر هر مرد و زن توانا واجب است. گوسپند ازیک نفر و گاو،و شتر تا۷نفر... شتر ۷سال، گاو دو سال و گوسپند یک سال را باید پوره کرده باشد. بره شش ماهه که مثل یکساله دیده شود هم روا است. قبل از نماز عید صحیح نمیشود و تاغروب روز سوم - روز و شب-  وقت دارد. باید سالم از کوری، کری، لاغری شدید و لنگی که مانع رفتار شود باشد. شاخ شکسه که از بیخ نباشد و گوش‌ودُم‌بریده که به یک سوم نرسد‌ و دندان‌ریختگی که مانع خوردن نشود اشکالی ندارد. مزد قصاب نباید از خود حیوان پرداخت شود. یلمه‌کردن هم رواست. قدر ثواب آن بستگی به مقدار اخلاص نیت و تهیه آن از پول حلال دارد. ذخیره گوشتش روا و صدقه - حد اقل یکسوم آن- مستحب است. قربانی نذر و از جای میت، مثل مال زکات، تنها حق فقرا است. ●تذکر: بااهدای گوسپند قربانی یا گوشت آن جهت ذخیره در سردخانه لیلیه ۲۵۰ نفری این مدرسه در این خیر سهم بگیرید. الله یاریتان رساند.

4️⃣ تفریحات ناسالم: درست است که در ایام عید، شادی و سرگرمی پسندیده است؛ اما نباید در آن، حدود شرع شکسته شده و سلامتی جامعه به خطر روبرو شود. پس تفریحاتی مانند: بازی با پتاقی و موادآتش‌زا و خطرناک، تیزرانیِ رعب آور، بازیهای خطرناک و آسیب‌رسان، خلطیت زن و مرد در محیطهای تفریحی و میله جاها، بدحجابی به بهانه شادی عید، چشم چرانی و مزاحمت به ناموس دیگران، سگ جنگی، کبوتربازی و بام‌گردی، قمار و بردوباخت در برخی بازیها وسرگرمیها و... متأسفانه این گونه منکرات در جامعه ما بسیار است. الله(ج) ما، فرزندان و خانواده های ما را از آنها محفوظ بدارد. 5️⃣- اسراف در سفره عید: منکر دیگر، چشم وهم چشمی بر سر سفره‌ی عید است؛ طوری که اگر وجهش را هم نداشته باشد، باید قرض کرده و سفرة مجلل پهن کند و از دیگران کم نیاورد و بلکه جلو زند. این رقابت منفی، زیانهای زیادی را متوجه جامعه ما ساخته است. الله متعال مردم ما را از آن نجات بخشد. 6️⃣‌‌‌خلطیت ها و بی‌حجابی‌ها: منکر دیگر، خلطیت بی‌رویه‌ی زن ومرد و بدحجابی بسا خانمها در ایام عید است. چنان که به بهانة عید و شادی، حدود میان زن و مرد بیگانه در بسا جاها شکسته می شود؛ برخی دختران و پسران جوان که قبلاً از هم دوری می‌کردند، حالا به بهانة عید با فتنه انگیزترین سیما وقیافه با هم روبرو و نزدیک می‌شوند و مجال را برای شیطانها باز می‌سازند تا آنها را به رگبار وسوسه های گمراه کننده بگیرند و دین و آبروی شان را آسیب رسانند. خداوند از شرّ آن، ملت ما را پناه دهد. 7️⃣ مرزشکنی‌ها درباره لباس نو: َمنکر دیگر این است که به بهانه عید و این که در اسلام به لباس نو در عید تشویق شده‌ایم، مدلهای فتنه انگیز و بیگانه با فرهنگ اسلامی و عنعنات پسندیده ملی ما، از جانب بسا دختران و جوانان انتخاب می‌شود و در نتیجه، همه ساله، عید که وجهه‌ی اسلامی دارد و باید ما را به ارزشهای ما متعهدتر ونزدیکتر سازد، ضربه بدی بر پیکره‌ی ارزشها وفرهنگ اسلامی ما قرار می‌گیرد. 💓تقدیم: مدرسه احیاءالعلوم هرات.🌸🌸 معلومات: ۰۷۹۰۴۵۳۰۲۲

