Lyrics Notes

نعش‌کش‌ها تشنه‌ی آژیر مرگ زنده‌ها از کشته‌ها خاموش‌تر سینه‌ها سنگ مزار دوستی عشق‌ها از کینه بی‌آغوش‌تر در دل دشت امید و آرزو چشمه‌ها خشکیده‌های بی‌دریغ گردن شب رو به ما افراخته گردن فردای روشن، زیر تیغ #مهسا_امینی #حمید_ناصحی @LyricsNotes

لینک مصاحبه‌ی من با روزنامه‌ی هم‌میهن به مناسبت بیستمین سال‌روز درگذشت فرهاد مهراد: نزد فرهاد، هنر اصالت داشت، نه سیاست @LyricsNotes

رضا ناروند درگذشت. متاسفانه درباره‌ی نقش او در تحول موسیقی پاپ مدرن و بسترسازی برای رسیدن به نقطه ی عطفی به نام ترانه‌ی نوین کم‌تر گفته شده است. ناروند در اواسط دهه‌ی سی خورشیدی و در میانه‌ی هرج و مرجی که فضای موسیقی ایرانی به آن مبتلا بود با همراهی زنده‌یاد پرویز اتابکی، ارکستری استاندارد برای موسیقی پاپ با استفاده از هارمونی‌های غربی در دانشگاه تهران تشکیل داد. در همان زمان بود که نصرت‌الله معینیان مأموریت رسمی پیدا کرده بود تا موسیقی را از آن ورطه نجات دهد. تأسیس برنامه‌ی گل‌های رادیو به مدیریت زنده‌یاد پیرنیا مشهورترین حرکت معینیان در آن مسیر است. اما خیلی‌ها نمی‌دانند که او در کنار ارکستر و برنامه‌ی گل‌ها با دعوت از رضا ناروند، بانی ارکستر دیگری به نام ارکستر دانشجویان(جوانان) برای موسیقی پاپ مدرن بود که سرآغاز حرکت موسیقی پاپ به سمت ترانه‌ی نوین شد. ارکستری که از مقطعی حتی جور کم‌کاری و تکراری‌سازی‌های تصنیف‌سازان گل‌ها را هم می‌کشید و از مقطعی عامل ورود هارمونی‌های نو به تصنیف ایرانی شد. رضا ناروند به عنوان آهنگ‌ساز نیز آثار بسیاری در موسیقی ایرانی خلق کرده است. یاد و نامش گرامی باد. @LyricsNotes

https://www.etemadonline.com/fa/tiny/news-570208 وزیر ارشاد و‌ معاون هنری او با همین قیافه‌های حق‌به‌جانب از «هنر حکومتی» می‌گویند و این‌که به چیزی جز آن مجوز نخواهند داد! در تاریخ جمهوری اسلامی به ندرت چنین قاطعیت و صراحتی در گفتار رسمی مقامات دیده‌ایم که در موضوع هنر این‌چنین دیکتاتورمآبانه و استالینیستی موضع بگیرند و این موضع را حق نشان دهند! کجای دنیا حکومت، این‌چنین زورگویانه اعلام می‌کند «هنر یعنی آن‌چه ما می‌گوییم!»؟ این‌ها نشانه‌های خطرناکی است از فضایی که قرار است ما را به ورطه‌های تاریک‌تری ببرد. منفعل بودن در برابر این وقاحت عریان یعنی پذیرفتن فردایی به مراتب سفله‌پرورتر از امروز. در سالگرد تولد مهدی اخوان ثالث این جمله‌ی او باید چراغ راه هنرمندان باشد: «بنای ما بر این است که همیشه بر سلطه باشیم نه با سلطه» @LyricsNotes

گاهی در میان گله‌های درست اساتید، به شکلی طبیعی، آدرس‌های غلط هم هست. به همین دلیل باید دقت کنیم که هر انتقاد درستی لزوما در همه‌ی جزئیاتش درست نیست. جناب شهبازیان درست می‌گوید: گوش موسیقی مردم آسیب دیده است! اما در بخش‌هایی از نظراتش آدرس غلط می‌دهد. مشکل در عدم دخالت و نظارت دولتی و نهادهای ناظر نیست؛ مشکل خود دولت و نهادهای نظارتی آنند و به قول والتر وایت، آن‌ها خودِ خطرند! دخالت‌های عجیب و غریب حکومتی و محدودیت‌ها و رانت‌های زاییده از آن‌هاست که از دهه‌ها پیش تا امروز عده‌ای در قالب شرکت‌های تولید موسیقی و تهیه‌کننده و سرمایه‌گذار، هر زباله‌ای را به نام تولیدات موسیقی و ترانه به خورد مردم می‌دهند و ذائقه و گوش موسیقی آن‌ها را به این وضع اسف‌بار می‌رسانند. هرآن‌چه اتفاق خوب در موسیقی ما افتاده زاده‌ی آزادی‌های نسبی در شکل گرفتن گروه‌ها و استودیوها و شرکت‌های تولید و توزیع و هر نهاد خصوصی مرتبط بوده است. این میان اتفاق‌های بد هم جزئی از ماجراست. اما اگر توقع داریم گوش موسیقی مردم آسیب نبیند باید ابتدا منتقد جدی سیاست‌های حکومتی در حوزه‌ی فرهنگ باشیم نه کارورز و همراه محدودیت‌ها و آن‌چه منافع مدنظر حکومت حکم می‌کند. @LyricsNotes isna.ir/x7Nzq