ʀᴀᴘɪᴏ

ای عاشق و‌شیدای کوه های آبی من  ای داد که از درد و اندوه درمانده ام  بسیار دلتنگ تو هستم  از آنسوی کوهستان های دور که سرگردانم  ستایشت می‌کنم اما دریغا  که گرد پیری بر‌چهره ت نشسته است بدان که اگر همه تنهایت بگذارند  من درمان درد های تو خواهم بود جنگل و دشت ، چشمه و رود  از قلب تو‌سرچشمه میگیرند

چی شد که حق من این شد

فقط این ارومم میکنه امشبم رو

چرا باید حافطه من انقدر قوی باشد؟

2:22

تنها چیزی که از اون زندگی برام مونده.

3:45

کاش هر گز در محبت،شک نبود تک سوار شادمانی، تک نبود