🔶سلسله آموزش احکام شرعی- ویژه ایام ذوالحجة 🔸درس چهارم: فضایل و مسایل نماز عید و منکرات این ایام ✍ضیاءاحمد فاضلی، واعظ مسجدجامع بزرگ و مسوول مدرسة احیاءالعلوم 🔶نماز عید: این نماز که در هرسال، فقط دوبار است از فضایل وبرکات بی شماری برخوردار است. امام ابوداود در حدیث صحیحی از أم عطية(رض) نقل میکند که گفت: «أمرنا رسول الله صلى الله عليه وسلم أن نخرج ذوات الخدور يوم العيد قيل فالحيض قال ليشهدن الخير ودعوة المسلمين قال فقالت امرأة يا رسول الله إن لم يكن لإحداهن ثوب كيف تصنع قال تلبسها صاحبتها طائفة من ثوبها.» ♦️ترجمه: پیامبر(ص) به ما دستور دادند که زنان خانه را روز عید به نماز ببریم. و چون از رفتن زنانی که در عادت ماهواراند سوال شدند، گفتند: در عیدگاه [بدور از محل نماز] حضور یابند تا از خیر و دعاهای مسلمین بهره مند شوند. [در این حین] زنی گفت: ای رسول خدا! اگر برخی، پوشش و چادری نداشته باشند چه کنند؟ فرمودند: زنان همراه شان برخی از پوشش های شان را بدیشان بپوشانند. ♦️نکته: حال که دانستیم اهمیت نماز عید تا بدان حد است، پس حیف است اگر برخی برادران ما نمازعید را فدای اموری مانند: تفریح، سلمانی، زیارت قبور و.. سازند. 🔸حکم نماز عید: بر هرکسی که نماز جمعه فرض است، نماز عید بر وی واجب است. برای زنان واجب نیست؛ اما در صورت فراهم بودن شرایط، رفتن شان به نماز عید مستحب است. 🔸چگونگی ادای نمازعید: نماز عید دو رکعت است؛ در هر رکعت، 3 تکبیر واجب زیاده از دیگر نمازها دارد. در رکعت اول: بعد از سبحانک اللهم، سه تکبیر پی هم گفته می‌شود؛ در هرکدام دستها بالا و سپس رها می‌شود و بعداً قرائت آغاز می‌یابد. در رکعت دوم بعد از ختم قرائت و قبل از رکوع نیز 3 تکبیر به همان شیوه گفته می‌شود، امام با تکبیر چهارم به رکوع می‌رود. - نماز عید اذان و اقامت ندارد. - گوش دادن به خطبة عید سنت است و بعد از نماز خوانده می‌شود. 🔸مستحبات روز عید: 1 - غسل كردن و مسواك زدن. 2 - بهترين لباس خود را پوشيدن. 3 - خوشبويي زدن. 4 - پيش از رفتن به نماز در عيد فطر خرما يا ديگر شيريني خوردن و در عید اضحی، قبل از نماز عید، چیزی نخوردن و بعد از نماز، از گوشت قرباني خويش – و اگر قربانی نبود، چیزی دیگر- خوردن است. 5- رفتن به عیدگاه از يك مسير و برگشتن از مسيري ديگر. 6- پياده رفتن به طرف نماز عید. 7 - پيش از نماز عيد و بعد از آن، نخواندن نماز نفل، چه در خانه و چه در عیدگاه. 8- در عید اضحی حين رفتنِ مردان به عيدگاه با صداي بلند، تكبير گفتن. 9 - تكبيرات تشريق را در عقب نمازهای فرض تا عصر روز چهارم عید با صدای بلند گفتن. و نیز در مسیر عیدگاه بسیار گفتن شان. 