اَسفَل 🇮🇷

✍️ فردوسی، ایران را سروده است 🎨 مجموعه پوستر KHAMENEI.IR به مناسبت ۲۵ اردیبهشت، روز بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی و پاسداشت زبان فارسی 💬 رهبر شهید انقلاب: من با شاهنامه مأنوسم. حکمت شاهنامه‌ی حکیم ابوالقاسم فردوسی، حکمت اوستایی نیست؛ حکمت قرآنی است. اگر کسی به ‌شاهنامه دقت کند، خواهد دید فردوسی ایران را سروده، اما با دید یک مسلمان؛ آن هم یک مسلمان شیعه. ✏️ بیان زندگی قهرمانها و ‌پهلوانها و شخصیتهای مثبت مثل رستم و اسفندیار در شاهنامه، در اندیشه‌های اسلامی ریشه و ظهور و بروز دارد. ۱۳۷۲/۰۶/۱۰ 📥 نسخه چاپ و استوری 🖥 Farsi.Khamenei.ir

این عکس آقا سیدعلی در خلیج فارس، شبیه نقاشی‌های "گوستاو دوره" افسانه‌ای و شگفت انگیزه.

با توجه به شرایط از این به بعد در "بله" در خدمتتون هستم: https://ble.ir/Asfall2 زمانی که اتصالات اینترنت برقرار بشه تلگرام رو مجددا فعال می‌کنم.

خسروی ایران‌زمین همچون اجداد خوش‌بخت پرافتخار شهیدش و همچون پیشینیان فره‌مند ایرانی‌اش در خاک مقدس ایران، در میدان نبرد و برای ایران جان داد و به شهادت رسید. رویشان سیاه باد آنان که روزی با نیرنگ و بردگی بر تخت خسروانی این سرزمین اهورایی تکیه زدند اما عاقبت با ذلت از این خاک یا گریختند و یا اخراج شدند و حتی جنازه‌شان در این خاک جای نداشت، تا بار دیگر ثابت شود این سرزمین کسی را درون خودش جای خواهد داد که محبوب خدا باشد. رویشان سیاه باد آنان که برای ایرانی‌ترین ایرانیان مرگ طلب کردند و خود در دوردست‌های ذلت و غربت با فضاحت می‌میرند و کسی برایشان نمی‌گرید.

‏نخوانند بر ما کسی آفرین ‏چو ویران بود بوم ایران زمین ‏دریغ است ایران که ویران شود ‏کنام پلنگان و شیران شود ⁧ #فردوسی صبح روز ۹ اسفند ۱۴۰۴⁩

مردانِ هسته‌ای و آفندی-پدافندیِ میهن، هم‌اینک با یک آپارِش (عملیاتِ) روانی-اقتصادی-امنیتیِ سراسری پنجه با انیران، با کلّه‌اي عِبری، جیبي عربی، بازواني غربی و زباني پارسی افکنده‌اند. این سربازان دستِ تهی به لشگر زده‌اند. پشتیبانی از پهلوانانِ خاموش و بی‌سدایِ ایران را فریاد زنید.

اسلام نه آن چهره‌ی بزک شده‌ی اماراتی‌ست و نه آن چهره‌ی خشن داعش. حتی همین چهره‌ی رنگ و رو رفته‌ی جمهوری اسلامی هم نیست. اسلام؛ جایی میان تاریخ، در کنار گله‌ی گوسفندان، نظاره‌گر تاریخ است که تا کجا باد اغنای خدا بوزد و تا کجا انسان نفهمد که لفی خسر و ظلوما جهولاست؟

‏در زمانی که دشمن خارجی برای سلطه به منابع کشور و تحت نفوذ لابی رژیم متخاصم به دنبال جنگ با ایران است، پهلوی در پیامی گفته: «برای ایجاد توازن قوا، مداخله بشردوستانه بین‌المللی ضروری‌ست. اکنون که احتمال چنین مداخله‌ای از همیشه بیشتر است، برای فرماندهان نظامی و انتظامی،… فرصتی محدود باقی مانده است . انتخاب با شماست: با پیوستن به مردم جان خود و خانواده‌تان را حفظ کنید!» ‏ مردک نابکار، سخنگوی فارسی‌زبان آن قشون جرار خونخوار! ‏خود نظامی و خانواده‌ی کسی را که از کشورش دفاع خواهد کرد را تهدید می‌کنی؟ ‏پدر بزرگت حداقل فقط فرار کرد روبروی دشمن خارجی در شهریور ۲۰. تو همدست و عروسک سیاهبازی آنهایی.

