fa
Feedback

فریب کلاهبرداران را نخورید! تل‌متریو این کانال‌ها را شناسایی و برچسب‌گذاری می‌کند 👉 برای مشاهده برچسب، اشتراک تهیه کنید

𝘌𝘭𝘥𝘳𝘦𝘥'

𝘌𝘭𝘥𝘳𝘦𝘥'

رفتن به کانال در Telegram

-وجود کلماتی اما، خودت وجود نداری. Gl & Bl novels☀️ - چنل دیلی؛ @el6hell

نمایش بیشتر
2 693
مشترکین
+424 ساعت
-97 روز
-3230 روز
آرشیو پست ها
بعضی حس‌ها هستند که با اینکه بیشتر وقت ها در کوله پشتی افکار من پنهان شده‌اند توصیفی برایشان پیدا نمیکنم، نه درد و سوزش اند و نه حس خنده و قلقلک. نه حس درد پریود و زایمان‌اند و نه ترک فرزند. مثل کما میمانند، یا شاید اسهال. یا ان تک کاکتوس کویر خشکی که سالی یکبار هم افتاب نگاهش نمیکند.
07 نوامبر 2022, 12:32

وقتی یه ناشناس میگیرم که میگه خب معلومه اخر رمان اینطوری میشه کل تلاشمو میکنم تا اخرش اونطوری نشه.
07 نوامبر 2022, 11:53

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ الهه چطور اد شم تو کاناله رمانت میخام رماناتو بخونم
07 نوامبر 2022, 06:23
07 نوامبر 2022, ~06:23

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ https://t.me/elahenashenas/17447 منم خوشحال شدممممم آفرین ب نویسنده عزیز و جزابمووون
07 نوامبر 2022, 06:23
07 نوامبر 2022, ~06:23