🔶منکراتی در ایام عید: شماری از مردم ما برخی منکراتی را در ایام عید مرتکب می‌شوند که مایه‌ی تأسف است؛ خداوند ما را از آنها دور بدارد. مشهورترین آنها به قرار زیراند: 1️⃣- پایبندی به زیارت قبور در صبح عید: برخی، رفتن به زیارت قبور در صبح عید را برای خود امری حتمی ساخته اند که گویی، شرع مبین به آن دستور داده باشد که اصلاً چنین نیست؛ بلکه آن را برای خود حتمی‌ساختن، یک بدعت سیئه است. این بدعت –اقلاً- ضررهای آتی را بدنبال دارد: - شادی روز عید را که امری شرعی است، مکدر می‌سازد. ـ غالباً سبب از دست دادن نماز عید -و یا بازماندن از غسل و آمادگی لازم برای آن- می‌گردد. - ازدحام ترافیکی در صبح عید را ایجاد کرده و غالباً خلطیت میان زن و مرد را سبب می‌شود. پس زیارت قبور را باید در فرصتی دیگر گذاشت. 2️⃣- تجدید و از سرگیری عزاداری: چنان که اگر از فوت فردی، ماهها هم سپری شده باشد، روز عید که آن را به نام عید اول مرده نام گذاشته اند، کسان میت خود را عزادار جلوه داده از پوشیدن لباس نو خودداری می‌کنند؛ میوه خشک را از سفره عید دور کرده به جای آن خرما قرار می دهند و به خانه می نشینند تا دیگران به تعزیه‌ی ایشان بیایند. بی‌شک، این منکری است آشکار. پیامبر(ص) فرمودند: «روا نیست به هیچ زنی که به خدا ورسولش ایمان دارد این‌که به مرگ کسی بیش از سه روز عزادار باشد؛ مگر خانم میت که در وفات شوهرش چهار ماه و ده روز عزادار است». [صحیح البخاری] 3️⃣ دوام کینه و آشتی نکردن: فرصت عید، مناسب‌ترین فرصتی است برای شستشوی دلها از کینه و کدورت علیه همدیگر. پس خوش سعادت کسی است که از دیگران سبقت گرفته و جلوتر، دست آشتی را به سوی برادرش دراز کرده وی را در آغوش بگیرد و دل از کینه‌ی او پاک سازد. پیامبر(ص) فرمودند: «برای مسلمان روا نیست که با برادر مسلمان خود بیش از سه روز قطع رابطه کند؛ طوري که چون با هم روبرو شوند، هر يک از ديگري روي گرداند. و بهترين شان هماني است که در سلام کردن پيش قدم شود». [سنن ابوداود]

سیمای حضرت ابراهیم خلیل قسمت ۴ قرآن کریم حضرت ابراهیم را با ویژگی‌های برجسته‌ای توصیف کرده که یکی از این ویژگی‌ها "انابت" است، که به معنای بازگشت و رجوع به خداوند است. انابت شامل چهار اصل اصلی می‌شود: محبت به خدا، خضوع در برابر او، رویکرد به سوی او و دوری از غیر او. این ویژگی در قرآن به‌طور مکرر مورد تأکید قرار گرفته و بنده‌های خدا به انابت فراخوانده شده‌اند. انابت، در واقع نشان‌دهنده‌ی تلاش مستمر برای جلب رضایت خداوند است و با رفتارهای خاصی چون انجام واجبات، ترک محرمات، عبادات مستحب، ذکر و دعا همراه است. پیامبرانی چون داوود و ابراهیم علیهماالسلام نیز نمونه‌های بارز انابت در قرآن هستند. در نهایت، انابت به انسان‌ها نوید بهشت و آرامش می‌دهد. برای دست‌یابی به این ویژگی، افراد باید تلاش زیادی کنند و با اعمال صالح و همت، در مسیر قرب به خداوند پیش روند. #دهه_ذوالحجة #مدرسه_احیاءالعلوم_هرات @Aehyaa