بسیاری از ساختارشکنی‌ها، از قرآن‌سوزی و پرچم‌سوزی گرفته تا حمله به امامزاده‌ها، مساجد، تصاویر شهدا و حتی قبور، صرفاً تخریب فیزیکی نیستند؛ اینها کنش‌های نمادینِ طراحی‌شده‌اند. هدف اصلی‌شان نه خودِ نماد، بلکه «برانگیختن خشم جمعی» است. این اقدامات در چارچوب سیاستِ تحریک قابل فهم‌اند: تولید شوک عاطفی، فعال‌سازی احساس تحقیر یا توهین، و کشاندن جامعه به واکنش متقابل. در چنین وضعی، چرخه‌ای از خشم و پاسخِ خشم‌آلود شکل می‌گیرد که به‌سرعت می‌تواند به خشونت متقابل منجر شود. از یک سو، عاملان این کنش‌ها برای خود نمادسازی می‌کنند و هویت رادیکال می‌سازند؛ از سوی دیگر، هدف راهبردی‌تر، دوقطبی‌سازی جامعه و تبدیل شکاف‌های موجود به تقابل آشکار است. موفقیت این راهبرد نه در خودِ تخریب، بلکه در «واکنش احساسی و کنترل‌نشده» طرف مقابل معنا پیدا می‌کند. در چنین شرایطی، مدیریت هیجان جمعی و جلوگیری از افتادن در دام واکنش‌های شتاب‌زده، اهمیت راهبردی پیدا می‌کند؛ چرا که هدف کشاندن کشور به جنگ داخلی و درگیری همزمان با حمله خارجی یا به جای مداخله خارجی است.

بسوز ای سعی باطل! پرچم ایران نمی‌سوزد نمی‌دانی مگر در شعله‌ها ایمان نمی‌سوزد گمان بردی که این بار این حکایت فرق خواهدکرد! خدا فرعون را یک بار دیگر غرق خواهدکرد 📱 @aja_media zil.ink/ajamedia_ir

و من كلام له (علیه السلام) لابنه محمد ابن الحنفية لما أعطاه الراية يوم الجمل: تَزُولُ الْجِبَالُ وَ لَا تَزُلْ، عَضَّ عَلَى نَاجِذِكَ، أَعِرِ اللَّهَ جُمْجُمَتَكَ، تِدْ فِي الْأَرْضِ قَدَمَكَ، ارْمِ بِبَصَرِكَ أَقْصَى الْقَوْمِ وَ غُضَّ بَصَرَكَ، وَ اعْلَمْ أَنَّ النَّصْرَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ سُبْحَانَهُ. سخنى از آن حضرت (ع) به پسرش، محمد بن حنفيّه، هنگامى كه در جنگ جمل پرچم را به دست او داد: اگر كوه‌ها متزلزل شوند، تو پايدار بمان. دندان‌ها را به هم بفشار و سرت را به خداوند قرض بده، قدم‌هایت را همچون ميخ در زمين استوار كن و تا دورترين كرانه هاى ميدان نبرد را زير نظر گير و صحنه‌هاى وحشت‌خيز را ناديده بگير و بدان كه پيروزى وعده خداوند سبحان است.

خطبه ۱۱ نهج‌البلاغه

درست بالای سنگ قبر نادر این عبارت نوشته شده: "قدرت از آن خداست" که اگر برگی تاریخ خواندی و مبهوت پیروزی‌های نادر شدی فراموش نکنی که او قدرت و ذکاوتش را از خدا داشت. فراموش نکنی که نادر، جوانی روستایی بود که گوشه چادر می‌خوابید و پدرش چوپان بود، نه بزرگ‌شده دربار بود و نه بهترین امکانات را داشت، او سربازی پیاده بود که اشغال و تجزیه وطنش را تاب نیاورد و بر متجاوزان خارجی شورید و هلاکشان کرد تا ابرقدرت‌های جهان از نامش ترسیدند. نادر اگر قدرتی داشت از خدا داشت زیرا که قدرت از آن خداست.

حریم شاه خراسان، علیِّ بِن موسی که همچو سرمه غبارش برد ز دیده غبار نهاده داغ حسد از فتیله‌ی عنبر هوای روضه‌ی او بر دل نسیم بهار ز بس برون نرود آفتاب، پنداری درون روضه‌اش آیینه‌ایست بر دیوار دهن چو غنچه پر از زر شود سخنور را حدیث همتِ او بر زبان کند چو گذار اگر مخالف او را در آتش اندازند برونش افکند از ننگ، شعله همچو شرار! جهان «مرنج و مرنجان» شده‌ست در عهدش که نیست یک سرِ مو خلق را ز هم آزار به دور شحنه‌ی عدلش، ز بیم می‌گردد نهان به زیر فلک، فتنه همچو سایه‌ی مار تو آن سوارِ فلک توسنی، که رویین‌تن ز شرم رزم تو در خاک خفته رستم‌وار کسی که دست به دامان همت تو زند چو برگ گل ز بُن ناخنش دمد دینار سلیم وقت دعا شد، چه جای درددل است؟ قلم ز دست بینداز و دست را بردار کسی که سر ز رکاب سعادت تو کشد شود ز رخش فنا پایمال همچو غبار

سلیم طهرانی