06 نوامبر 2022, 14:18
15 نوامبر 2022, ~13:24

#part121 زن_گفتم زور بزن! کاری که میگفت رو کردم که دردم بیشتر شد. حس کردم که چیزی داره ازم بیرون میاد. نتونستم تحمل کنم و صدای دادم بلند شد. زن_بیشتر زور بزن. چشمام رو بستم و دندونامو به هم فشار دادم. داشتم مرگ رو به چشمام میدیدم. انگشتاشو کرد تو و انگار چیزی رو گرفت. جیغی زدم و بغضم شکست. کل بدنم میلرزید و همه جام غرق کرده بود. پارچه سفیدی که زیرم پهن بود کاملا خونی شده بود. دستشو به زور کرد تو که با التماس گفتم؛ _نکن. بی توجه به حرفم بهم فشار وارد کرد. دردم غیر قابل توصیف بود. قابل قیاس با هیچ دردی نبود، به معنای واقعی کلمه داشتم جون میدادم. با صدای بلند گفت؛ _زور بزن. حس میکردم که استخونام دارن خورد میشن. حالا حالت تهوع گرفته بودم و سرگیجم باعث میشد نتونم خوب ببینم. نگاهم رو از لای پام گرفتم و به روبه روم دوختم. با دیدن جنی که مطمئنا پدر بچه بود جیغی زدم. داشت با اخمای در هم نگاهم میکرد و اروم زیر لب چیزی میگفت. دردم بیشتر شد و بیشتر به خودم فشار اوردم که حس کردم چیز گردی از توم خارج شد. به لای پام نگاه کردم و با دیدن موجود زشتی که با چشمای باز نگاهم میکرد جیغی زدم و خودمو کشیدم بالا. با اینکار میخواستم ازش دور بشم اما نمیشد! نصفش توی وجود من بود! حس میکردم که دلم میخواد همین الان بمیرم. صدای جیغم گوش خودمم کر کرد. زن هم انگار داشت حالش به هم میخورد چون با چهره در هم و کراهت جن رو بیرون میکشید. برای اینکه زودتر از شرش راحت بشم با تموم وجود زور زدم. صدای پچ پچ و دادو فریاد توی گوشام حس میکردم. سرم رو بلند کردم که دیدم چند تا جن شبیه همون موجود دو سر توی اتاق ایستادن و داد میزنن. گریم بیشتر شد و برای اخرین لحظه حس کردم دردم کم شد و بچه کاملا ازم خارج شد. سرم گیج رفت و افتادم روی تخت. صدای پچ پچ و جیغ ها اروم گرفت. فقط صدای گریه من بود که طنین انداز این سکوت میشد. زن بند ناف رو قیچی کرد. نگاهی به بچه جنی که داشت وول میخورد انداختم و با ترس گفتم؛ _زندست. زن_داره جون میکنه. دیدنش خیلی صحنه منزجر کننده ای ایجاد میکرد. رنگش روشن بود و محتویاط بدنش اعم از رگ ها و مغزش و گردی چشماش پیدا بود. بندی بهش وصل بود که بنظر میومد دمش باشه و دوتا برامدگی کوچیک از مغزش زده بود بیرون که به شکل شاخ بودن. دوتا سر به هم چسبیده داشت با چشمایی بیرون زده که هر از گاهی پلک میزدن. دهنش اروم باز و بسته میشد. دماغش سوراخی نداشت و بدنش کاملا خونی بود. یکی از دستاش انگشت نداشت و یکی از پاهاش از اون یکی کوچیکتر بود. میتونستم دندون های تیزش رو ببینم. چندتا تار مو روی سرش بود و میتونستم ببینم که قلبش چقدر سریع میزنه. عوقی زدم و سرمو خم کردم که روی زمین اوردم بالا. زن رفت سمت سطل زباله و بچه رو پرت کرد توش. درحالی که نفس نفس میزدم به سقف خیره شدم. کل وجودم داشت میلرزید. همه جام پر از خون شده بود و دلم کمی اروم گرفته بود. لای پام سوز میداد و گز گز میکرد و میتونستم خیسی چیزی رو حس کنم. حس میکردم که مرگ رو جلوی چشمام دیدم. چسبیده بودم به تخت و ویبره میرفتم. صدای تکون خوردن های بچه جن از توی سطل زباله میومد. با صدایی تحلیل رفته گفتم؛ _جن که جسم نداره. زن_مادرش که انسان باشه جسم دار میشه. اون فقط بچه جن نبود، بچه توهم بود. با تصور اینکه اون موجود نفرت انگیز توی بدن من زندگی میکرد دوباره عوقی زدم. حالم داشت به هم میخورد و از ترس میمردم. زن دستکشاشو در اورد و انداخت سطل اشغال. میتونستم صدای عجیبی رو که مثل خر خر گربه بود از توی سطل بشنوم. دستامو گذاشتم روی گوشم و با بغض گفتم؛ _توروخدا بکشش. زن_خودش میمیره. سرمم رو از توی پوستم در اورد و روش چسب زد. رفت سمت در و بازش کرد. با دیدن مسیحا حس کردم که خیالم کمی راحت شد. زن که رفت بیرون مسیحا سریع اومد توی اتاق. اشکامو پاک کردم و پاهامو بستم. زیر دلم هنوز هم درد میکرد. مسیحا اومد سمتم که بلند شدم. بغلم کرد و به خودش فشارم داد. زدم زیر گریه که گفت؛ _گریه نکن عزیزم، تموم شد. ببین، راحت شدی. با گریه گفتم؛ _خیلی زشت و ترسناک بود. هنوز زندست، صداشو میشنوم. تورو خدا خفش کن‌. مسیحا_ولی صدایی که نمیاد. _من صداشو میشنوم، داره تکون میخوره. داره جون میکنه. هق زدم و گفتم؛ _خیلی ترسناکه. منو از اینجا ببر. موهامو نوازش کرد و گفت؛ _باشه عزیزم الان میریم. پیشونیمو بوسید و اشکام رو پاک کرد. مسیحا_ببین چشمای خوشگلت قرمز شد انقدر گریه کردی.. زن سرفه ای کرد که مسیحا ازم فاصله گرفت. هردومون بهش نگاه کردیم که پدی گرفت سمتم و گفت؛ _تا یک هفته ممکنه خونریزی داشته باشی. پد رو ازش گرفتم و به زور از روی تخت بلند شدم که چند قطره خون ریخت روی زمین. حس بدی بهم دست داد و یکم خجالت کشیدم. زن_چند تا دارو هم براش مینویسم باید بخرید. بقیه مبلغ هم پرداخت کنید.
06 نوامبر 2022, 14:16

