انجمن حمایت از گوش‌ها

سلام عزیزم. این مدت بارها دست به قلم شدم که برات بنویسم ولی نتونستم. هربار قلمم از خودم ساکت‌تر بود. می‌شه این بار تو برام بنویسی؟ برام بنویس وقتی غم دست و پات رو می‌بنده چیکار می‌کنی؟ برام از لحظه‌هایی بنویس که دلتنگی مثل مهمون ناخونده در خونه‌ت رو می‌زنه و دیگه نمی‌ره. برام از شبایی بگو که این پهلو به اون پهلو می‌شی تا خوابت ببره. برام بگو اصلا تو هم این‌طوری می‌شی؟ تو بلدی ازشون گذر کنی؟ بهم بگو. راستش من دیگه بلد نیستم. قبلا فکر می‌کردم غم و غصه میاد که وقتی ازش رد می‌شم پام رو بذارم روش و قدم بلندتر بشه. یا مثلا میاد که من قدر لحظه‌های شاد رو بیشتر بدونم. الان پام بهشون نمی‌رسه که ازشون گذر کنم و بلندتر شم. الان دیگه لحظه‌های شادم رو گم کردم. می‌شه این بار تو برام بنویسی؟ اصلا از لحظه‌های معمولی بگو. از لحظه‌های‌ خیلی معمولی. از وقتایی که غذات رو گرم می‌کنی یا موهات رو جلوی آیینه مرتب می‌کنی. من دیگه بلد نیستم. نه نوشتن رو، نه خودمو. تو برام بگو.