አቤል ተፈራ በላይ

አስፈሪው ቀን ደሴ ልትያዝ በዙሪያዋ አስፈሪ ጦርነት እየተደረገ ባለበት በዚያ አስጨናቂ ጊዜ ከባሕር ዳር ሆኜ ደሴ መናፈሻ ተርሚናል ኮንዶሚንየም ወደምትኖረው ታላቅ እህቴ ስልክ ደወልኩ። ድምጿ በከባድ ፍርሃት ተውጦ ነበር "ገብተዋል... ቤት ለቤት እያንኳኩ ነው... ወይኔ በቃ ሊገሉን ነው!" ስትለኝ ስልኩ ተቋረጠ። ያኔ ሰማይና ምድሩ ዞረብኝ። በዚያች ጠባብ ቤት ውስጥ ታናናሽ ወንድሞቼ የእህቴ ልጆች የእህቴ ባለቤት... በአጠቃላይ ስድስት የቤተሰቤ አባላት ነበሩ። "ይህንን መርዶ እናቴ እንዴት ልትቋቋመው ነው? ይሄንን ሁሉ ሐዘን እንዴት ልትሰማ ነው?" የሚለው ሀሳብ ሲመጣብኝ ፊቴ ምንም ሳይቀየር እንባዬ እንደ ጎርፍ ይፈስ ጀመር ሰማይና ምድሩ ተገላበጠብኝ። በጭንቀቴ መሃል ቀጥታ ተንበረከኩ። "አምላከ ኢየሱስ ሞዕ እርዳኝ! ቤተሰቦቼን ጠብቃቸው! አደራ በተወደደው ባለሟልህ በቅዱስ እስጢፋኖስ እለምንሃለሁ፤ ክፉ አታሳማኝ" ብዬ በጸሎት ተማጸንኩ። በመቀጠልም፣ "የክብርህን መግለጫ ስላደረክልኝ ነገር ለማመስገን፣ ከወልድያ እስከ ኃይቅ እስጢፋኖስ በእግሬ ተጉዤ እመጣለሁ" ብዬ ስዕለት ተሳልኩ፤ ተነስቼም እንባዬን ጠረግሁ። በተፈጥሮዬ ልመናዬን በእግዚአብሔር ፊት በጸሎት አቀርባለሁ እንጂ፣ ስዕለት የመሳል ልምድ አልነበረኝም። ነገር ግን ያ አስጨናቂ ሰዓት ከአቅሜ በላይ ሲሆን ይህንን ታላቅ ቃል ለእግዚአብሔር ገባሁ። እዚህ ላይ ሁላችንም ልናስተውለው የሚገባ አንድ ትልቅ መንፈሳዊ እውነት አለ፤ ስዕለት ከመሳልህ በፊት ልትሳል ካሰብከው ነገር ነጻ ነህ፤ ከተሳልክ በኋላ ግን ለእግዚአብሔር ባለ ዕዳ ትሆናለህ። ይህንን መጽሐፍ ቅዱስ በመክብብ 5፥4-5 ላይ በግልጽ ሲያስቀምጠው፣ "ለእግዚአብሔር ስእለት በተሳልክ ጊዜ ትፈጽመው ዘንድ አትዘግይ፤ በሰነፎች ደስ አይለውምና የተሳልኸውን ፈጽም። ተስለህ የማትፈጽም ከመሆንህ ባትሳል ይሻላል" በማለት የገባነውን ቃል ኪዳን መፈጸም ምን ያህል ክብደት እንዳለው ያስተምረናል። እንዲሁም በዘዳግም 23፥21 ላይ "ለአምላክህ ለእግዚአብሔር ስእለት በተሳልክ ጊዜ... አምላክህ እግዚአብሔር ከአንተ ፈጽሞ ይሻዋልና፣ ኃጢአትም ይሆንብሃልና መክፈልን አትዘግይ" ይላል። እግዚአብሔር በዚያች አስፈሪ ቀን የቤተሰቦቼን ሕይወት በቸርነቱ ጠብቆልኛል። አሁን ደግሞ የገባሁትን ቃል፣ ያንን የተቀደሰ ዕዳ የመክፈል ግዴታ አለብኝ። ስዕለት ከእግዚአብሔር ጋር የምንገባው ውል በመሆኑ፣ በችግራችን ጊዜ በለቅሶ የገባነውን ቃል በደስታችን ጊዜ መርሳት የለብንም። እግዚአብሔር የገባነውን ቃል የምንፈጽምበትን ጸጋና ጤና ያድለን። እናንተስ በሕይወታችሁ በጭንቀት ሰዓት ገብታችሁት ገና ያልፈጸማችሁት ስዕለት ይኖር ይሆን?