#part120 با بغض به در بسته خیره شدم. استرس بدی داشتم و دلم مثل سیر و سرکه میجوشید. حالا میتونستم لرزش خفیف بدنم رو حس کنم. انگار هوای اتاق برای تنفس کافی نبود. زن پارچه سفیدی روی تخت پهن کرد و گفت؛ _شلوارتو دربیار و دراز بکش. بدون حرف بهش خیره شدم. کاش میشد سزارین کرد. اگه پارسال بهم میگفتن سال دیگه قراره بچه سقط کنی به هیچ عنوان باورم نمیشد. اونم بچه یه جن! وقتی وجودش توی شکمم انقدر دردناک بود بیرون اومدنش چی بود.. نفس عمیقی کشیدم و دستای لرزونم رو بردم سمت شلوارم و بعد از باز کردن دکمه و زیپش درش اوردم. فقط کافی بود یکم دردم بیاد تا بزنم زیر گریه. خداروشکر تیشرتم کمی بلند بود. شلوارم رو همونجا روی زمین ول کردم و رفتم سمت تخت. کمی بلند بود و به همین دلیل به سختی تونستم روش بشینم. زن دوتا دستکش سفید رنگ دستش کرد و رفت سمت میزی که کنار تخت قرار داشت. چندتا بسته قرص برداشت و قرص هارو ازشون خارج کرد. نفس عمیقی کشیدم. هوای اتاق به طرز عجیبی سرد بود و لرز کرده بودم. کل بدنم روی ویبره بود و داشتم از ترس قبض روح میشدم. پودری ریخت توی اب و لیوان اب و قرصارو گرفت سمتم. با صدایی که به زور درمیومد و از شدت لرزش نامفهوم بود گفتم؛ _بیهوش میشم؟ زن_نه. تا اخرش بیدار میمونی. اینا برای کمک به سقطه. قرصارو ازش گرفتم و با ابی که از زهرمار تلخ تر بود خوردم. زن_شانس اوردیم صبح سرم خریدم مگه نه الان مجبور میشدید برید داروخونه. انقدر ترسیده بودم که حتی قدرت جواب دادن هم نداشتم. سرم رو وصل کرد به میله اهنی و اومد سمتم. دستم رو با یه کش قرمز رنگ محکم بست. زن_مشت کن دستتو. دستم رو مشت کردم و تمام زورم رو جمع کردم توی انگشتام. ناخنام توی پوستم فرو میرفت و دستم درد میگرفت. چند بار محکم ضربه زد رو دستم و اینور اونورش کرد اما خبری از رگم نبود. درحالی که با دقت دستم رو نگاه میکرد گفت؛ _با اینکه انقدر سفیدی رگت پیدا نمیشه.. پس مجبورم پشت دستت بزنم. کف دستم رو گرفت و سوزن نازک سرم رو فرو کرد توی پوستم. استرسم هر لحظه بیشتر میشد. زن_چرا انقدر میلرزی؟ _سردمه.. زن_از استرسه. ازم فاصله گرفت و رفت سمت میز. زیر دلم به طرز غیر قابل تحملی تیر کشید که نفس عمیقی کشیدم و دستم رو گذاشتم روش. حرکت چیزی رو توی رحمم حس میکردم. تابه حال همچین درد طاقت فرسایی رو تجربه نکرده بودم. به زور گفتم؛ _دلم خیلی درد میکنه. امپولی برداشت و گفت؛ _به خاطر قرصاست. دارن اثر میکنن. امپول رو از مایعی پر کرد و کمی سرنگ رو فشار داد که اب ازش پاشید بیرون. ناخوداگاه استرس گرفتم. نفس صدا داری کشیدم. اومد سمتم و گفت؛ _باید برم جایی کار دارم، پس کاری که توی یک ساعت طول میکشه رو مجبوریم نیم ساعته تموم کنیم. پس پیتوسین بیشتری بهت تزریق میکنم. ممکنه دردت بیشتر بشه. دستم رو گرفت و خواست امپول رو بزنه که دستمو کشیدم عقب و گفتم؛ _پشیمون شدم. نمیخوام سقط کنم. با اخم نگاهم کرد و گفت؛ _قرص سقط خوردی. چه بخوای چه نخوای سقط میشه. اگه همکاری نکنی و همیمجوری بری ممکنه اسیب ببینی و دیگه هیچوقت بچه دار نشی. _اشکال نداره. بغض حالا به گلوم جنگ انداخته بود و به زور جلوی خودم رو گرفته بودم تا نشکنه. نوچی کرد و گفت؛ _چرا لج میکنی دختر، میگم قرص سقط خوردی. میخوای بیوفتی بمیری؟ بخواب سر جات. نمیدونم اشکم چطور راه خودش رو پیدا کرد و از گونم سر خورد پایین. من هیچوقت دلم نمیخواست حامله بشم و خودمو به کلی از نعمت بچه داشتن محروم میدونستم. مگه اینکه کسی که میخواستم باهاش ازدواج کنم بچه دار میشد. اما حالا توی وضعیتی قرار گرفته بودم که تمام عمرم ازش فراری بودم. شکمم تیر کشید و جاری شدن چیزی رو لای پام حس کردم. ناله ای کردم و دندونامو روی هم فشردم. هدایتم کرد سمت تخت و دستمو گرفت. دراز کشیدم سر جام و چشمامو بستم. درد شدیدی رو توی گوشتم حس کردم و اشکم از چشمم سر خورد پایین. درد شکمم داشت غیر قابل تحمل میشد. حس کردم که لای پام کامل خیس شد. توی ناحیه لگنم احساس فشار و درد میکردم. زن سریع امپولی به سرمم تزریق کرد و اومد سمتم. اشکام پشت سر هم از چشمام میومدن بیرون و گونم رو خیس میکردن. حس میکردم که دارم پاره میشم. سرم گیج میرفت و دیدم سیاه شده بود. زن_زور بزن. با گریه گفتم؛ _نمیتونم. رفت لای پام و تیشرتم رو زد بالا. انقدر درد داشتم که اصلا خجالت حالیم نمیشد. حس میکردم یه دریل کردن توی شکمم و دارن محتویاط رحمم رو چرخ میکنن. با گریه گفتم؛ _نمیتونم.. نمیتونم تحمل کنم. زن_گفتم زور بزن مگه نه بیشتر دردت میاد. ناچارا زور زدم که دردم بیشتر شد. حالا لای پام هم درد میکرد و داشتم پاره میشدم. زن_جلوی خودتو نگیر، جیغ بزن. اهمیتی به حرفش ندادم. من قوی تر از این حرفا بودم که بخوام جیغ بزنم. مسیحا هم اینطوری الکی نگران میشد. زیر دلم تیر کشید و فشار چیزی رو توی سوراخم حس کردم. مطمئن بودم که الان رنگم کبود کبود شده.
06 نوامبر 2022, 13:48

