- ᗰ O ᗩ S S E ᖇ

اینکه میگم بهش فکر کن اتفاق میفته رو مولانا قشنگ تر میگه: ‏اندیشه‌ات جایی رَوَد، وآنگه تو را آن جا کِشَد.

گاهی قشنگ ترین انتقام، ساختن یه زندگیه که، دیگه جایی برای آدمای، سَمی نداره...

شمایی که با لیس زدن چهارتا هول و چوپون دور میگیرین حق دارید که با همون مغلطه‌ها هم گاییده بشین مراقب باشین کی، کِی و کجا شمارو به عرش میبره؛ نه به فرش..!

- زندگی، همین لحظه‌هایی‌ست که تکرار نمی‌شوند. - آرام باش؛ هیچ چیز برای همیشه نمی‌ماند. - گاهی باید رها کرد تا دوباره خودت را پیدا کنی. - زندگی با تمام سختی‌هایش، ارزش زیستن دارد. - هر شکست، یک راه تازه برای شناختن خودت است. - خودت را گم نکن، حتی وسط شلوغی دنیا. - بعضی زخم‌ها، آدم را عمیق‌تر می‌کنند. - زندگی منتظر آماده شدن تو نمی‌ماند؛ زندگی کن. - کم حرف بزن، عمیق زندگی کن. - آخرِ هر شب، یک صبح تازه منتظر توست. 🌱 - انسان بودن، زیباتر از کامل بودن است. - گاهی بهترین اتفاق، همان چیزی‌ست که رهایش کردی. 🌙

آخر قصه، هیچ‌کس از این دنیا چیزی با خود نمی‌برد؛ جز رد پایی که بر دل دیگران گذاشته است. شاید جاودانگی همین باشد.🍂🧡

اگر بخواهی به هر چیزی که به تو گفته می‌شود واکنشی عاطفی نشان بدهی، به رنج بردن ادامه خواهی داد. قدرت حقیقی در عقب رفتن و مشاهده‌گر بودن است. قدرت در خودداری است. اگر اجازه بدهی کلماتِ دیگران تو را کنترل کند، هرچیز دیگری هم تو را زیر سلطه خواهد گرفت. نفس بکش و بگذار بگذرد...

شاید دنیا از چیزای کوچیک ساخته نشده؛ شاید این ما هستیم که به یه نگاه کوتاه، یه آهنگ تصادفی یا یه آسمون ابری، معنایی بیشتر از اندازه‌شون می‌دیم. شاید قشنگیِ زندگی همین باشه؛ این‌که جهان لازم نیست جادویی باشه تا ما جادوش کنیم. 🌌🦋

گاهی آدم آن‌قدر درگیرِ دوام آوردن می‌شود که یادش می‌رود زندگی کردن چه شکلی است... آن‌قدر برای همه پناه می‌شود که خودش جایی برای پناه بردن ندارد. آن‌قدر ادامه می‌دهد که حتی یادش می‌رود از اول قرار بود به کجا برسد...

شاید چیزی که بیشتر از همه خسته‌ات کرده، اینه که هیچ‌وقت فرصت نکردی فقط زندگی کنی؛ همیشه باید یک چیزی رو تحمل می‌کردی، جبران می‌کردی، نجات می‌دادی یا نگرانش می‌بودی...

زندگی کوتاه تر از آن است که خودت را برای کسی که تو را نمی فهمد توضیح بدهی.

‌‏در واقع ما منتظر برگشتن هیچ آدمی نیستیم ‏فقط منتظر برگشت خودمونیم که با اون آدم رفته.

زندگی رضایت‌ بخش، بهتر از زندگی موفقه! موفقیت رو دیگران اندازه‌گیری می‌کنن، در حالی که رضایت رو روح و روان خودت تعیین می‌ کنه.

بعضی وقتا حس می‌کنم یه کتابم که نویسنده‌ش وسطِ داستان حواسش پرت شده؛ جمله‌هام ادامه دارن، صفحه‌هام پر می‌شن، اما انگار هیچ‌کس یادش نیست قراره به کجا برسم:)))))

درخت برای بلندشدن، فقط به نور احتیاج ندارد؛ باید در تاریکیِ خاک هم ریشه بدواند. انسان نیز بخش مهمی از رشدش را در دوره‌هایی تجربه می‌کند که هیچ‌کس نتیجه‌اش را نمی‌بیند. هر سکوتی بی‌حاصلی نیست؛ بعضی تغییرها مدتی زیرِ سطح اتفاق می‌افتند.

هیچگاه بر سر هیچ مسئله ایی با یک کودک بحث نکنید حتی اگر سن آن کودک، از شما بیشتر باشد..!

بسیاری از رنج‌های ما از فاصله‌ی میان خواستن و داشتن زاده می‌شوند. وقتی به چیزی می‌رسیم، میل تازه‌ای جای آن را می‌گیرد. آرامش شاید نه در داشتنِ همه‌چیز، بلکه در کم‌کردنِ اسارتِ خود در برابر خواستن باشد...

شاید گم شدن،شکل دیگری از کشف کردنه!

‏حال این روزامو کافکا خیلی دقیق توصیف کرده؛ خوب نیستم… با تلاشی که الان می‌کنم که به زندگی بچسبم، می‌تونستم اهرام مصر رو بسازم.

یه نسخه از من هست که هیچ‌کس ندیده؛ نه توی عکسام جا می‌شه، نه توی حرفام. یه جایی بینِ چیزایی که نگفتم و آدمایی که دیگه مثل قبل نیستن، زندگی می‌کنه. عجیب نیست؟ آدم می‌تونه هر روز خودش باشه، ولی هر شب با یه آدمِ متفاوت از خودش بخوابه. 🕯️

وقتی قدر تورو نمی‌دونن،سکوت میشه بهترین حرف،و نبودنت میشه بهترین حضور.