-تنش

«مجرم، اجرای حدود و دو روایت از کافی شریف» الف) مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ بْنِ بَزِيعٍ عَنْ حَنَانِ بْنِ سَدِيرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ: حَدٌّ يُقَامُ فِي اَلْأَرْضِ أَزْكَى فِيهَا مِنْ مَطَرِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً وَ أَيَّامَهَا.* ب) عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ اِبْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنِ اِبْنِ بُكَيْرٍ عَنْ زُرَارَةَ عَنْ حُمْرَانَ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ أَوْ أَبَا جَعْفَرٍ عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ عَنْ رَجُلٍ أُقِيمَ عَلَيْهِ اَلْحَدُّ فِي اَلدُّنْيَا أَ يُعَاقَبُ فِي اَلْآخِرَةِ فَقَالَ اَللَّهُ أَكْرَمُ مِنْ ذَلِكَ** محصّل*** این است که اولاً نسبت به اصل اجرای حدود اشکالی نیست بل اجرای حدود ضرورت دارد و در جای خودش کثیری از فقهاء از طوایف مختلفه بیان کرده‌اند که جاری شدن حدود ربطی به تشکیل حکومت و یا تخصیص به دوره‌ی حضور معصوم ندارد. این از وظیفه‌ی ایجابیِ حکم‌ران. و امّا دوّماً وقتی حد بر کسی جاری شد -دست‌کم طبق این روایت فرقی بین مؤمن و غیر مؤمن نیست- چنین اجازه‌ای نداریم که او را به سخره بگیریم یا لزوماً کنارِ قتله‌ی کربلاء و اشقی الاشقیاء جایَ‌ش دهیم. حقّی بوده که استیفاء شده. خصوصاً که وضعیت فعلی ما، وضعیتِ فوقِ بی‌صاحبی است بل در این شلوغ‌بازارِ پساکرونا اساساً سگ صاحب‌ش را نه می‌شناسد و نه ‌پیدا می‌کند. لذاست که بین این جماعت هیچ‌کس دقیقاً نمی‌داند که باید پاچه‌ی چه کسی را بگیرد. به هرترتیب، اجرای حد اگرچه علی رغم ضرورت خود، طبعاً بر دوقطبیِ ملک و ملّت و مملکت بی‌تأثیر نیست و لذا بر ماست که پس از اجرای حد، حد نگهداریم که «..إنّ الله قد جعل لکل شیئ حدّاً..» پی‌نوشت: *حدّی که/یک حدّ که بر روی زمین اقامه شود، پاک‌کننده‌تر است از بارانی که چهل شبانه‌روز ببارد. **از امام صادق علیه السلام درباره‌ی کسی پرسیدم که درباره‌ی او در دنیا حد جاری شده؛ آیا بابت همین گناه در آخرت هم عقوبت خواهد شد؟ پس فرمود: خداوند با کرامت‌تر از این‌ است.. ***نسبت به هردو طایفه، روایاتِ مؤیده متعدّد‌اند و مسئله تک‌روایتی نیست.