شاید وجود داشتن در اصل اینشکلی نباشه و من در جهانی از هیچ و پوچ دست و پا بزنم. جایی که از شدت خلاء درونش، توهم انسان ها، موجودات دیگه و نوری رو میزنم که ممکنه هیچوقت بهم نتابیده باشه. شاید این یک رویای واقعی گونه و واهی باشه که توی سرم ساختم، پرورش دادم و باور کردم!
06 نوامبر 2022, 11:44

اگر خداوند اصرار دارد، سعی میکنم روز قیامت طوری رفتار کنم انگار که تورا نمیشناسم.
06 نوامبر 2022, 07:08

#part119 بغلم کرد و گوشم رو بوسید.. لبخندی زدم و برگشتم سمتش و لباشو بوسیدم. بعد از اینکه اماده شدم از خونه خارج شدیم. _کجا میریم؟ دنده رو عوض کرد و گفت؛ _با مامانم حرف زدم. گفت که معمولا اگه جن ها عاشق ادما بشن بهشون تجاوز میکنن. _اما جنی عاشق من نشده، ارسو فرستادش. مسیحا_میدونم. نمیتونستم اینو بهش بگم، مجبور شدم همونطوری پیش برم. _خب، چی گفت؟ مسیحا_ادرس یکیو بهم داد که بچه سقط میکنه. دکتر نیست توی خونه اینکارو میکنه و غیر قانونی. گفت که اگه بهش بگیم کمکمون میکنه. نفس عمیقی کشیدم. باید مینداختمش؟ چطوری؟ تصور اینکه یه همچین موجود نحسی ازم خارج بشه هم عذابم میداد. دیگه تا رسیدن به مسیر حرفی نزدیم. جلوی یه خونه ویلایی ایستاد. هردومون از ماشین پیاده شدیم. زنگو زدم. بعد از اینکه در باز شد هردومون رفتیم داخل. توی حیاط پر بود از جوجه و مرغ که با دیدن ما همشون دویدن سمت باغچه. لبخندی زدم و دویدم دنبال یکیشون که مسیحا گفت؛ _بدو رستا، نیومدیم مرغ بازی کنیم. چیزی نگفتم و پشت سرش وارد خونه شدم. به زن جوونی که موهای مشکی داشت و کنار اپن اشپزخونه ایستاده بود خیره شدم. مدل خونه طوری بود که اشپزخونه جلوی در قرار داشت. بهش سلام کردیم که با لبخند جوابمون رو داد. یکم با شک نگاهمون میکرد، انگار باورش نمیشد یکی از ما حامله باشیم. مسیحا_شنیده بودیم که شما بچه سقط میکنید. زن_البته اگه بچه هنوز چهارماهش نشده. چون بعد از اون جنسیتش مشخص میشه و روح دار میشه. مسیحا_اینا درست، ولی یه مشکلی هست. زن_پدرش راضی نیست‌؟ مسیحا_راستش بچه از ادم نیست. ابروهاش پرید بالا و سرش رو تکون داد. زن_بفرمایید بشینید راجبش حرف میزنیم. با مسیحا رفتیم و روی مبل نشستیم. فضای خونه خیلی تمیز و شیک بود و اصلا بهش نمیخورد خونه یه همچین کسی باشه. البته چرا که نه.. حتما خدا تومن پول میگرفت. زن_خب، بچه از حیوانه؟ ابروهام پرید بالا. _نه نه. از جنه. زن_مطمئنید؟ _اره، من با هیچکس رابطه نداشتم و حتی به یه پشه نر هم نزدیک نشدم. بعدم خوب یادمه اون اتفاقی رو که با اون جن افتاد. یکم مردد بودم بابت حرفام، میترسیدم باور نکنه. اما هیچ ری اکشنی نداشت و خیلی عادی نگاهم میکرد. انگار که واسش عجیب نبود. زن_خیل خب، سونوگرافی دادید؟ چند وقتشه؟ _فکر کنم سه هفته. سونوگرافی هم دیشب دادم. اتفاقا به خاطر همون فهمیدم بچه از ادم نیست. دختر_جنا روی بچه هاشون خیلی حساسن. اگر شخصی رو انتخاب کنن که بچشون رو نگه داره هر اتفاقی برای بچشون بیوفته اون شخص رو مقصر میدونن و ازش انتقام میگیرن. معمولا هم وقتی عاشق یه ادم بشن و یا ازش کینه به دل داشته باشن اینکارو میکنن. به این صورته که اون بچه برای خودشون روزی میاره و برای مادرش نحسی و فلاکت. اب دهنم رو قورت دادم. حرفاش واقعا من رو میترسوند. زن_بعد از اینکه بچه رو بندازی باید حتما بری پیش دعانویسی چیزی و یه دعا بگیری مگر نه ممکنه جنا دست به قتلت بزنن. ابروهام پرید بالا و با ترس مسیحارو نگاه کردم. زن_علاوه بر اون باید به جن ها قسم بخوری که منی که توی سقط اون بچه دست داشتم کاملا بی گناهم. _خیل خب. مسیحا_اولین بارتونه یه همچین کسی بهتون مراجعه میکنه؟ زن_نه. من معمولا بچه های حرومزاده، ناقص، چند والده، حیوان، جن و اینطور بچه های مشکل دار رو سقط میکنم. نصف هزینه رو الان پرداخت میکنید نصفش رو بعدا. مسیحا_دستگاه پوز دارین؟ زن_روی میزه. مسیحا‌ بلند شد که دستشو گرفتم. _من میدم. مسیحا_لطفا بشین سرجات و حرف اضافه نزن. میدونستم که بحث کردن باهاش فایده نداره پس گذاشتم بعدا باهاش حساب کنم. زن_بفرمایید بریم طبقه بالا. از خونه که خارج شدیم دست مسیحارو گرفتم و با استرس گفتم؛ _میترسم. بهم نگاه کرد و دستمو توی دستای گرمش فشرد. مسیحا_نترس. هیچی نمیشه، قراره راحت بشی. فقط شاید یکم درد بگیره. تو قوی تر از این حرفایی. سرمو تکون دادم و نفس عمیقی کشیدم. وجودش واقعا تصلی بخش بود. باعث میشد خیالم کمی راحت بشه. وارد خونه که چه عرض کنم اتاقی شدیم که واقعا شبیه سردخونه بود. زمین از سرامیک بود و یه تخت بیمارستانی وسط اتاق قرار داشت. دو طرفش دوتا میز و کمد قرار داشت و کنار تخت یه سبد وجود داشت که پر از پارچه های خونی بود. چند قطره خون هم روی زمین کنار تخت ریخته شده بود. دست مسیحارو فشار دادم و چسبیدم بهش. زن به مسیحا نگاه کرد و گفت؛ _شما بیرون باشید. مسیحا_نمیشه بمونم؟ زن_اونوقت تو هم توی جرم شریک میشی و احتمالا نحسی تورو هم درگیر کنه. مسیحا_اشکالی نداره. زن با اخم گفت؛ _گفتم که شما بیرون منتظر باشید. مسیحا بغلم کرد و کمرم رو مالید. مسیحا_هیچ نترس. من بیرون منتظرتم. با صدایی که میلرزید گفتم؛ _نریا.. حرفم مسخره بود، چرا باید تنهام میزاشت؟ حالا نیاز داشتم که مطمئن بشم که توی این شرایط ولم نمیکنه. گردنم رو بوسید و رفت سمت در. با لبخند دلگرم کننده ای نگاهم کرد و بعد از خارج شدن درو بست.
05 نوامبر 2022, 14:51

