Mohebat

صخره های متعادل دقیقا نوع خاصی از شگل گیری های جغرافیایی تخته سنگ ها هستند، این تخته سنگ ها معمولا در اندازه های بزرگ و عظیمی هستند که روی صخره های دیگر به طرزی باور نکردنی قرار گرفته اند و بر خلاف اینکه ما با دیدن آن ها فکر می کنیم که هر آن روی زمین می افتند اما تعادشان را به شکل عجیبی حفظ کرده اند •🍃🌸 @beauty_travel 🌸🍃• ─┅─═ঊঈ💓ঊঈ═─┅─ طبیعت ❤️

میدان آزادی بزرگ‌ترین میدان شهر تهران است و قبل از انقلاب آن را میدان شهیاد می‌نامیدند. این میدان در بخش غربی تهران قرار دارد و در سال ۱۳۴۹ شمسی، برای یادبود جشن‌های ۲۵۰۰ ساله‌ی شاهنشاهی ایران طراحی و ساخته شد. بعد از انقلاب نام این میدان و برج را به آزادی تغییر دادند. میدان آزادی به شکل بیضی ساخته شده و برج آزادی هم در مرکز آن قرار گرفته است. مساحت این میدان ۵۰ هزار متر مربع است و یکی از بزرگ‌ترین میدان‌های ایران محسوب می‌شود. برج آزادی هم با ارتفاع ۴۸ متر، یکی از مشهورترین نمادهای تهران است. •🍃🌸 @beauty_travel 🌸🍃• ─┅─═ঊঈ💓ঊঈ═─┅─ طبیعت ❤️

از روزی به روز دگر دوست داشتنت جاریست… 💠#لیلا_مقربی 💠#الف

🍃صبحِ آدینه است... 🍃نه عجله‌ای در آسمان هست، 🍃نه هیاهویی در باد 🍃انگار جهان چند دقیقه بیشتر برای 🍃مهربانی وقت گذاشته است. 🍃صبحِ آدینه است... 🍃چای آرام‌تر دم می‌کشد، 🍃نور نرم‌تر روی دیوار می‌نشیند 🍃و دل، بیش از هر روز دیگری 🍃هوسِ امید می‌کند. 🍃خدایا... در این صبح روشن، چیزی به ما بده که خریدنی نباشد: آرامشِ دل، گشایشِ کار، و لبخندی که از عمق جان بیاید. 🍃 صبح آدینه‌ات پر از خبرهای خوب♥️ 💟 @NRJIHA .

#نیایش_صبحگاهی #آدینه29خرداد1405 #درودهمدلان خدایا! دلم را به نسیمی از آرامش خودت بسپار، آنقدر امیدوارم کن که فردا را پیش از آمدنش دوست داشته باشم. خدایا! راه را نمی‌بینم، تو دستم را بگیر. اگر خسته‌ام، تو پناهم باش. و اگر دلم گرفته، پنجره‌ای از نور در قلبم باز کن.... خدایا! مرا یادآوری کن که هیچ شبی برای همیشه نمی‌ماند، که پس از هر انتظار، گشایشی هست، و پس از هر اشک، لبخندی در راه .. من به مهربانیِ بی‌پایان تو تکیه میکنم، به خدایی که هزار راهِ نادیده، برای رساندن خیر به بندگانش را دارد .... 💟 @NRJIHA .

🖇 شبی خیال تو از دشت خواب من بگذشت دگر به خواب نرفت این دل خیال پرست... 🌑✨

#فریدون_مشیری

‌

‌ من نمیدانم؛ تاریــخ و ادبیات چه می‌خواهد از جانم؟ مـــــن همین فلسفه‌ی چشــمانت را پاس کنم برایَم کافــی‌ست...!❤️‍🔥 ‌

#نیلوفر_کیا

‌ ‌

🖇 ناچار یعنی تو دچار یعنی من دلبر یعنی تو دلدار یعنی من قرار یعنی تو بی‌قرار یعنی من رفته یعنی تو چشم‌ انتظار یعنی من شعار یعنی تو دیوار یعنی من میخ و مداد یعنی تو و تنی پر از یادگار یعنی من ... ‌ ❣✨

#عادل_رستمکلایی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

‌

💜خـدایا 💫فردا و فرداهایم را به تو میسپارم 💜به رحمتت ایمان دارم. 💜شب فرصتی ست تا 💫به رؤیاهایمان فکر کنیم 💜شاید صبحِ فردا 💫محال ترین آرزویمان 💜برآورده شود ... 💫شبتون پر از آرامش 💜فرداتون پر از معجزه الهی 💖Join👇 🌸🍃 @sobhbey 🌸🍃

🪈🪈🪈سوتک پس از مرگم چه خواهد شد نمی دانم نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت؟ ولی بسیارمشتاقم که از خاک گلویم سوتکی سازد گلویم سوتکی باشد به دست کودکی گستاخ و بازیگوش و او یکریز و پی در پی دم گرم و چموشش را در گلویم سخت بفشاردو فریاد گلویم گوشها را بر ستوه آورد و خواب خفتگان آشفته و آشفته تر سازد و گیرد او بدین ترتیب تاوان سکوت و انتقام اختناق مرگبارم را. ✍🏻موسوی_اهری

🔻🔻 «جوری چت کن که انگار فردا قراره اسکرین‌شاتش منتشر بشه.» البته نه از سر ترس و بدبینی؛ از سر مسئولیت‌پذیری. خیلی از آدم‌ها پشت صفحه‌ی گوشی حرف‌هایی می‌زنند که اگر همان حرف‌ها جلوی جمع خوانده شود، حاضر نیستند پایش بایستند. یا به قولی: «چیزی را در پیام ننویس که اگر روزی علنی شد، نتوانی از گفتنش دفاع کنی.» 💟 @NRJIHA .

🔻🔻 رابطه‌ای که باعث افت تحصیلی، به‌هم‌ریختن خواب، دور شدن از هدف‌ها و قطع ارتباط با دوستان و اجتماع میشه، لزوماً نشانه‌ی عشق عمیق نیست .... گاهی فقط نشانه‌ی افراط است. افراط، دیر یا زود به هر چیزی آسیب میزنه. حتی به خودِ رابطه ... چون فرد هویت و مسیر زندگی خودش رو از دست میده ... 🔻 این حالت بیشتر نشانه‌ی وابستگی افراطیست تا یک رابطه‌ی سالم.... 💟 @NRJIHA .

پنجشنبه، روزی در هفته پر از تجدید خاطره، پر از یادِ آنان که دیگر کنارمان نیستند؛ پر از اشک، پر از خنده، مات‌زدگی، هیاهو و شاید سکوت. اما هیچ‌کدام‌مان به یادِ خود نیستیم؛ به یادِ «دوستت دارم»‌هایی که هنوز می‌توانیم به عزیزان‌مان بگوییم. زنده‌ها را فراموش می‌کنیم. چرا چنین موجوداتی هستیم؟ کسانی که برای چیزهای از دست‌رفته روز تعیین می‌کنیم، اما برای آنچه هنوز داریم این‌همه خنثی و بی‌اعتنا می‌مانیم؟ آیا باید چراغ دل‌مان فقط با فقدان روشن شود؟ باید غیبت، چونان سیلی بر صورتمان بنشیند تا حضور را دریابیم؟ چقدر باید کفه‌ی از دست‌رفته‌ها سنگین شود تا «بودنِ» زنده‌ها آغوش‌های گرم، صداهای پر از «دوستت دارم» به انقضا نرود و ما قدرشناس شویم؟ #کیمیا_استیری 🌱