بگذار باری هم با تو صادق باشم، راستش را بخواهی گسسته ام. انگار پودو تار پارچه ای باشم زیر چشمان نافذ افتاب. پوسیده ام و جز نقش جامه‌ای که حتی کسی را نمیپوشاند دیگر هیچ نیستم. تو هم به کلی مرا نادیده گرفته‌ای، نه به تن میزنی و نه دور میندازی. کاش بدانم بحث خجالت از به همراه داشتن من است یا ترس از نبودم.
05 نوامبر 2022, 13:01

خودش مرده بود. نوشته هایش اما گوشه ای از تاریکی اتاق نیمه جانِ فاسدش، نفس میکشیدند.
04 نوامبر 2022, 16:48

تو قلم نیستی که بدون تو هیچ نداشته باشم.
04 نوامبر 2022, 16:46

گفته بودم مرا نمیدانی و مرا نمیدانستی که این را نفهمیدی و خودم گفتم. پس دیگر اصرار به خبر داشتن از درون من نکن.
04 نوامبر 2022, 16:33

نیاز دارم زیر سایه کسی در جهانی دیگر ارام بگیرم، و چه کسی بهتر از هوشنگ ابتهاج!
04 نوامبر 2022, 16:31

تو نقض هر دلیل علمی ای، وقتی که این را میگویم برایش دلیل علمی دارم‌. فیزیک میگوید انسان نمیتواند همزمان در دو مکان باشد؛ پس تو چگونه هم در فکرمی و هم قلبم؟
04 نوامبر 2022, 16:19

ناتوانی شناخته‌شده ای، در بیان حالت های عاطفی، انسان را به تنها جانوری تبدیل کرده که قادر است خودکشی کند. یک سگ خشمگین خودکشی نمی‌کند، طرفی را که عصبانی اش کرده گاز می‌گیرد، ولی یک انسان عصبانی قهر میکند، خود را در اتاقش حبس می‌کند و بعدا گلوله ای در مغز خود خالی می‌کند، و فقط یادداشت ساکتی از خود باقی می‌گذارد، انسان موجودی نمادین و استعاری است: چون قادر نبودم خشمم را بروز دهم، آن را با مرگ خودم نمادین می‌کردم. به خودم صدمه می‌زدم نه به کلوئه، با کشتن خودم، نقشی را بازی می‌کردم که قصدش نشان دادن کاری بود که او با من کرده بود. -الن دو باتن
04 نوامبر 2022, 11:38

یادداشته باش نسیانم.
04 نوامبر 2022, 06:37

تو آیدا نیستی اما مثل خون در رگ های من درجریانی. تو مولانا نیستی اما من تا ابد شمست میمانم. تو فلیسه نیستی اما من مانند البرکامو برایت نامه ها خواهم نوشت. لیلی نبودی و من مثل فرهاد برایت کوه کندم. گالیا نبودی و من مانند هوشنگ خان ابتهاج رفتن جانم را تماشا کردم. همفایستین نبودی اما من مانند اسکندر بیست هزار سرباز دلم را به تو سپردم. شمع نبودی اما به دور شعله‌ات پروانه شدم. دستم را نگرفتی اما مانند تابستان اهواز گرم شدم. نبودی و به اندازه اسمان رشت باریدم. در دلم نمردی اما از سقز خونین ترم. میبینی که حالا از نیزار های ماهشهر هم ویران ترم. تو با من نبودی و من با تو رویا ها پروراندم..
03 نوامبر 2022, 19:24
03 نوامبر 2022, ~20:08

شب آسمان مارا تسخیر کرده و روشن‌ترین چراغ شهر شعله‌ی سیگار من بود.
03 نوامبر 2022, 16:39